09252017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Οκτώβριος 2006 - φ.50

    
Διαφθοράς το ανάγνωσμα…
 
Όμορφος κόσμος. Από γελάδια πλασμένος. Cow parade έχουμε γίνει. Κι όσο κι αν διαφωνώ με την ποπ κουλτούρα κι αισθητική της εποχής μας, δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι η παρουσία της περιώνυμης έκθεσης στη χώρα μας κατέδειξε πανηγυρικά ότι η τέχνη προηγείται της πραγματικότητας. Τι κι αν τα γελάδια των εκθετών-καλλιτεχνών στα δικά μου μάτια ήταν απλά ένα πανηγύρι τύπου, χαρωπά τα δυό μου χέρια τα χτυπώ;

Τροχιοδεικτικά Πυρά/ Σεπτέμβριος 2006-φ.49

        Τα μελτέμια φέτος έφτασαν νωρίς. Ότι έπρεπε δηλαδή. Για να πάρουν μακριά μας τη δυσοσμία από τους κλιβάνους του Νταχάου και του Άουσβιτς που ξαναπύρωσαν.  Αυτή τη φορά μάλιστα με τις ευλογίες και την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας. "Εβραίοι" και πάλι τα θύματα. Άνδρες γυναίκες και παιδιά. Άμαχοι. Επειδή έτσι αποφάσισαν οι εμπνευστές αυτής της καινούργιας εκκαθάρισης…ή τελικής λύσης…Μόνο που θα μου επιτρέψετε να αντικαταστήσω τη λέξη θηριωδία με την ανθρωπωδία. Από σεβασμό στα θηρία. Δράστες και πάλι οι Ναζί.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Σεπτέμβριος 2005 - φ.38

Διακοπές. Η επόμενη μέρα. Απολογισμός πεπραγμένων. Έπρεπε αυτό κι όχι εκείνο. Κάθε χρόνο τα ίδια. Εγερτήριο λαθών θαρρείς ήταν κάθε πρωινό ξύπνημα στην εξοχή. Νέοι τόποι να επισκεφθείς ή να ανακαλύψεις χρησιμοποιώντας όμως παλιές  και παρακμασμένες μεθόδους. Είναι που πασχίζουμε να χωρέσουμε σε δέκα ημέρες όσα αφήσαμε εκτός όλες τις προηγούμενες. Είναι που περνά αδυσώπητα ο χρόνος και μας παρασύρει ακούσια στο άπειρο ταξίδι του. Ποιους; εμάς που δεν μπορούμε ούτε κατά διάνοια να συλλάβουμε το μέγεθός του. Τι είναι ο χρόνος; άγνωστο…όπως κι αν προσπαθήσεις να τον περιγράψεις πάλι ελλιπής θα είναι η περιγραφή…ίσως γι αυτό η νεοφιλελεύθερη, προτεσταντικής ηθικής, οικονομία προτιμά τον ορισμό δόγμα, o χρόνος είναι χρήμα, ξεμπερδεύοντας μια και καλή για να ασχοληθεί απερίσπαστη με το…χρήμα που είναι η μοναδική θρησκεία που υμνεί και δοξάζει.

Τροχιοδεικτικά Πυρά/ Ιούλιος-Αύγπυστος 2006 - φ.48

        
Μια φορά κι έναν καιρό πήγαινα κι εγώ σχολείο. Σε δημόσιο φυσικά. Έζησα σκηνές απείρου σουρεαλιστικού κάλλους και βίωσα στη μαθητική μου ζωή τρεις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Υπήρξε χρονιά, στην Α γυμνασίου, που φέρναμε από τα σπίτια μας καθίσματα γιατί το σχολείο δεν είχε παραλάβει ακόμη τα δικά του…γνώρισα δασκάλους πεφωτισμένους και παθιασμένους με το έργο τους οι οποίοι με πενιχρά μέσα προσπαθούσαν να μεταλαμπαδεύσουν τη γνώση ως να επρόκειτο για μια μορφή Θείας Κοινωνίας. Ελάχιστοι μεν, αλλά υπήρξαν.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Ιούλιος-Αύγουστος 2005 - φ.37

