06242017Σαβ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Εικόνες

Για το Νίκο Γκροσδάνη από τον Κώστα Φέρρη

Θα πω κάτι που ίσως φανεί υπερβολικό, μα το πιστεύω.
Χωρίς ανθρώπους σαν τον Νίκο Γκροσδάνη, ο πολιτισμός μας δε θάτανε αυτό που είναι.
Κάθε έργο, κάθε δημιουργός, χρειάζονται κάτι παραπάνω από τους κοινούς αποδέκτες τους, τους τυχόν θαυμαστές ή απλά και μόνο καταναλωτές. Έχουν όλοι ανάγκη από τους "μανιακούς", εκείνους δηλαδή τους ανθρώπους που –όντας δημιουργοί εν ύπνο οι ίδιοι- επενδύουν στους καλλιτέχνες, τους δημιουργούς και τα έργα τους, με τη λατρεία τους. Είναι μια συναισθηματική ή απλά και μόνο αισθηματική φόρτιση, που επιτρέπει στα ρεύματα της επικοινωνίας να κυκλοφορούν ανάμεσα στον καλλιτέχνη, το έργο και τον θαυμαστή του, και να βιώνονται οι δημιουργίες και στις τρεις κορυφές του τριγώνου, ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ.
Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν τον όρο "κουλτούρα" στη θέση του πολιτισμού. Και κουλτούρα σημαίνει καλλιέργεια. Σ’ εμάς τους Έλληνες όμως, που διατηρούμε τον Πολιτισμό σ’ όλη του τη διάσταση, η καλλιέργεια δεν είναι κάτι που μεταδίδεται από τον καλλιτέχνη ή το δάσκαλο, προς τον αποδέκτη, τον μαθητή, τον… πελάτη σε τελική ανάλυση! Η καλλιέργεια πραγματοποιείται με αποδέκτη τον ίδιο τον δημιουργό, του οποίου το έργο ποτίζεται και συχνά κλαδεύεται από τον Αγαπημένο, τον συγκινησιακά φορτισμένο θαυμαστή, τον γεωργό που βιώνει την ανάπτυξη του πολιτιστικού δέντρου. Κι ένας τέτοιος Γεωργός, είναι ο Νίκος, και γι αυτό πρέπει να τον ευγνωμονούμε.
Αλλά έρχεται και η ώρα της αφύπνισης. Κι είναι η ώρα της προσωπικής δημιουργίας του Νίκου, με αφομοιωμένα όλα τα διδάγματα του πλούσιου βίου του, που βγαίνουν τώρα ως αυτοτελή και πρωτογενή έργα τέχνης.
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν, πως κι οι περισσότεροι καλλιτέχνες, δε μπορεί, με τον θαυμασμό κάποιων προηγούμενων δημιουργών ξεκίνησαν.
Νίκο Γκροσδάνη, η Ελλάδα θάπρεπε να σ’ ευχαριστεί. Εμείς πάντως το κάνουμε, μ’ όλη μας την καρδιά.