05302017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Εξάντας

Πότε θα δω μιαν επανάσταση στον ύπνο μου;

Στον εκδότη.

Ο μουσικός ΕΞΑΝΤΑΣ του περασμένου τεύχους μας ταξίδεψε...
Κάθε Νοέμβρη γυρίζω στο κοινό μας παρελθόν. Αντιστεκόμαστε ή  είμαστε δέσμιοι  συλλογικών  ψευδαισθήσεων;
Μικρές και αποσπασματικές καταθέσεις.

Ο δωδεκαετής νέος δεν πήγε στον ναό. Στα γεγονότα του Μουσείου το `79, γνώρισε τον δάσκαλο του. Από τότε τον σκέφτεται, για το δίδαγμα, τη στάση και το ήθος του.

Φέτος θα επιστρέψω στην πορεία.
Και θα φωνάξω  ‘ΑΓΑΠΗ-ΚΗΠΟΙ-ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ’(1)

Στην πορεία αυτήν  - των πραγματικών  συντεταγμένων της γενέθλιας  πόλης μου -κάναμε πάντα μια στάση στα γραφεία του Κόμματος. Φέτος σε μια στάση ξένη και απόμακρη, πέρα από τη Ρηνιώ, την Στέλλα, τον Μανόλη, την Ελένη, την Μαρία, τον Στάθη, τον Γιώργο, τον Νίκο, τον Τζίπση και την Γιωργία, θα τα θυμηθώ όλα.

Θα καλέσω όλους τους φίλους μου. Να μετρηθούμε: ίδιο το μπόϊ μας μπροστά στους νεκρούς.

 Οι μνήμες  έχουν κυριαρχήσει  ξανά και ξανά – πόσο κοινότυπο – μα είναι αλήθεια.
Τυχαίες συναντήσεις, επαναφέρουν τον παρελθόντα χρόνο.
Σκόρπια σπίρτα, ικανά να δώσουν φως, σε αποσυνάγωγες συμπεριφορές, δάνειου ενεστώτα Θα ψωνάξω λοιπόν  ‘ εκτός από τον ιμπεριαλισμό  υπάρχει και η μοναξιά ‘

 Τώρα πια κρύωνω τις νύχτες.

 Έχω κρατήσει ένα υστερόγραφο της Μ.Γ. Ήδη από το `87 στεκόταν με νοσταλγία: ‘... αχ, Σ. πόσο μου λείπεις με την κονκάρδα στο πέτο που έγραφε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στα πολωνικά ‘.

 Το `88 ήμουν κεντρικός ομιλητής- για το Πολυτεχνείο. Θυμάμαι με συγκίνηση τον  Γ. Μ. γραμματέα της ΚΝΕ, στην προσπάθεια του να συναντηθούν οι απόψεις μας. Θυμάμαι ακόμα όλους εκείνους που ακολούθησαν την πορεία, να κάνουν τεράστια  υπομονή να τελειώσει η ομιλία – στην πλατεία της Φλώρινας με χιονόνερο...

 Τι ωραία ματαιοδοξία κρύβεται σε ένα όνειρο.

 Ποιός θα στήσει μια νέα...............................  ; (συμπληρώνεται κατά κρίση και κρίνεται).


 Πάντα σκέφτομαι το στίχο του Σαββόπουλου ‘ θύρα 7 και θύρα κάτω από τις ερπύστριες’.

 Στις 18 Νοεμβρίου του 1990,  σινεμά με τον Μάρκο ‘ Η ιστορία μιας καμαριέρας ‘. Αργότερα στο ΟΝΑΡ πίναμε μέχρι το πρωί ρούμι, παρέα με τη Ματίλδη.

 Η βουκαμβίλια – φυτό φυλλοβόλο στη βιβλιογραφία – άνθισε τώρα στη ζαρντινιέρα της εξώπορτας μου.

 Θυμάμαι πάντοτε μια φράση σου: ‘ έχω επενδύσει σ`αυτήν την Ιστορία. Ηθικά.’

 ’ντε γαμηθείτε πολιτικάντηδες της αριστεράς.

 Την ίδια νύχτα – ξύπνησα πρώτος εγώ.

 Καταραμένος- αφήνω το σώμα να χαθεί. Στην ανυπαρξία της ’νοιξης.

 Η σπείρα, όπως τη διαβάσαμε στον Τσίρκα, σταμάτησε την εξέλιξη της. Κατέληξε σε έναν πεπερασμένο κύκλο και έκλεισε.

 Φέτος μια ακόμα απώλεια. Θα λείπει ο Γιάννης!

 Μένω μόνος στο χάος του κόσμου/
 Ψάχνω τα λόγια του καιρού  να βρω.
 Ξεχνώ μαζί σου τη βαριά ανάσα/
 Καταργεί τη μοναξιά το φωτεινό του δρόμου σου.

 

Σε φιλώ
Α.ΣΤΕΓΟΣ
121103
Ηράκλειο
(1): Τίτλος βιβλίου του Α.Μαραγκόπουλου.