08222017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Εικόνες

Ακούς τις εικόνες ;

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2003 βρίσκομε περίπου 60 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Πρωινό ξύπνημα (επτά το πρωί ) και μετά από μια ώρα βρίσκομε στο ραντεβού μου. Απέναντι μου ένας σχετικά νέος και ταυτόχρονα  παλιός φίλος, ο Νίκος Γκροσδάνης. Εξηγούμαι: Με το Νίκο γνωριστήκαμε τυπικά πριν από περίπου δυο χρόνια αλλά εγώ "τον γνώριζα" μέσα από τις εκπομπές του στο ραδιόφωνο εδώ και μια δεκαετία. 
Παρότι μετά τη γνωριμία μας με το Νίκο μιλάμε συχνά πυκνά στο τηλέφωνο η συνάντηση μας της 13ης Αυγούστου ήταν ουσιαστικά η δεύτερη μεγάλης διάρκειας  και μάλιστα για μένα ήταν η τιμή και η ευκαιρία να βρεθώ στο  "Βασίλειο" του. Ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, δίσκους, βιντεοταινίες αλλά κυρίως αμέτρητους μικρούς θησαυρούς που γράφτηκαν τα τελευταία πενήντα χρόνια για τους μεγαλύτερους δημιουργούς της Ελλάδας και όχι μόνο. Τα χαρτάκια του Νίκου! Ένα υλικό, κατάθεση ψυχής, για το Μάνο, το Μίκη, τη Μελίνα, το Νίκο, το Φεντερίκο … Συνεντεύξεις, αποκόμματα, φωτογραφίες, προγράμματα παραστάσεων. Όλα μοναδικά, αληθινά.
Η νεώτερη Ελλάδα της δημιουργίας τακτοποιημένη αλλά όχι  απρόσωπη! Ξέρετε, για τους ιστορικούς ερευνητές αλλά και για την όποια πολιτεία (υποθετικά μιλάμε) ο κόσμος του Νίκου θα έπρεπε να αποτελεί ένα  μεγάλο θησαυρό. Πράγματα μοναδικά , τακτοποιημένα μέσα από την ιστορική τους συνέχεια πολλά από τα οποία αγνοούν ακόμα και οι ίδιοι οι άνθρωποι για τους οποίους έχουν γραφτεί. Για εμάς που ξέρουμε το Νίκο πέρα από τα παραπάνω η μέγιστη αξία είναι ότι "τα χαρτάκια" του Νίκου  ΜΙΛΑΝΕ. Ακούς τις εικόνες ;
Μιλάμε για μια ζωντανή Ιστορία. Την νεώτερη Ελλάδα. Τότε που ο δημιουργός ήταν ένα με το δημιούργημα του. Τότε που τα κείμενα γραφόντουσαν με επιμονή από ανθρώπους που (κατά κανόνα) έψαχναν και όχι από τα γραφεία των δημοσίων σχέσεων. Τότε που οι κόντρες μεταξύ των δημιουργών (συχνά οξύτατες) γινόντουσαν κείμενα συχνά αιχμηρά, φανατικά, αλλά πηγαία. Ακούς τις εικόνες;
Η δουλειά του Νίκου είναι μαγική γιατί καθετί που με μέγιστο κόπο έχει μαζέψει ο Νίκος ακολουθείται και από μια ιστορία. Αυτή του δημιουργού ή του δημιουργήματος του. Ο Νίκος είχε πολλά χρόνια πριν το θράσος της αθωότητας  και το πάθος της ανακάλυψης. Τόλμησε λοιπόν να πλησιάσει δημιουργούς που λίγοι (εκτός κυκλωμάτων) θα τολμούσαν.Τους ακούμπησε και τον αγκάλιασαν. Όλα αυτά τα χρόνια έχοντας ως σύμβουλο την διαίσθηση του ο Νίκος αναζητούσε τον δημιουργό πίσω από την δημιουργία του. Έψαχνε να μιλήσει με τον άνθρωπο Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Μερκούρη, Ντασέν, Κούνδουρο, κτλ. Δεν του έφταναν τα έργα τους ήθελε την απλή και ειλικρινή κουβέντα τους. Μαχητικά, επίπονα και επίμονα αυτό το κέρδιζε. ’λλωστε οι γνώσεις και ποίηση του λόγου του Νίκου Γκροσδάνη λίγους θα άφηναν αδιάφορους. Έτσι ο Νίκος για κάθε "χαρτάκι" κάθε δίσκο  και κάθε πρόσωπο που υπάρχει στην συλλογή  έχει και μια ιστορία. Αληθινή ιστορία! Γιατί ο Νίκος ήξερε να ακούει αλλά και να ψάχνει …
Πέμπτη 13 Αυγούστου 2003 πρωί.Ταξιδεύω με κείμενα για το Χατζιδάκι. Κάπου στις αρχές του ΄60 πολλοί βρίζουν άλλοι λοιδορούν,τότε, το μεγάλο δημιουργό τώρα, πολλοί από αυτούς κρύβονται. Μάνος – Μίκης στιγμές μεγάλης δημιουργίας. Κόντρες και εκφράσεις που θα αφήσουν εποχή. Κείμενα που πολλοί από εμάς αγνοούμε.Κείμενα ιστορικά. Να,η ιστορία της νεώτερης Ελλάδας μέσα από τη δημιουργία του Νίκου Κούνδουρου. Να και η Μελίνα. Γύρω μου απλώνονται όλα, μαγικά. Και ο Νίκος ακούραστα να διηγείται αμέτρητες ιστορίες, εμπειρίες. Αυτός άλλωστε είναι ο Νίκος.Ένας παραμυθάς της σύγχρονης ιστορίας.Γιατί ο Νίκος παλεύει ώστε αυτά που κέρδισε από την επικοινωνία του με τόσους και τόσους να τα δώσει σε όλους εμάς. Συλλέγει, γράφει κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο αλλά κυρίως "σπαταλάει" το χρόνο του για να μιλά με ανθρώπους. Αυτό είναι η ζωή του.
Με αυτά και μ΄αυτά ο χρόνος περνάει. Περίπου μια μετά το μεσημέρι. Ακούμε μια εκπομπή του στο ραδιόφωνο. Εικόνες σκόρπιες καθημερινότητας.
Αλήθεια "Ακούς τις εικόνες" μου λέει κάποια στιγμή.
 Όταν είμαι μαζί σου σίγουρα ναι, φίλε Νίκο!