05252017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

"Θυμούμαι, άρα υπάρχω" για τον Μανόλη Αναγνωστάκη.

Το ξημέρωμα της Πέμπτης 23 Ιουνίου πέθανε ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης. Κηδεύτηκε τη Δευτέρα 27 του μήνα από το Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Η σορός του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα… Ήταν ένα θλιμμένο απόγευμα και ο κόσμος που θέλησε να αποχαιρετήσει τον ποιητή, πολύς. Η εξώδιος  ακολουθία καθυστέρησε περισσότερο από μισή ώρα. Η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού ήταν απούσα.

Σκέψεις πόνος και οργή για ενα πρόωρο χαμό...

                                                                                
Γράφει ο Α. ΣΤΕΓΟΣ      
 
Στον 15χρονο σύντροφο μου,
 
Στις 15 Φεβρουαρίου 1952 αρχίζει στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του KKE. Μαζί του 28 ακόμη κατηγορούμενοι, ανάμεσά τους και η ετοιμόγεννη Έλλη Ιωαννίδου που θα ακούσει την καταδίκη της σε θάνατο δύο βδομάδες μετά, ενώ βρισκόταν σε δημόσιο μαιευτήριο της Αθήνας.

Απορρόφηση ή ενσωμάτωση;

Του ’γγελου ΕΛΕΦΑΝΤΗ
ΑΥΓΗ 3-10-2004
 
    Το μέλλον που προδιαγράφει για τους Αλβανούς οικονομικούς μετανάστες το ρατσιστικότατο και επηρμένο σύνθημα των αλβανοφάγων "δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ" δεν είναι απίθανο. Μπορεί έτσι να γίνει, οι Αλβανοί --εννοώ όσοι εγκαθίστανται μόνιμα στην Ελλάδα-- μπορεί ποτέ να μην εξελληνισθούν, ίσως ποτέ να μην συμβεί και σ' αυτούς ό,τι συνέβη με τα αλβανικά φύλα που εγκαταστάθηκαν στο ύστερο Βυζάντιο και επί τουρκοκρατίας στον σημερινό ελληνικό χώρο. Ύστερα από κάμποσους αιώνες από Αλβανοί έγιναν Αρβανίτες και από Αρβανίτες Έλληνες με τα όλα τους, ανδραγαθήσαντες και πρωτοστατήσαντες μάλιστα, κατά ξηράν και θάλασσαν, εις τους αγώνας διά την ανεξαρτησίαν του ελληνικού έθνους (αλλά και αργότερα: βλέπε π.χ. Αντίσταση).

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

 
Γράφει ο Α. ΣΤΕΓΟΣ
 
Στην Κ.Β.
                 Σε μια καμπύλη του οκτώ θα χαθώ
 
 
Η τελευταία μας συνάντηση – τυχαία – σε ένα καφενείο. Άλλες παρέες, ένα φιλί και η εκφρασμένη επιθυμία να τα πούμε, ανεκπλήρωτη ακόμα.  Έτσι πορευόμαστε … σε απόσταση. Μια ιστορία από την γενέθλια γειτονιά. Στην οποία γυρνάω πάντοτε. Όπως και στις εικόνες της ιστορίας της πόλης … που φθίνει και χάνεται. Εχθές παρατήρησα ότι η επιγραφή της ‘’ΑΙΓΛΗΣ ‘’ στέκεται ακόμα στη θέση της…
Αφήνω την πραγματικότητα. Επιστροφή στην ευαισθησία.

Μικρές Ιστορίες

 ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
 
" Στις αρχές του φθινοπώρου απομονώνω το Θήτα..."
 
 
Επτά χρόνια φαγούρα.
 
