12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Νίκος Ξυλούρης – 25 Χρόνια από το Θάνατο του

Γράφει ο  οι Κώστας Βασιλάκης και ο Θεόδωρος Ρηγινιώτης. Μια συνεργασία με το

www.cretan-music.gr

 
 
 
Ο Νίκος Ξυλούρης γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1936 στα Ανώγεια της Κρήτης. Είναι 5 χρονών όταν οι κατακτητές Γερμανοί καίνε το χωριό του και μεταφέρουν τους και μεταφέρουν τους κατοίκους του, πρόσφυγες στο Μυλοπόταμο... Επιστρέφουν στ'Ανώγεια μετά την απελευθέρωση. Από πολύ μικρός δείχνει την κλίση του στο τραγούδι και τη λύρα. Στα δώδεκα, ο πατέρας του, του αγοράζει την πρώτη λύρα, για να εξελιχθεί πολύ γρήγορα σ'έναν από τους πλέον περιζήτητους οργανοπαίχτες και τραγουδιστές της περιοχής του σε γάμους, βαφτίσια και λοιπές κοινωνικές εκδηλώσεις.

Νικολής Σαριδάκης "Μαύρος" - Ανδρέας Ροδινός

Γράφει ο  οι Κώστας Βασιλάκης και ο Θεόδωρος Ρηγινιώτης. Μια συνεργασία με το

www.cretan-music.gr

 

Νικολής Σαριδάκης "Μαύρος" - Ανδρέας Ροδινός.
Οι νεωτεριστές της κρητικής μουσικής
 
Πολλές φορές σήμερα ακούμε για την δεξιοτεχνία καλλιτεχνών της παλιάς εποχής. Καλλιτέχνες οι οποίοι έβαλαν βάσεις και θεμέλια έτσι ώστε γίνουν παράδειγμα προς μίμηση από τις ερχόμενες γενιές. Ακόμα τα ονόματα των βιολιστών, Χάρχαλης, Μαριάνος, Φαντομανώλης αλλά και των λυράρηδων, Καρεκλάς,Καφάτος,  Αλεξόκωστας, Παλλικαρογιάννης, ηχούν στα αυτιά μας, μεγαλώνοντας τον θρύλο που τα συνοδεύει. Σίγουρα όλοι αυτοί οι γίγαντες της μουσικής μας στην εποχή τους ήταν ασυναγώνιστοι. Τα ελάχιστα δυστυχώς ηχητικά ντοκουμέντα που έχουν σωθεί έως και τις μέρες μας, δίνουν πολύ καθαρά τον τρόπο με τον οποίο απέδιδαν την μουσική, έναν τρόπο άκρως παραδοσιακό και δωρικό σύμφωνα με τα τότε βιώματα τους.

Νυχτερινή Κυβέρνηση / Κώστας Καλδάρας

ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΔΑΡΑ

Νυχτερινή Κυβέρνηση

Γιώργος Νταλάρας

Μ. Φωτίου – Κ. Χατζημιχάλης – Δ. Γαλάνη

 

Η «Νυχτερινή Κυβέρνηση» είναι ο πρώτος δίσκος του συνθέτη Κώστα Καλδάρα, γιου του Απόστολου Καλδάρα. Κυκλοφορεί το 1988 με βασικό τραγουδιστή (στα έξι από τα δώδεκα τραγούδια)  τον Γιώργο Νταλάρα σε μερικές –ξεχασμένες και αδικημένες ίσως- πάντως εξαιρετικές ερμηνείες.

Ταμπαχανιώτικα

Γράφει ο  οι Κώστας Βασιλάκης και ο Θεόδωρος Ρηγινιώτης. Μια συνεργασία με το

www.cretan-music.gr

 
 
 
Μα ο σταφιδιανός σκοπός παλιώνει μα δε λειώνει
                                               κι απού ΄χει αγάπη στα κρυφά, αυτός τη φανερώνει.
                                               Νά ΄μουν γιατρός αθάνατος, ποτές να μην ποθάνω,
των πληγωμένω τσι καρδιές εγώ ΄θελα τσι γιάνω...

