09252017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Φύλλο 93 - Σεπτέμβριος 2010

ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ

ΣΤΗ ΛΑΜΨΗ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ

AKTH

Πρόκειται για το δίσκο με τον οποίο η Έλλη Πασπαλά ανοίγει την προσωπική της δισκογραφία. Είχε βεβαίως ήδη καθιερωθεί ως βασική τραγουδίστρια του Μάνου Χατζιδάκι.


Φύλλο 92 - Ιούλιος / Αύγουστος 2010

ΟΙ ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΕΣ

Αυθεντικές εκτελέσεις 1920-55

10 cds

Σημείο αναφοράς για όσους αγαπούν την αυθεντική κρητική μουσική ή απλά σημείο εκκίνησης για μεγαλύτερη εμβάθυνση στις πηγές της κρητικής μουσικής, το έργο «Οι Πρωτομάστορες» είναι πλέον μία σειρά που αποτελεί σταθμό για την παραδοσιακή μουσική.

Φύλλο 88 - Μάρτιος 2010

ΘΟΔΩΡΟΣ ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΗΣ  -  ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ
ΕΞ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ
Μανώλης Μητσιάς
Στίχοι: Κ. Βίρβος – Λ. Νικολακοπούλου

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1984 και είχε πολύ μεγάλη απήχηση στο κοινό καθώς προβλήθηκε έντονα από το ραδιόφωνο της εποχής. Σημείωσε μάλιστα και  μεγάλη εμπορική επιτυχία ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 50.000 αντίτυπα (ίσως είναι ο προσωπικός δίσκος του Μ. Μητσιά με τις περισσότερες   πωλήσεις).

Φύλλο 91 - Ιούνιος 2010

Βαγγέλης Μπουντούνης

100 Guitars

O δίσκος αποτελεί τη ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας που πραγματοποιήθηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στις 28 Ιουλίου 2004. Περιλαμβάνει 18 μουσικά θέματα από κλασικούς συνθέτες (Bach, Vivaldi, κ.α) μέχρι σύγχρονους (κυρίως Χατζιδάκι, συνθέσεις του ίδιου του Ε. Μπουντούνη κ.α).

Φύλλο 87 - Φεβρουάριος 2010

ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

ΨΙΘΥΡΟΙ

Συνήθως δεν παρουσιάζουμε δίσκους που περιέχουν τραγούδια σε δεύτερη εκτέλεση,  θα κάνουμε όμως  μια εξαίρεση μ’ ένα πολύ καλό δίσκο μιας μεγάλης τραγουδίστριας, ο οποίος πάντως, όταν κυκλοφόρησε πριν από περίπου δέκα χρόνια, δεν προβλήθηκε και δεν ακούστηκε όσο θα του άξιζε.

Φύλλο 90 - Μάιος 2010

«Έρημη Πόλη»

Γιώργος Σταυριανός

Μαρία Δημητριάδη

Η «Έρημη Πόλη» του Γιώργου Σταυριανού είναι ένας από τους   αγαπημένους δίσκους μας  και σίγουρα συγκαταλέγεται στα διαλεχτά έργα του ελληνικού τραγουδιού .

Φύλλο 85 - Δεκέμβριος 2009

Χρήστος Λεοντής

ΑΧ ΕΡΩΤΑ

Στίχοι: Federico Garcia Lorca
Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς, Τάνια Τσανακλίδου
ΕΜΙ: 1974

Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς και οπωσδήποτε  διαχρονικούς δίσκους στη μουσική ιστορία της χώρας μας. Ο Χρήστος Λεοντής έγραψε τη μουσική  βασισμένος στην ποίηση του ισπανού ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα (σε ελληνική απόδοση του Λευτέρη Παπαδόπουλου). Ήταν η  δεύτερη προσπάθεια του Λ. Παπαδόπουλου να μεταφράσει και να εκδώσει δισκογραφικά ποιήματα του Λόρκα. Είχε προηγηθεί το 1969 ο δίσκος «12 τραγούδια του F.C. Lorca»  σε μουσική Γιάννη Γλέζου κι ερμηνευτές τους Γιάννη Πουλόπουλο και Έλενα Κυρανά.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 1974, τους πρώτους μήνες δηλαδή της μεταπολίτευσης. Προτού λοιπόν ξεκινήσει το μεγάλο ρεύμα αυτού που ονομάστηκε «πολιτικό τραγούδι», εκδίδεται ένας δίσκος με καθαρά ερωτικό περιεχόμενο. Πάντως, μέσα στο κλίμα της εποχής, η μελοποιημένη ποίηση ξαναβρίσκει τη θέση που είχε πριν τη δικτατορία και με αρχή το συγκεκριμένο δίσκο θα μελοποιηθούν στη συνέχεια πολλοί Έλληνες και ξένοι ποιητές.

Για να δούμε πώς περιγράφει ο συνθέτης του δίσκου  Χρήστος  Λεοντής τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε ο δίσκος «Αχ έρωτα»: «Στις αρχές του 1974, έρχεται ο Πέτρος Φυσσούν και μου προτείνει να ανεβάσουμε το έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Οι Φασουλήδες του Κατσιπόρα» στη Θεσσαλονίκη. Το πρώτο πράγμα που σκεφτόμασταν ήταν η μετάφραση. Εμένα, δεν μ' ενδιέφερε τόσο πολύ ο πεζός λόγος, όσο οι στίχοι που υπήρχαν μέσα στο έργο. Ο μόνος κατάλληλος που θα μπορούσε να είναι το ίδιο τρυφερός και διάφανος όπως ο Λόρκα ήταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Η δικτατορία ήταν στα τελευταία της. Οι πρόβες γίνονταν στο Θέατρο Κήπου απέναντι από το κτίριο της ΧΑΝΘ. Εκεί, στον ξενώνα, μαζεύονταν παρακρατικοί, πετούσαν πέτρες και μας έβριζαν». 1

Ερμηνευτές του δίσκου είναι ο Μανώλης Μητσιάς και η Τάνια Τσανακλίδου. Αρχική σκέψη και επιλογή του Λευτέρη Παπαδόπουλου   ήταν ο Γιώργος Νταλάρας, όμως η εταιρεία του, η Minos, δεν συμφώνησε. Έτσι η ηχογράφηση θα γίνει στην EMI – Columbia. Πάντως, όπως σημειώνει ο συνθέτης, «οι  πρώτοι ακροατές του δίσκου  ήταν ο Αχιλλέας Θεοφίλου, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Λοΐζος, ο Γιώργος Νταλάρας κι ο Γιώργος Μεράντζας. Με παρακάλεσαν ν' ακούσουν το δείγμα. Στο τέλος ενθουσιάστηκαν καθώς φάνηκε…»1

Για να θυμηθούμε τα 12 δώδεκα τραγούδια του δίσκου:

1. Παραμύθι (Μ. Μητσιάς)
2. Μέρα γεμάτη θλίψη (Μ. Μητσιάς-Τ. Τσανακλίδου)
3. Αβάσταχτο να σ’ αγαπώ (Μ. Μητσιάς)
4. Ο παράδεισός μου (Μ. Μητσιάς)
5. Στου βελονιού την άκρη (Μ. Μητσιάς)
6. Το τραγούδι των κοντραμπατζήδων (Μ. Μητσιάς)
7. Λούζεται η αγάπη μου (Μ. Μητσιάς)
8. Ο χάρος στην ταβέρνα (Μ. Μητσιάς)
9. Το φεγγάρι (Μ. Μητσιάς-Τ. Τσανακλίδου)
10. Νανούρισμα (Τ. Τσανακλίδου)
11. Τέσσερις λεβέντες (Μ. Μητσιάς)
12. Αχ έρωτα (Μ. Μητσιάς-Τ. Τσανακλίδου)

 

Το «Λούζεται η αγάπη μου» και το ομώνυμο τραγούδι ήταν αυτά που ακούστηκαν περισσότερο. Πάντως σαφώς καλύτερα και με μεγαλύτερη αντοχή στο χρόνο είναι το «Αβάσταχτο να σ’ αγαπώ», «Ο Παράδεισός μου»  και το «Φεγγάρι». Το πιο διαχρονικό τραγούδι είναι σίγουρα το «Νανούρισμα» με μια εξαιρετική ερμηνεία της Τ. Τσανακλίδου.