                Η διεκδίκηση, η ανάληψη, η προετοιμασία, η τέλεση... η τελετή λήξης. Πέντε (έξι) λέξεις για ‘ επτά χρόνια φαγούρας ’. Οι ολυμπιακοί αγώνες της Αθήνας. Οι μεγάλοι στόχοι της Ελλάδας... Επιμένω να βλέπω τα καθημερινά, τα κοντινά στον άνθρωπο δίπλα μου. Δεν είναι ώρα για απολογισμό, δεν έχω  τέτοια διάθεση. Στάθηκα μπροστά στην τηλεόραση, να δω, να αξιολογήσω αθλητές, -τριες, να πανηγυρίσω επιτυχίες, ρεκόρ και μετάλλια. Είχα πάντοτε – κατά τη διάρκεια των αγώνων – το φόβο της επόμενης στιγμής. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος εάν "ξόφλησαν οι ολυμπιακοί", όπως τονίζει η
κα Παπαρήγα, μα δεν μπόρεσα να απολαύσω μια γιορτή των πολιτισμών.

Άλλη Πόλη / Νοέμβριος 2007 - φ.62

 ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΕΠΟΧΗ…

 
Γράφει ο Α. ΣΤΕΓΟΣ
 
 
Αγαπητέ εκδότη,
 
 
                Πόσο κοστίζουν οι παρελάσεις αναρωτιόταν ο Ριχάρδος Σωμερίτης από τις στήλες του ΒΗΜΑΤΟΣ …
Ποιους ωφελούν και ποιοι τις εκμεταλλεύονται  (διαχρονικά)  συμπληρώνουμε.

Οι εντιμότατοι φίλοι μου

Τον γνώρισα – τέτοιον  καιρό – πριν χρόνια στη Σαλονίκη. Σε συνεδρίαση κομματική. Διατηρούσε τότε το βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ. Επί πτυχίω φοιτητής στο πανεπιστήμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Σε κάθε μας συνάντηση με κυρίευε ένα " λαμπερό φως " (1). Το δικό του. Με συγκινεί κάθε ανάμνηση από εκείνη την περίοδο της καθημερινής επαφής. ’πλωνε πάνω στο μικρό τραπέζι του βιβλιοπωλείου του,  ιδεές και αισθήματα, την αισιοδοξία  της καθαρής ματιάς του, ένα κόσμο "μύρια πλάσματα χρωματιστά" (2). 
          Θεωρώ εκείνα τα χρόνια πλούσια. Το πιό αληθινό πετράδι είναι η φιλία που μου προσέφερε ο Γιώργος. Σκέφτομαι –διαρκώς- εάν οι σημερινοί 25άρηδες θα έχουν την ευκαιρία να συναντήσουν τέτοιους ανθρώπους και να γευτούν,  στιγμές, τσίπουρο, ζωή. Η γνωριμία μαζί του σε καλεί στην προσπάθεια της συνέχειας. Το καλοκαίρι του `95 έγραψα (το):

Άλλη Πόλη / Οκτώβριος 2007 - φ.61

    ΣΠΕΙΡΑ…
 
Γράφει ο Α. ΣΤΕΓΟΣ
 
 
Αγαπητέ εκδότη,
 
Να ευχηθώ καλό φθινόπωρο … με τον στίχο του Κλείτου Κύρου  ‘’ Οι παλιές γαζίες μοσχοβολούν ακόμα ‘’
 
Πρώτο τεύχος μετά τις εκλογές… Εκ του αποτελέσματος … να που κάτι αλλάζει!!
Υπήρξε κίνηση και αυτό από μόνο του είναι σημαντικό και κατά την εκτίμηση μου σε θετική προοπτική.
    

Αυτολογοκρισία

Φυσάει πάνω από τα κεφάλια μας,  σκόνη της Ιστορίας.
 
Το πρωϊνό μας φιλί ένα σημείωμα έμπρακτα υγρό.
 
Ένας χειμωνιάτικος ήλιος πάνω στο στήθος σου.
 
Η δική μου αναμονή: ένα καινούργιο συλλογικό όνειρο.
 
Θα υπάρξει στα αλήθεια ένα ισχυρό ποσοστό ελπίδας, στις μέρες μας;
 
Πολύ αργότερα, άρχισε να βρέχει, πάλι και πάλι, στα ίχνη της σκέψης μου.
 
Τι πάθος κρύβουν, τι πόνο φανερώνουν οι διαφωνίες μας...

