05252017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Συμφωνημένη Σιωπή - Απρίλιος 2002 / Φ.2

Πυξίδα λοιπόν ε ; Kαι γιατί ; ’ραγε δεν έχουμε αρκετές σταθερές και αρκετά κλισέ ;
Μήπως έχει πάθει κάποιος στερητικό σύνδρομο στους αριθμούς και στις μοίρες ; Όχι.
Απλά είναι τόσοι πολλοί γύρω μας οι γλοιώδεις αριβίστες που χρειάζεται μια πυξίδα
για να γλιτώσει κάποιος απ’τον βόρβορο τους....

Συμφωνημένη Σιωπή - Mάϊος 2002 / Φ.3

Περπατούσα σ’ ένα άσχημο τοπίο. ’νυδρο και ξερό με δέντρα παρδαλά που είχαν πάνω τους διάφορα φρούτα αταιριαστα. Σε λίγο βλέπω μπροστά μου την μορφή του Μάνου Χατζηδακι. Παγωσα. "Φάντασμα",σκέφτηκα. Δεν με πείραξε απλά με κοιτούσε με περιφρόνηση. Δίπλα του ήρθε και στάθηκε η Μελίνα ο Ρήγας ο Κοραής ο Καλομοίρης ο Κουν ο Κατράκης η Πολυδούρη ο Φρέντυ Γερμανός ο Τσιτσάνης η Παξινού ο Ψαθάς κι ο Ελύτης.
"Τι θέλουν όλοι αυτοί εδώ" σκέφτηκα με δέος....

Ένας πράσινος λίθος για εξιλέωση

Σαν σελήνη που βγήκε από τον λόφο και ψάχνει ποιους θα ζαλίσει. Σαν θωριά αλλόκοτη απ’ τον ποταμίσιο βυθό στην γυαλάδα ποτηριού που γέμισες και ευχήθηκες να μην τελείωνε ποτέ η στιγμή. Flamenco θερινής νύκτας στην άκρη του χείλους κοριτσιού που διστάζει. Έρεισμα θηλυκό και καμπυλωδες. Δεν ακούει τα μαγευτικά fados... Μάλλον το άρωμα σου είναι που στέλνει βάρκες με blues για να αγρεύσει ορμές με αίολους στεναγμούς. Έφυγες σιωπηλή για το ταξίδι χωρίς να ζητήσεις τίποτα και γι΄ αυτό σου θυμωνω. Ο γυρισμός ήταν μυρωδιά ζεστού αέρα και βρεγμένης γης στο πρόσωπο σου. Σαν το αντίκρισα κατάλαβα πόσο είχες πονέσει.
Παγίδα ύπουλη και σημάδι παλιο. Φέρνει χαρά η διαπίστωση ότι ακόμα υπάρχει... Δεν θα σε αγγίξω... Ούτε θα σου πω αν μου έλειψες...Θα υποχρεωθείς να το μαντέψεις αφού βάλεις πρώτα χίλια κακά ξόρκια στην έλευση του νου σου. Ετσι θα καταλάβεις ότι δεν άκουγες μόνο εσύ τα τραγούδια που έφερναν δίψα...Αν δεν τα καταφέρω σημαίνει ότι κάτι κρυφό σε γλίτωσε απ’την πλεκτάνη μου...Κάτι κρυφό που δεν τόλμησες νωρίς να μαρτυρήσεις....

ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Θα αφεθείς. Θα δώσεις μια ακόμα ευκαιρία σε οτι υπάρχει μέσα σου να ποτίσει και να ποτιστεί. Βαρέθηκες τα αυλακια στο πρόσωπο σου κάθε που χαμογελάς...
Θα ρισκάρεις παλι. Δεν είσαι τόσο σκληρός όσο θες να δειχνεις. Σκεφτεσαι ότι δεν είναι οι θωπείες και τα ξαλαφρώματα που σε θέλγουν τώρα. Παραδέξου το δεν είναι και τόσο τραγικό. Ο καιρός γλυκαίνει κι εσύ ζαλίστηκες από την τελευταία βροχή της ανοιξης.

ΒΑΘΥ ΣΑΞΟΦΩΝΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΝΔΟΡΑ

Σε είδα στον καθρέπτη με τα παιδικά χρόνια. Με φίλους που ζήσαμε και αγάπες που στερηθήκαμε. Οι Διονυσιασμοί και η γιορτή δίνουν γλύκα και ησυχία στις ημέρες που ακολουθούν, σαν απόγευμα Κυριακής που δεν περιμένεις τίποτα κι ότι κι αν έρθει σε ξαφνιάζει ευχάριστα... σαν την ώρα που σ’ ερωτεύθηκα...
’ραγε τι είναι πιο εύκολο να κοιτάς απ’ το πλοίο; την γη που αφήνεις ή την χώρα που πηγαίνεις; όποια κι αν είναι η απάντηση τα μαλλιά σου στον αέρα θα δείξουν αυτό που πραγματικά φοβάσαι να διαλέξεις σαν σπονδή στην ηλιόπαυσή των λεοντιδέων σου... σαν ικεσία στο συμπαντικό σου είδωλο... σαν κέρασμα στο περίγειο της ψυχής του.

ΑΛΜΥΡΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΣΑΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Η πρωινή κραυγή της θάλασσας με αέρια υφή σου φωνάζει - έστω για λίγο – να επιστρέψεις. Αρνείσαι γιατι δεν θες να χάσεις το άρωμα που έχεις στο δέρμα σου. ’ρωμα που σε πλάνεψε και σου έδωσε λήθη για ότι σεβόσουν.

"GOOD CLEAN GIRLS HERE"!!!!

Έτσι ακριβώς το έγραφε ο τοίχος. Η παραπάνω οδηγία ήταν παρέα μαζί με τα σχετικά βελάκια προς διευκόλυνση των "συμμάχων" που έπρεπε να εκτονώσουν τας γενετήσιας ορμάς τους πριν την τελική νίκη.
Ίσως όμως να μην ήταν εκτόνωση αλλα προπόνηση για τα επερχόμενα…
Βλέπετε ο δικτάτορας πρέπει να φύγει…Το τρομακτικό είναι ότι θα φάει το σουτ από κάποιον που επίσης δεν εξελέγη αλλα εδιορισθη…Ας είναι καλά το αδερφάκι που "καθάρισε"….Το ανησυχητικό είναι ότι ο πονηρός και αιμοβόρος δυνάστης θα εκπαραθυρωθεί από κάποιον που πρέπει μάλλον να ανήκει στους όχι πολύ έξυπνους….Και έχει στις διαταγές του πολύ πιο καταστροφικά όπλα από αυτά που υποτίθεται ότι φτιάχνει στα υπόγεια ο μουστάκιας….

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Να φύγεις ήθελες μα πάντα επιστρέφεις. Πέρα και ακανόνιστα. Το δελφίνι και ο αφρός οδηγός σου. Όμως μια προσταγή μυστήρια σε γυρνάει πάντα. Μεγαλώνεις και δεν κάνει να λείπεις πολύ. ’λλοι έχουν σειρά. Ο κύκλος δεν τελειώνει αλλα μικραίνει. Η λογική του κάνει τον Ερμή τον τρισμέγιστο να σαστίζει. Μουδιάζεις σκεπτόμενη τις εποχές που πέρασαν και αθροίζονται....