09222017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Γυναίκα: τρεις Απουσίες μια Έκρηξη...

‘ Ίσως οι ευτυχισμένες γυναίκες να μην έχουν ζήσει ιστορίες για να πουν ’
Φανι Αρνταν
εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 230304
Προκύπτει άραγε από τον πόνο η ανάγκη να μιλήσεις; Ή άλλως, η σιωπή, η αμηχανία να εκφραστείς συνώνυμα της ευδαιμονίας, της στιγμής, του καθημερινού;
Είχα γράψει παλιότερα ‘ Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια.Τα θυμάται κανείς;’
Τώρα επιχειρώ να μαζέψω ρετάλια παλαιών σχέσεων, κομμάτια ακατοίκητων δράσεων.
Είχα διαβάζει κάπου  ‘ Η μνήμη της γυναίκας είναι ο ώμος της. Εκεί κρύβεται πάντα. ’ Γέρνω στο πλάι της – τώρα καλοκαίρι – να θυμηθώ, να ζήσω, να μιλήσω....

Μια κραυγή γενέθλιου μήνα.

Στο φίλο Χρ. Παπ.
Οι  παλιοί μου φίλοι επιστρέφουν, οι νέοι αναχωρούν. Η πόλη ως σταθερό σημείο  υποδέχεται το φθινόπωρο. Μελτέμια διατηρούν την ελπίδα ακέραια, προσδοκία αλλαγής… Εναλλαγής καλύτερα. Στη βόρεια χώρα αρχίζουν οι προετοιμασίες της επόμενης σποράς. Στα σινεμά – των μεγάλων πόλεων – προβάλλεται μια ιστορία για το κρασί…

Άλλη Πόλη / Ιούνιος 2007 - φ.58

Αλήθεια … πώς σχεδιάζουμε έναν κήπο;
- στοιχεία προσέγγισης -  (1)
Γράφει ο Α.ΣΤΕΓΟΣ
Στην Ε.
"… Είχε εξασκηθεί σε μια δυσπρόσιτη διαδρομή:  από εδώ ως τα μάτια της.
Με δυσκολία ανηφόριζε, έχανε συχνά τα παλιά πατήματα, μα ίσως να μην μπορούσαν να τον βοηθήσουν στο ελάχιστο.  Η  διαδρομή ήταν – είναι – εκεί. Μια εικόνα, μια λέξη, ένα βήμα  άμετρο μπροστά του. Άφηνε τις μέρες να κυλούν, τις νύκτες έμενε μόνος … και κάπου εκεί σε ένα τρυφερό ενδιάμεσο ξεκίναγε στιγμή τη στιγμή…

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ / Μάρτιος 2007-φ.55

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ

Μικρό σχόλιο για την κατάσταση στην Ογκολογική κλινική του ΠΑΓΝΗ
Γράφει ο Α.ΣΤΕΓΟΣ
[Στην μνήμη των συντρόφων μου Ν.Ρ και Σ.Κ.]
Στον θείο Τ.
Η Ογκολογική κλινική του ΠΑΓΝΗ παράγει ένα σημαντικό έργο. Η στελέχωση της και η έρευνα που πραγματοποιεί αποτελούν ένα ελπιδοφόρο παράθυρο, ένα ξέφωτο για όσους το έχουν ανάγκη σήμερα, αύριο για όλους…

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: 29 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…

Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις... Για έναν "πανύψηλο",  ξερακιανό άντρα που σε κοίταξε μια στιγμή στα κλεφτά, χωρίς ίσως να νοιώσει ότι η δική σου - η παιδική σου ματιά -  είχε μείνει πάνω του... Ή μήπως γι` αυτό ακριβώς πήρε αλλού το βλέμμα του...

ΆΛΛΗ ΠΟΛΗ / Απρίλιος 2007 - φ.56

ΤΙΤΛΟΣ: "Au Revoir "
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ: Τέσσερις μικρές ιστορίες με κατάληξη μια  "άλλη πόλη".
Γράφει ο Α. ΣΤΕΓΟΣ
Τα χρόνια κυλούν. Μόνο το κορμί της μένει ηδονικά ανέγγιχτο.
Γυρνάω στο παρελθόν, σημαίνει χάνω τη ζωή; Χάνω τη βροχή που πέφτει εάν αναπολώ - χωρίς ιδιαίτερο λόγο - ένα καλοκαιρινό απόγευμα; Κάθε που σκέπτομαι την καθηγήτρια Κ., ανασύρω τη φράση ‘’Στην αρχή του φθινοπώρου απομονώνω το θήτα’’.

Ένα καράβι πληρωμένο...

 Ένα καράβι  πληρωμένο έρχεται φορτωμένο κάργα ελπίδα.  Πλησίαζε το Ζέφυρο  της Ρόδου ,όταν τα ξύλα του σκελετού του παρέδωσαν  τις ελπίδες στα κύματα .Η απανθρωπιά χύθηκε στη θάλασσα και έσυρε την ανθρωπιά στην αλμύρα .

Άλλη Πόλη / Μάιος 2007-φ.57

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΕΙΣΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ.
Γράφει ο Α.ΣΤΕΓΟΣ
Η 5η Ιουνίου παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος θα μπορούσε να χαθεί, να ξεχαστεί, να "περάσει"… όπως άλλες παγκόσμιες ημέρες. Φέτος κάτι ή και περισσότερα θα μείνουν στους πολίτες αυτής της πόλης μιας και σειρά εκδηλώσεων και δράσεων την πλαισιώνουν μετά από πρωτοβουλία της Δημοτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος.

Μέρες κρύες . Μέρες του Γενάρη .Το φασκόμηλο αχνίζει στο φλιτζάνι.

Αν ήττον  άλλος ,ολιγώτερον καπάτσος , και αν ήτο άλλη  κοινωνία ,ο τοιούτος  προ πολλού  θα είχε χάσει την θέσιν του. Αλλ’ο Ασκληπιάδης  περί ου ο λόγος ,τίποτε δεν έχασε και μάλιστα «εβγήκε λάδι» . Ιατρεία της Βαβυλώνος 1907