Άλλη Πόλη / Σεπτέμβριος 2007 - φ.60

    
ΤΙΤΛΟΣ: ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
 
Γράφει ο Α.ΣΤΕΓΟΣ
 
                Η ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ και ο συντάκτης της ελπίζουν σε ένα δροσερό φθινόπωρο. Αδυνατούν να " αντέξουν " και το επόμενο κύμα καύσωνα… Γοητεύονται δε ποικιλοτρόπως από την έννοια ή καλύτερα από την διάσταση της αλλαγής…  Άλλωστε τούτος ο χρόνος εμπεριέχει  αναταράξεις, ανατροπές…

Μαθήματα Ισπανικών

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ
 
                Ήμουν έτοιμος ...σχεδόν.
Περίμενα με ανυπομονησία το παρόν τεύχος: έτοιμη η "ανάλυση" για τις εκλογές, όλο και πιο πλήρης όσο καταστάλαζε εντός μου το αποτέλεσμα. Μια σημείωση  για την νέα κυβέρνηση, μια πυξίδα για την νέα αντιπολίτευση, μια προσωπική κατάθεση για τη μικρή αριστερά. Και μαζύ θυμός, απογοήτευση για την αλαζονική συμπεριφορά των "ηγετών" της... Και πρόταση για μια  προσπάθεια να βρεθούμε ξανά σύντροφοι, στην αναζήτηση του συλλογικού μέσα στην καθημερινότητα: ο καθένας, η καθεμιά  με τις δικές τους  προσλάμβανουσες. Ήμουν ξανά σίγουρος για τις δυσκολίες του εγχειρήματος, όσο επίσης απόλυτα πίστευα ότι αξίζει τον κόπο να σκεφτούμε και να πράξουμε.

Εξάντας / Φεβρουάριος 2006 - φ43

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
 
 
           
Μια μικρή απουσία. Ολοκληρώνεται ένας κύκλος.
Επιστροφή σε φόντο γεγονότων, αποκαλύψεων, υποκλοπών… Επιστροφή κάτω από το βάρος  δύσκολών εσωτερικών καταστάσεων … Στην μνήμη δύο νέων ανθρώπων, η συνεργασία του Φλεβάρη.

Τι Να γυρεύουν Ηλιόλουστες Μέρες Μέσα Φλεβάρη...

ΤΙ ΝΑ ΓΥΡΕΥΟΥΝ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΣΑ ΦΛΕΒΑΡΗ...
           

Οι κινήσεις στην τρέχουσα προεκλογική περίοδο καταιγιστικές και ταχυδακτυλουργικές.  
 
Στηριγμένες στο νέο θέσφατο της προσαρμογής. Επιχειρούν να διαμορφώσουν το νέο με παλιά υλικά σε άλλες δόσεις και συσκευασίες. ’λλα και κάτι παραπάνω, επιχειρούν να πείσουν ότι η νέα εποχή τα χωράει όλα, ανέχεται τα πάντα, ανατρέπει τις διακρίσεις των παλαιών ετικετών...

Με Αφορμή Ένα Κείμενο…

  Με ένα ιδιαίτερης αισθητικής  κείμενο, "τοποθετήθηκε" ο παλιός μου φίλος Αντώνης Ν. Χελιδώνης, μέσα από τις φιλόξενες σελίδες της εφημερίδας "Η ΤΟΛΜΗ", για το ζήτημα του ΤΕΙ ΚΡΗΤΗΣ. Συνάδελφος και ωρομίσθιος καθηγητής ελλιπών προσόντων ο ίδιος, βιώνει καθημερινά την τραγελαφική κατάσταση που επικρατεί, σε ένα ίδρυμα … χιλίων προβλημάτων!

