10222017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Απρίλιος 2006 - φ45

Πάντα θεωρούσα τη μουρμούρα ένα συμπαθητικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Πιστεύω άλλωστε ότι οι περισσότεροι έχουν πολύ καλούς λόγους για να παραπονιούνται. Ομολογώ ότι αρκετές φορές στη ζωή μου έχω μουρμουρίσει σε σημείο να φέρω τους γύρω μου στα όριά τους.

Πάντα όμως υπήρχε κάποιο πραγματικό θέμα, κάτι στ’ αλήθεια ενοχλητικό που μπορούσες να συζητήσεις και να εξηγήσεις τους λόγους για τους οποίους είσαι διατεθειμένος να το κάνεις ζήτημα. Αυτό που δεν μπόρεσα ποτέ να χωνέψω είναι η άνευ αιτίας τάση για κλάψα και η συνακόλουθη ταλαιπωρία που προκαλεί.


Μάιος 2006 - φ.46

"Είναι τόσο τέλεια καμπυλόγραμμη, τόσο απαλή και τρυφερή και πάντα τόσο προσγειωμένη, είναι η αγάπη μου...ζήτω η μπάλα!"
Γυρίζω σπίτι απ’ τη δουλειά και όλα μου φαίνονται μαύρα. Είναι ακόμη αρχή της εβδομάδας και το Σαββατοκύριακο μοιάζει αιώνες μακριά. Ανοίγω την εφημερίδα να δω τί άλλα δεινά με περιμένουν και δεν τα ‘μαθα ακόμα και πέφτει ένα ένθετο. Πάλι διαφημίσεις; Όχι. Αυτό είναι κάτι άλλο. Το πρόγραμμα του Μουντιάλ...

Οκτώβριος 2006-φ.50

Στην οδό Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια βρίσκεται και λειτουργεί από τον Ιούνιο του 2005 ο ελεύθερος κοινωνικός χώρος Nosotros. Πρόκειται στην ουσία για μία ανοιχτή κοινότητα, που σαν στόχο έχει να λειτουργήσει ως αρωγός αδύναμων κοινωνικών ομάδων όπως οι μετανάστες, αλλά και ως πόλος συλλογικότητας τόσο για τις ομάδες αυτές, όσο και για τους πολίτες που αναζητούν μία άλλη μορφή οργάνωσης με βάση την άμεση δημοκρατία.

Ιούνιος 2006 - φ.47

Μερικές φορές ένα ερέθισμα μπορεί να οδηγήσει σε περίεργους συνειρμούς. Το βιβλίο "Ανήσυχοι νεκροί" έχει δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει. Το πρώτο είναι οτι αποτελεί προιόν της συνεργασίας δύο συγγραφέων, του Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο και του Υποδιοικητή (παρεμπιπτόντως ποιός είναι ο Διοικητής;) Μάρκος των Ζαπατίστας. Το δεύτερο είναι οτι – τουλάχιστον κατ’ όνομα – εντάσσεται στα αστυνομικά μυθιστορήματα. Η ανάγνωσή του, σκέτη απόλαυση ομολογώ, μου ξανάφερε στο νου όλες εκείνες τις φορές που βρέθηκα στη δυσάρεστη θέση να επιχειρηματολογώ για την αξία του συγκεκριμένου λογοτεχνικού είδους απέναντι σε κάποιον πολέμιο, ο οποίος αντέτεινε οτι όλα αυτά είναι απλά για τα σκουπίδια.