So far so good…
 
Μοιάζει απίστευτο να διαβάζεις σε οικονομική ανάλυση για μια καλτ γαλλική ταινία που βασίστηκε σε σενάριο του Μπόρις Βιάν με τον τίτλο La Haine...η έχθρα...η ταινία βασίστηκε σε μια νοσηρή ιστορία του Βιάν που περιγράφει τα συναισθήματα και τις σκέψεις ενός βαρεμένου που αποφασίζει να αυτοκτονήσει πηδώντας από τον τελευταίο όροφο ενός κτιρίου 50 πατωμάτων...πέφτοντας, ο τυπάκος, παρατηρεί μέσα από τα παράθυρα του κτιρίου, κι ενώ οι σκέψεις του διαδέχονται η μία την άλλη, έχει το θάρρος και το σθένος, αλλά και το ανατρεπτικό μαύρο χιούμορ με το οποίο ο Βιάν εφοδίαζε τους ήρωές του, να σχολιάζει: "so far, so good…" μέχρι εδώ, δηλαδή, όλα καλά...για να προσθέσει μεγεθύνοντας το μαύρο, αναρχικό, του χιούμορ: "the hardest part is not the fall, it is the landing…" που αποδίδοντάς το ελεύθερα σημαίνει, ότι, το πρόβλημα δεν είναι η πτώση, αλλά η προσγείωση...

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Μάιος 2006 - φ.46

Σκουπίδια να φύγουμε…

 
Οι Ιταλοί μας δείχνουν τον δρόμο… αφού δεν κατάφεραν να μας δείξουν τον τρίτο δρόμο προς το σοσιαλισμό βάλθηκαν να μας πείσουν ότι αυτό δεν ήταν ένδειξη ανικανότητας της δικής τους αριστεράς αλλά απόδειξη ότι δεν υπάρχει τρίτος δρόμος…οπότε και για να έχουν τη συνείδησή τους ήσυχη ανήγαγαν τον "τρίτο δρόμο" σε Ατλαντίδα των φαντασιώσεων των Ευρω-κομμουνιστών και καταπιάστηκαν με τα καθημερινά και τετριμμένα ζητήματα της ζωής σε μια καπιταλιστική εποχή όπου αριστερός σημαίνει απλά αντιδεξιός και τέρμα…παραιτήθηκαν δηλαδή από τη διεκδίκηση του μεριδίου που τους αντιστοιχεί στην πορεία της Ιταλίας προς τον 21ο αιώνα…αρκέστηκαν σε σαλονάτες συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων αναλώνοντας φαιά ουσία στο κυνήγι των εντυπώσεων αναμεταξύ τους αφήνοντας στο έλεος της μοίρας του ένα λαό που μέχρι πριν λίγα χρόνια υπερηφανευόταν όχι μόνο για τις επιτυχίες των ποδοσφαιρικών του ομάδων σε εθνικό κι ομαδικό επίπεδο αλλά και για την πρωτοκαθεδρία σε ποσοστό αριστερών σε όλη την Ευρώπη…και μάλιστα άνευ Γκουλάνγκ κι άλλων εξοχικών κι εξωτικών περιοχών…

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Ιούνιος 2005 - φ.36

Άλλα χρόνια κάποτε. Θυμάμαι τότε που πήρε το Νόμπελ ο Σεφέρης. Στο γυρισμό από τη Σουηδία είχε γίνει το έλα να δεις στο αεροδρόμιο. Ναι. Χιλιάδες κόσμου στην υποδοχή. Σημαίες, καριοφίλια του ‘21 να πιστολάνε στους αιθέρες, οι ακαδημαϊκοί σύσσωμοι να έχουν κάνει ένα μεγάλο σεντόνι, με τις τηβέννους τους, στρώνοντάς το σα χαλί να περπατήσει ο ποιητής, οι πυροσβεστικές που στέκονταν αντικριστά για να περάσει το αεροπλάνο ανάμεσά τους ενώ το κατάβρεχαν με σαμπάνια…τι να πρωτοθυμηθώ…αμ το άλλο με τη Μελίνα που είχε γυρίσει με το Όσκαρ; το αεροδρόμιο ήταν στρωμένο με λουλούδια, κι όπως τροχοδρομούσε το αεροπλάνο, αυτά με ένα μαγικό μετατρέπονταν σε λευκά περιστέρια που πέταγαν ψηλά στον αττικό ουρανό…κόσμος; μιλούνια!

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Απρίλιος 2006 - φ45

Βγαίνω στην αναφορά. Ο υποφαινόμενος λαμβάνω την τιμή να αναφέρω τα εξής. Με μεγάλη έκπληξη διαπιστώνω την έκλειψη εκπλήξεων που έχει καταλάβει τους υποκριτές και φαρισαίους της κοινωνίας μας... 
 