Γράφει σχετικά ο Τ. Κριτσιώλης παρουσιάζοντας το δίσκο: «Γενικότερα, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά με υποδειγματική ενορχήστρωση και δύο πολύ σπουδαίους τραγουδιστές. Είναι το ένα κομμάτι από τη δισκογραφική «τριλογία» του Χρήστου Λεοντή που συμπληρώνουν η «Καταχνιά» και το «Καπνισμένο τσουκάλι», η οποία άφησε εποχή στο ελληνικό τραγούδι». 2

Η παραγωγή ήταν του Γιώργου Μακράκη, η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της "Columbia" με ηχολήπτη τον Τάκη Φιλιππίδη.  Το  εξώφυλλο επιμελήθηκε ο Ιορδάνης Σουρμελής. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν φωτογραφίες των συντελεστών και οι στίχοι των ποιημάτων του Λόρκα.

_____________________________________________________________
1. Χρήστος Λεοντής, 100 Δίσκοι και η ιστορία τους - ειδική έκδοση Καθημερινή.

2. Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Ένας δίσκος ήρθε απ' τα παλιά, http://www.musiccorner.gr/extras/record/030.html και άρωμα βινυλίου :   http://vinylmaniac.madblog.gr

 

 

 

 

 

 

Φύλλο 86 - Ιανουάριος 2010

Χρήστου Λεοντή

Καπνισμένο τσουκάλι

Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος

Ένας ακόμα δίσκος του Χρήστου Λεοντή που και αυτός βασίζεται στην μελοποίηση ενός ποιητικού κειμένου. Ο συνθέτης είχε ήδη δώσει μια ενδιαφέρουσα μουσική προσέγγιση στη συλλογή «Καταχνιά», το 1964 (Κώστας Βίρβος) και  δείγματα πετυχημένης  μελοποίησης ποιητικού λόγου  στο «Αχ έρωτα», το 1974 (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα σε απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου). Ένα χρόνο αργότερα, το 1975,  παρουσιάζει την αρτιότερη και πιο ξεχωριστή δουλειά του  που θα αφήσει εποχή και θα μείνει αναλλοίωτη στο χρόνο.

Κι αν με τη μεταπολίτευση η πρακτική της αναζήτησης του ποιητικού λόγου έγινε αυτοσκοπός που πολλές φορές οδήγησε σε πολύ μέτρια αποτελέσματα, το «Καπνισμένο τσουκάλι» είναι μια αληθινή κατάθεση ψυχής. Στη γνησιότητα του έργου συμβάλλει ασφαλώς η προσωπική συμμετοχή του ποιητή Γιάννη Ρίτσου,

Το «Καπνισμένο τσουκάλι» στηρίζεται στο τρίπτυχο «ποιητής - αφηγητής - τραγουδιστής». Στο ρόλο του αφηγητή είναι ο ίδιος ο ποιητής που απαγγέλει με τρόπο επιβλητικό και συγκλονιστικό και δίνει μια ξεχωριστή διάσταση στο δίσκο. Παράλληλα, ενδιαφέρον είναι ότι η απαγγελία συνδυάζεται τις περισσότερες φορές με το τραγούδι, είναι μέρος του τραγουδιού. ο ποιητής διαλέγεται με τους δύο τραγουδιστές και η υποβλητική και μεστή φωνή του δίνει μια σπαρακτική αμεσότητα στην ερμηνεία και τα τραγούδια.