   Το κείμενο στάθηκε η αφορμή για επικοινωνία, επαναβεβαίωση της παλιάς φιλίας, ευκαιρία να τονιστεί η ανάγκη να σμίγουμε …
 
 Αναδημοσιεύουμε λοιπόν το κείμενο στον "ΕΞΑΝΤΑ", ακριβώς την στιγμή που διατηρεί την επικαιρότητα του: οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους…
 
Ηράκλειο 15.04.05
Σε φιλώ
Α.ΣΤΕΓΟΣ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Θρύμμματα Της Ιστορίας Είχαν Καθήσει στο Εφηβικό Χαμόγελο

       ΘΡΥΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΗΣΕΙ ΣΤΟ ΕΦΗΒΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ.

 
Οι πρόσφατες κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα θα κριθούν στην εξέλιξη τους. Πρώτος σταθμός η εκλογική δοκιμασία. Για κάποιους είναι ο σημαντικότερος. ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
 
Επιμένουμε να ορίζουμε την πολιτική, ως σκέψη και πράξη, ως ανάγκη επεξεργασίας και διαμόρφωσης ενός συνεκτικού σχεδίου ισχυρού ρεφορμισμού, το οποίο οφείλει, δηλαδή απαιτείται να συμπεριλάβει και να σναδιατάξει όλα τα κομμάτια του κατακερματισμένου κοινωνικού ιστού.

Καταγραφή στο μικροσκόπιο

 
 
‘’ Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μοιάζουν μ` εκείνα τα θαλασσοπούλια τα οποία,
όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου, τα βλέπεις διαρκώς μπροστά σου,
μια στ` αριστερά του καραβιού, μια στα δεξιά, κι όποια ρότα κι αν πάρεις,
αυτά ξαναγυρίζουν, πλανάροντας και κρώζοντας,
κι αν εξαφανιστούν κάποια στιγμή,
αυτό θα οφείλεται είτε στο ότι βρέθηκες σε άλλο ωκεανό
είτε γιατί τα έδιωξαν κάποια άλλα πλάσματα,
πιο λαίμαργα, πιο μαχητικά, που τα `φεραν άλλοι καιροί.’’
 
ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΣΑΛΒΕΝ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ή οφειλόμενες εξηγήσεις κατ` απαίτηση...

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ή οφειλόμενες εξηγήσεις κατ` απαίτηση...

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
 
                Η εφημερίδα προκόβει.  Χωρίς αμφιβολία.  ’οκνες οι προσπάθειες σου, πολύτιμοι οι συνεργάτες. Εσύ με ξέρεις. Από την πρώτη στιγμή πίστεψα στην ΠΥΞΙΔΑ. Όμως φίλε, οφείλεις να ανοίξεις την εφημερίδα στους συνεργάτες της. Να αφήσεις τον ελιτίστικο θώκο... εκεί στο νότο... και να κατέβεις κοντά στις στήλες και στα προβλήματα τους. Να δεις τι γίνεται... Ακούγονται πολλά, για αλλαγές, εσωτερικά σπαράγματα,  έριδες, φαγωμάρες... Ακούγεται πως κάποιοι φεύγουν, πως κάποιοι εκδιώκονται...
                Ανοίγω τη συζήτηση – ήδη μια ομάδα συνεργατών εδώ στην πρωτεύουσα, ετοιμάζεται -  ζητάω ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ μέσα στο Γενάρη. Έστω εκεί...

Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια.Τα θυμάται κανείς;

 Τα όνειρα μου λαϊκά παραμύθια.
Τα θυμάται κανείς;
 
Σε τι βοηθά λοιπόν η ποίηση
-Αυτό, έστω, που εγώ ποίηση ονομάζω-
(Ας ζήσουμε λοιπόν και μ’αυτά ή μόνο μ’αυτά)
[Αναγνωστάκης 1962]
 
            Ο  "δεκαπενθήμερος ΠΟΛΙΤΗΣ"  τεύχος 17 του Γενάρη του 1996 κρατάει  σημαντική θέση στη βιβλιοθήκη μου. Είχαμε ήδη γνωρίσει τον ποιητή Μάρκο Μέσκο, στο βιβλιοπωλείο ΘΥΜΕΛΗ, να μας προσφέρει πάντοτε μια εγκαρδιότητα και βαριά ΚΑΡΕΛΙΑ που κάπνιζε. Στο περιοδικό είχε συνεισφέρει στο αφιέρωμα για τον άγνωστο – τότε σε εμάς – Τέο (Ματθαίο) Σαλαπασίδη. Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα… ο κόσμος της δεκαετίας του ’50, το πατάρι του Λουμίδη, το ελληνικό unterground... οι ποιητές, τα ποιήματα. Δεσπόζουσα η Σαλονίκη… Ο Μ. Αναγνωστάκης, ο Κ. Κύρου, ο Π. Θασίτης

Πότε θα δω μιαν επανάσταση στον ύπνο μου;

Στον εκδότη.