"Κλέβει" λέει η AGB...μαγειρεύει τα νούμερα προσθέτοντας σε μηδενικά αριθμούς ώστε να καταχωρούνται στη συνείδηση του κόσμου ως αξίες, άξιες να ακριβοπληρωθούν... και λοιπόν; το ίδιο ακριβώς δεν κάνουν όλοι όσοι εμπλέκονται με τη δημόσια ζωή αυτού του τόπου; ξεκινώντας από τους πολιτικούς και καταλήγοντας στον τελευταίο πολίτη, αν υπάρχει, οι πάντες παραποιούν την πραγματικότητα αλλοιώνοντας εσκεμμένα τα στοιχεία της προκειμένου να εξυπηρετήσουν ιδιοτελώς την παράνομη κυκλοφορία τους...αναλογικά και πάντα στο μέτρο που αντιστοιχεί να κρατά ανά χείρας ο καθείς εξ ημών...

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Μαΐος 2005 - φ.35

   Θέατρο. Ομολογώ δεν είμαι φανατικός. Προτιμώ τον κινηματογράφο γιατί αφήνει περισσότερο χώρο στον σκηνοθέτη να ελιχθεί και στον θεατή να υποθέσει εμπνεόμενος. Στο θέατρο λέει ο θεατής συμμετέχει. Ουδεμία αντίρρηση. Κι εκπαιδεύεται, συμπληρώνω. Ή μάλλον, για να είμαστε πιο ρεαλιστές, θα έπρεπε να εκπαιδεύεται. Όπως γινόταν στο παρελθόν του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη και τόσων άλλων. Κι επειδή η εκπαίδευση είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, όλοι οι υπόλοιποι συντελεστές περνούσαν σε δεύτερη μοίρα. Εκτός φυσικά από τον συγγραφέα. Ο οποίος τα χρόνια εκείνα εθεωρείτο, και δικαίως, διαμορφωτής γνώμης

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Μάρτιος 2006 - φ44

Ο ένας είναι βουλευτής επικρατείας του κυβερνώντος κόμματος. Ο άλλος είναι συγγραφέας, μεταφραστής, κριτικός, εν ολίγοις διανοούμενος. Και οι δύο αρθρογραφούν στην ίδια εφημερίδα. Ο κύριος βουλευτής μας είναι συντηρητικός εξ απαλών ονύχων ως φαίνεται. Πολύ αμφιβάλλω αν υπήρξε ποτέ του παιδί. Προσπαθεί συστηματικά να κατεδαφίζει αξίες των οποίων την ουσία αγνοεί επιδεικτικά επιμένοντας σε μια εκδικητική ρητορική στηριγμένη σε τσιτάτα τα οποία σκοπίμως απομονώνει ώστε να παρουσιάζουν μια ελλιπή εικόνα, διόλου αντικειμενική, αρκούντως όμως δηλωτική των προθέσεών του.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Απρίλιος 2005 - φ.34

Κρυφή κάμερα.  Έχω. Πάντα μαζί μου. Προσαρμοσμένη στα μάτια μου. Αθέατη από τους άλλους. Βλέπει και καταγράφει τα πάντα. Οτιδήποτε και οποτεδήποτε.

Γυρνώ δεξιά κι αριστερά καταγράφοντας. Μετά αρχειοθετώ. Κάποτε θα μου φανούν χρήσιμες οι εικόνες της κρυφής δραστηριότητάς μου. Είναι σίγουρο. Αποδεδειγμένο. Το θέμα είναι τινί τρόπω θα εκμεταλλευτώ το υλικό μου. Εν τω μεταξύ συνεχίζω την καταγραφή. Πρόσφατα κατέγραψα κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Είναι λέει ένας δημοσιογράφος.

Τροχιοδεικτικά Πειρά / Φεβρουάριος 2005 -φ43

Φοβάμαι. Από πότε; από τώρα και στο εξής…και γιατί παρακαλώ; διάβασα ότι όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες υπέφεραν από φοβίες…και τι σχέση έχεις εσύ με τους με τους μεγάλους καλλιτέχνες; Επειδή δεν έχω επιλέγω τη μία που μπορεί να με κάνει να σχετιστώ μαζί τους…πρέπει ν’ αποκτήσω φοβίες…δεν ξέρω ποια, όμως, ή ποιες…δεν είμαι υποχρεωμένος να έχω μόνο μία…προς το παρόν σου βρήκα εγώ ήδη μία…για πες να την ακούσω…η βλακεία…
 