Εκτός από την απαγγελία του Γ. Ρίτσου, το έργο είχε την τύχη να στηριχτεί σε δύο εξαιρετικές φωνές, τον αξέχαστο μεγάλο τραγουδιστή Νίκο Ξυλούρη και την ανερχόμενη ακόμα αλλά πάντα μεστή και άμεση  Τάνια Τσανακλίδου. Επίσης στο δίσκο συμμετείχε και ο Βασίλης  Μπαρνής που στη  συνέχεια χάθηκε από το προσκήνιο. Ειδικά ο Ν. Ξυλούρης νομίζω ότι καταθέτει ορισμένες από τις καλύτερες ερμηνείες του. Άλλωστε, ο ίδιος είχε ζητήσει να πάρει μέρος στο δίσκο ακούγοντας το έργο λίγα χρόνια νωρίτερα σε μια μπουάτ. Αξέχαστες ερμηνείες ψυχής κι όχι απλά φωνής του Αρχάγγελου της Κρήτης, σε τραγούδια όπως τα «Αυτά τα κόκκινα σημάδια», «Και να αδερφέ μου» και «Τούτες τις μέρες». Με τη  φωνή του  λυράρη να μεταδίδει πίστη, δυναμισμό και  αισιοδοξία. Την εικόνα συμπληρώνει η Τ. Τσανακλίδου με  λυρικές και σπαρακτικές ερμηνείες, χωρίς υπερβολές και περιττά στολίδια. Ως προς την ενορχήστρωση ο Χ. Λεοντής στηρίζεται σε όργανα όλων των ειδών (παραδοσιακά, πνευστά, «κλασικά»), με τη λύρα και πάλι να ξεχωρίζει.

Για να θυμηθούμε τα τραγούδια του δίσκου:


1. Τώρα είναι δικός σου αυτός ο δρόμος Τάνια Τσανακλίδου
2. Αυτά τα κόκκινα σημάδια - Νίκος Ξυλούρης
3. Αύριο μπορεί να μας σκοτώσουν Νίκος Ξυλούρης
4. Ξέρουμε Τάνια Τσανακλίδου
5. Κι όχι να πείτε Νίκος Ξυλούρης
6. Κι έρχομαι μοναχά να σ' αγκαλιάσω Τάνια Τσανακλίδου
7. Τούτες τις μέρες Νίκος Ξυλούρης
8. Αυτοί που περιμένουν Νίκος Ξυλούρης
9. Λοιπόν παιδιά μου - Τάνια Τσανακλίδου & Βασίλης Μπαρνής
10. Εδώ είναι ένα φως αδερφικό Νίκος Ξυλούρης
11. Έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ Νίκος Ξυλούρης
12. Και να αδερφέ μου Νίκος Ξυλούρης

 

Το ποίημα «Καπνισμένο τσουκάλι» γράφτηκε από τον Γιάννη Ρίτσο το 1948, στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Πολιτικών Κρατουμένων στο Κοντοπούλι Λήμνου και οι περιγραφές του είναι πράγματι συγκλονιστικές. Η μελοποίηση έγινε μέσα στη δικτατορία, όμως ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1975 από την ΕΜΙ. Η παραγωγή ήταν του Γ. Μακράκη και η ηχοληψία έγινε από τον Γ. Σμυρναίο. Αξίζει να αναφέρουμε την ιδιαίτερα  προσεγμένη έκδοση για τα δεδομένα της εποχής. Στο εσώφυλλο παρουσιάζονται όλοι οι στίχοι των τραγουδιών, μαζί με μια  αναλυτική παράθεση των μουσικών που παίζουν και τους τίτλους στα αγγλικά καθώς και  ένα φωτογραφικό λεύκωμα τυπωμένο σε χοντρό χαρτόνι από την παρουσίαση του έργου σε συναυλίες. Τέλος να τονίσουμε ότι το ζωγραφικό θέμα του εξωφύλλου είναι του ίδιου του Γιάννη Ρίτσου!