Ο μουσικός ΕΞΑΝΤΑΣ του περασμένου τεύχους μας ταξίδεψε...
Κάθε Νοέμβρη γυρίζω στο κοινό μας παρελθόν. Αντιστεκόμαστε ή  είμαστε δέσμιοι  συλλογικών  ψευδαισθήσεων;
Μικρές και αποσπασματικές καταθέσεις.

Ο δωδεκαετής νέος δεν πήγε στον ναό. Στα γεγονότα του Μουσείου το `79, γνώρισε τον δάσκαλο του. Από τότε τον σκέφτεται, για το δίδαγμα, τη στάση και το ήθος του.

Φέτος θα επιστρέψω στην πορεία.
Και θα φωνάξω  ‘ΑΓΑΠΗ-ΚΗΠΟΙ-ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ’(1)

Κίνηση. Ποίηση και Θέατρο

 
 
"ναι, στη ζωή μου, αφού πρέπει να την λέω έτσι,
υπήρχαν τρία πράγματα,
η ανικανότητα να μιλήσω, η ανικανότητα να σωπάσω,
και η μοναξιά, μ’ αυτά έπρεπε να τα βγάλω πέρα"-
Samuel Beckett
 
Επιχειρεί κάποιος να μιλήσει για τα θεατρικά δρώμενα της πόλης και ένας κόμπος από το παρελθόν κάθεται στο μυαλό του. Επιχειρεί κάποιος να μιλήσει για την θεατρική κίνηση του Ηρακλείου και σαν άγαλμα βλέπει εικόνες από ένα μακρινό μέλλον να περνούν. Επιχειρεί _ ο ίδιος _  να θυμηθεί και σταματάει στο  "ΚΑΦΕ-ΘΕΑΤΡ0", που ήδη χρόνια τώρα είναι έρημο και στις εξακολουθητικές προσπάθειες του Γιώργου Αντωνάκη, περιπλανώμενες ή και ανέστιες πολύ καιρό τώρα.

Συστηματικό Παραλήρημα

Τι είναι η πυξίδα; Και τι ο εξάντας της; Καλή προσπάθεια, αλλά ποιός τη διαβάζει;
Και ο εκδότης, φίλος, ζωντανός. Φοβάμαι τις κλήσεις 28210..... Όλο καινούργιες και καλές ιδέες. Τι μυαλό! Τον ήξερα, τι έμπλεξα; Μέσα σε όλα και το μηνιάτικο ραντεβού με τα Χανιά... ’σε με ρε φίλε. Τι είναι η πυξίδα;
Τι είναι αυτές οι ερωτήσεις; αντέτεινε ο φίλος μου. Κουβεντιάζαμε, χωρίς θέμα. Πίναμε χωρίς μέτρο. Είναι αλήθεια ότι τα βράδια που βγαίνω έξω από τον μικρόκοσμο μου και συναντώ κάποιον, κάποια ή κάτι από το παρελθόν μου, είναι βράδια με άγχος. Είναι μια αποτυχημένη προσπάθεια να σμίξει η καθημερινότητα το διαφορετικό, να αποκτήσει η μοναξιά μια δοκιμασμένη παρέα.
Γιατί δεν μένεις κλεισμένος... ξέστομισε μέσα από τα δόντια του, μέσα από τα δόντια του αλλά δυνατά για να με ματώσει ή χωρίς μελοδραματισμούς να με ταράξει, να δω την πραγματικότητα του παρόντος χωρίς το τρίτο ουίσκι.