Εγώ μιλάω σοβαρά κι εσύ κοροϊδεύεις…κι εγώ σοβαρά μιλάω όταν λέω ότι είσαι βλάκας από το φόβο σου να προσπαθήσεις να φερθείς έξυπνα…τι εννοείς; ότι αυτή σου η εμμονή να μπεις στο πάνελ των σπουδαίων καλλιτεχνών σ’ έχει αποβλακώσει…

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Μάρτιος 2005 - φ.33

Μαίνεται ο πόλεμος συμφερόντων. Τα άγρια των αγρίων επί σκηνής. Δεν έχω να πω τίποτα…μόνο αναρωτιέμαι…πως φτάσαμε ως εδώ…πως γίναμε τέτοιοι να αξίζουμε τέτοιους; Απορώ όμως διαπορώντας… τι σημαίνει αριστερός; Δεξιός, σοσιαλιστής, τι σημαίνει εθνικιστής;  
 
Έχει κάποιος κατά νου κάτι συγκεκριμένο ή να βάλω τις φωνές; κι αναρωτιέμαι ποιοι ήταν, κι εξακολουθούν να είναι, όλοι αυτοί που ενοχοποίησαν την, έστω άτσαλη ορισμένες φορές, επίκληση του αρχαίου ελληνικού κάλλους βαφτίζοντάς την εθνικισμό; και γιατί θα πρέπει να ντρέπομαι επειδή είμαι Έλληνας; γιατί θα πρέπει να αισθάνομαι ένοχος κάθε που συγκινούμαι είτε ακούγοντας τον εθνικό ύμνο είτε ένα μαλεβιζιώτικο πηδηχτό;

Τροχιοδεικτικά Πειρά / Ιανουάριος 2005 - φ42

Καλή χρονιά. Κι ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος. Κι ας αρχίσω με μια συγνώμη. Προς όλους όσοι είχατε κι έχετε την υπομονή να με διαβάζετε. Ειλικρινά δεν γνωρίζω πόσοι βρίσκατε κάτι καλό στα κείμενά μου, άξιο να δικαιολογεί τη συνέχιση της παρουσίας μου στην Πυξίδα. Ούτε βεβαίως είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσοι θα ευχόσασταν να σας άδειαζα τη γωνιά προκειμένου μια νέα στήλη να ικανοποιήσει τις επιθυμίες σας. Θα ήθελα να το ξέρω.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Φεβρουάριος 2005 Φ.32

 
Δεν ξέρω δεν απαντώ. Αυτό έχουμε γίνει. Ή μας έχουν κάνει να φαινόμαστε. Τα παίρνουν οι παπάδες. Ακολουθούν οι δικαστικοί. Ενδιάμεσα εμπλέκονται οι δικηγόροι. Προφανώς καθορίζουν το βιδάνιο ετούτοι. Την υψηλή επιστασία ασκούν οι των σωμάτων ασφαλείας. Λόγω ειδικότητας και παρελθόντος. Πλάτη βάζουν οι δημοσιογράφοι. Είτε για να στηρίξουν είτε για να αποκαλύψουν. Οι βουλευτές κρατάνε πισινή. Όποιος φυλά τα ρούχα του τα έχει όλα.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Δεκέμβριος 2005 - φ 41

Λιακάδες τελευταία. Ξεκούραστα βαίνει προς το παρόν ο Νοέμβριος. Μα να όμως που κάτι αλλάζει. Τι είναι αυτό που έρχεται από το βάθος; σκοτίδι μαύρο είναι…καταχνιά Ερινύων μοιάζει…ποιον γυρεύουν; τι ζητάνε; Πάνω μου έρχονται ρε! για κοίτα! Ολούθε ο τρόμος έχει απλώσει το μεγαλείο του κι απειλεί…τι απειλεί; άγνωστο…εμένα ίσως…για ιδές καιρό που διάλεξε…δε γαμιόμαστε καλύτερα…τι θα μου κάνεις ρε; εγώ σε θρέφω δύναμη και μου παριστάνεις τον καμπόσο;