Νοέμβριος 2006-φ.51

Ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνω στην αρχή κάθε μήνα είναι να μπαίνω σε μία – δύο ελληνικές ιστοσελίδες και να κοιτάζω τις συναυλίες που έχουν προγραμματιστεί στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Συνήθως αυτό γίνεται σαν μια μορφή ανέξοδου ταξιδιού ή κάποιου είδους νοσταλγική επιστροφή στα μέρη που περνούσα τα βράδια μου το διάστημα που ήμουν "πρωτευουσιάνος". Δεν είναι πολύ εύκολο τώρα πια να παρατάς δουλειές κι υποχρεώσεις και να ανεβοκατεβαίνεις μέσα στο καταχείμωνο για τέτοιους λόγους. Που και που όμως, η αφορμή που παρουσιάζεται είναι τόσο σπουδαία που την κάνεις τη θυσία. Το ταξίδι λοιπόν, αυτή τη φορά θα γίνει στις 16 Δεκεμβρίου, όταν επιστρατεύοντας ότι υπόλοιπα αδειών μου έχουν απομείνει, θα πάω να πάρω λίγο από το σκοτάδι που θα φέρουν μαζί τους οι Tool και οι Mastodon.

Ιούλιος-Αύγουστος 2006 - φ.48

Τον καιρό που το βινύλιο κυριαρχούσε και η απόκτηση κάθε δίσκου ήταν ολόκληρη ιεροτελεστία, μια από τις πιο σπουδαίες στιγμές ήταν εκείνη που έβλεπες για πρώτη φορά το εξώφυλλο του νέου σου αποκτήματος.
Ειδικά στη ροκ δισκογραφία η καλλιτεχνική δουλειά στο εξωτερικό του δίσκου ήταν σχεδόν εφάμιλλη, από άποψη σημασίας, με το μουσικό περιεχόμενο.

Δεκέμβριος 2006-φ.52

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΘΟΡΥΒΟΥ
Άτιμο πράμα η ζαρντινιέρα…
Αν όλοι ξέρουμε ότι οι μάγκες δεν υπάρχουν πια, τότε γιατί κάποιοι εξακολουθούν να τους παριστάνουν κι όχι μόνο αυτό αλλά εκδηλώνουν αυτή τους τη διάθεση με τον πιο εκνευριστικό κι ενοχλητικό τρόπο; Η απάντηση είναι πολύ απλή: γιατί μπορούν. Γιατί ξέρουν ότι κανείς δεν πρόκειται να τους σταματήσει. Έτσι δεν απλοποιούνται τα πάντα; Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά στις πολυθρόνες σας, πάρτε το τηλεκοντρόλ και απολαύστε τους.

Σεπτέμβριος 2006-φ.49

Πηγαίνω προς τα σαράντα πια και οι αντοχές μου μειώνονται. Πέρασαν τα χρόνια και τα πράγματα άλλαξαν και μάλιστα πολύ. Η συνισταμένη τείνει προς το χειρότερο. Διαρκώς, ραγδαία, αμείλικτα. Σκέφτομαι οτι 36 χρόνια είναι πολλά να μετράς τον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία όλων των ειδών και των κατηγοριών. Δεν υπάρχει θέμα, έχω δίκιο. Νιώθω τυχερός που ο ίδιος, λόγω συνθηκών, βρέθηκα να ζω σε ένα όμορφο τόπο, με ανθρώπινους όρους και πολλούς αγαπημένους  γύρω μου.

Ιανουάριος 2007-φ.53

Καλή χρονιά! Εύχομαι το 2007 να φέρει σε όλους σας αυτά που με υπομονή περιμένετε χρόνια τώρα. Εύχομαι να σας βρει όπως ακριβώς θέλετε, εκεί που θέλετε, να κάνετε αυτό που θέλετε.
Είναι συνήθειο των ημερών να θυμόμαστε τις ασθενέστερες ομάδες του πληθυσμού και να αραδιάζουμε ευχολόγια για την καλυτέρευση της ζωής τους ή να μιλάμε και να γράφουμε για την αδικία που εμπεριέχει η κατάστασή τους. Εγώ έχω σήμερα στο μυαλό μου έναν πληθυσμό πολύ πιο αδικημένο και ξεχασμένο από κάθε άλλο. Τα αδέσποτα της πόλης.