Τροχιοδεικτικά Πυρά - Ιανουάριος 2005 / Φ.31

Απολογισμός. Πήραμε δώσαμε. Φέτος δε στείλαμε κάρτες… Με τα λεφτά αυτά χρηματοδοτήσαμε περαιτέρω τον εμφύλιο πόλεμο κάπου στην Αφρική ώστε να εξασφαλίσουμε για άλλη μια χρονιά φθηνά εργατικά χέρια. Τοιουτοτρόπως τα ωραιότατα προϊόντα μας θα παραμείνουν στις ίδιες τιμές με τις περσινές. Απαντάμε στην ακρίβεια με έργα. Φέτος δε στείλαμε κάρτες… Είχαμε συνεννοηθεί κι ανταλλάξαμε ηλεκτρονικά μηνύματα με κουδουνάκια, τραγουδάκια, χιόνια στο καμπαναριό κι άλλες εικονικής πραγματικότητας εορταστικές στιγμές. Συστήσαμε το ίδιο και στους υπαλλήλους μας. Όσοι δεν είχαν υπολογιστή απέκτησαν ένα κίνητρο για του χρόνου. Και δώρα δεν ανταλλάξαμε. Δεν είμαστε δα και παιδιά.

Επενδύσαμε το ποσόν σε μετοχές της εταιρείας μας που είναι αρκετά υποτιμημένη όπως παραδέχονται ακόμα κι οι ανταγωνιστές μας. Στα  παιδιά μας δεν κάναμε γιορτές. Τα μεγάλα πρέπει να αρχίσουν να συνειδητοποιούν πως δεν υπάρχει ’γιος Βασίλης. Τα μικρά όταν θα μεγαλώσουν δεν θα θυμούνται την απουσία του. ’λλωστε αυτός είναι και ψεύτικος άγιος. Και με τη βούλα της Αρχιεπισκοπής.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Νοέμβριος 2005 - φ40

Συγγενικά δικαιώματα. Παράπλευρες απώλειες. Εθελουσία έξοδος. Ελιές θρούμπες Θάσου. Μοσχάρια Καρδίτσης. Απολυμένοι εργαζόμενοι. Φθινόπωρο φέτος. Μετά από μια δεκαετία απουσίας. Επείγοντα περιστατικά. Νόσος των πουλερικών. Κρίσιμες διαβουλεύσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό Flash. Αποπέμφθηκε ο Αδάμ. Επιεικώς τη σκαπουλάρισε.  Adam raised a Cain. Bruce Springsteen από τα παλιά. Darkness on the edge of town. Ρε μεγάλε, εμάς εννοείς; σκοτάδι στην άκρη της πόλης...άραγε γι αυτό επεκτείνεται το μετρό;

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Δεκέμβριος 2004 Φ.30

Πάει ο παλιός ο χρόνος λοιπόν…άλλος ένας παλιόχρονος ξεκουμπίζεται…άλλη μια νέα χρονιά καλπάζει προς το μέρος μας με τις χειρότερες των διαθέσεων πείθοντάς μας για το αντίθετο. Έτσι είναι όμως…οι άνθρωποι πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι…δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων έχουν επενδυθεί σ’ αυτή την αισιοδοξία. Το αύριο θα είναι καλύτερο από το χθες. Ποιος το λέει αυτό; ο σύνδεσμος εμπόρων όλου του κόσμου.

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Οκτώβριος 2005 - φ.39

Ολυμπιακή θλίψη…
 
Απολύεσαι! Μάζεψέ τα και δρόμο! Κλωστήρια Ναούσης. Κλωστήρια Πρεβέζης. Κλωστήρια τμήματος ηθών γενικά. Ένα φράγκο η βιολέτα τσίγκολελέτα. Παρ’ εκτός κι αν είσαι αλλού διορισμένος. Στην Ολυμπιακή ας πούμε. Τότε δεν γίνεται ν’ απολυθείς. Θα απορροφηθείς. Που; εκεί που κλάνει η αλεπού…

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Νοέμβριος 2004 Φ.29

Σήμερα είναι Κυριακή. Ηλιόλουστη μέρα, μυρωδάτη. Ωραίος, ελαφρύς βόρειος άνεμος παρασύρει τις σκέψεις από τις ακρογιαλιές του καλοκαιριού. Πού να πάνε κι αυτές βρίσκουν καταφύγιο στις σελίδες των εφημερίδων. Αφού διασχίσουν με δυσκολία τις προσφορές και τα διάφορα τσίτια τενεκεδένιων μυαλών προσορμίζονται επιτέλους στο καταφύγιο λιμάνι. Γραφικά ταβερνεία, ουζερί, καφενέδες βρίσκονται σε αφθονία σε τούτο το απάγκιο. Ότι πρέπει για περιπλανήσεις βαθυστόχαστες και μη. Οι εφημερίδες. Ξεφυλλίζεις περιδιαβάζοντας τα σοκάκια της κι αφήνεσαι στο χάδι των αρωμάτων και των γεύσεων. Ωραία. Ρομαντικά.