(σταφιδιανός σκοπός)
Ως ταμπαχανιώτικα ή μανέδες προσδιορίζουμε τα μη χορευτικά τραγούδια των αστικών περιοχών της δυτικής Κρήτης, που αναπτύχθηκαν κυρίως (όσα έχουν διασωθεί) τον 19ο και τον 20ό αιώνα σε αλληλεπίδραση του χριστιανικού και του μουσουλμανικού στοιχείου των περιοχών αυτών, καθώς και της κρητικής αστικής μουσικής με την αντίστοιχη μουσική της Μικράς Ασίας και αργότερα με το ρεμπέτικο.

Αμοργός , Μάνου Χατζηδάκι

Μάνου Xατζιδάκι

   ΑΜΟΡΓΟΣ

 Έργο 46 (1970 - 1987)
Καντάτα βασισμένη στο ομώνυμο ποίημα του Νίκου Γκάτσου

 Τραγουδούν: Μαρία Φαραντούρη, Tάσης Χριστογιαννόπουλος, Δώρος Δημοσθένους
Ενορχήστρωση - Αναπροσαρμογή: Νίκος Κυπουργός
Μουσική Διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός
Διεύθυνση χορωδίας: Αντώνης Κοντογεωργίου


            Ο θαυμασμός του Μάνου Χατζιδάκι για τον Νίκο Γκάτσο συμπυκνώνεται στη γνωστή του φράση «Τον θεωρώ τον πιο σημαντικό άνθρωπο που γνώρισα στη ζωή μου, μετά τη μητέρα μου». Επίσης είναι γνωστό ότι η «Αμοργός» είναι το μοναδικό ποιητικό έργο του Ν. Γκάτσου. Είναι επομένως λογικό και αναμενόμενο ο μεγάλος συνθέτης να ασχοληθεί με την μελοποίηση της «Αμοργού» παρά τις προφανείς δυσκολίες του υπερρεαλιστικού ποιητικού λόγου1. H μουσική σχέση του Μάνου Xατζιδάκι με την «Aμοργό» δεν θα μπορούσε να ερμηνευθεί παρά μόνο μέσω της σχέσης του με τον Nίκο Γκάτσο, σχέσης πολυετούς, βαθιάς, σχέσης ζωής. Όταν πρωτογνωρίστηκαν, ο Χατζιδάκις ήταν δεκαεπτά ετών και ο Γκάτσος εικοσιοκτώ.

            Η «Αμοργός» εκδίδεται σε 308 αντίτυπα, το 1943, μέσα στην Κατοχή, προκαλώντας δυσμενείς κριτικές και αντιδράσεις. Το μοναδικό βιβλίο του Γκάτσου, άρχισε να δέχεται θετικές κριτικές σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο μετά το 1947, με αποτέλεσμα να καταταχθεί τελικά στην κορυφή της ελληνικής ποίησης. Ο ποιητής επηρεάζεται  από τις νεωτεριστικές τάσεις της ευρωπαϊκής ποίησης και δημιουργεί την «Αμοργό» -λέγεται ότι γράφτηκε σε μια νύχτα- το 20σέλιδο έργο που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ποίηση, θεωρούμενο ως κορυφαίο ποιητικό έργο του ελληνικού υπερρεαλισμού.

            Ο Μ. Χατζιδάκις λέει για την «Αμοργό»: «Δεν ξέρω να σας πω τι θα ήταν η ποίηση χωρίς την «Αμοργό». Πάντα πιστεύω ότι η ποίηση και η μουσική έχουνε μια αυτάρκεια και δεν περιμένουνε τα καινούργια έργα για να ξαναϋπάρξουν. Αλλά μπορώ να πω πόσο σημαντικό ποίημα είναι η «Αμοργός»: υπήρξε το πιο ολοκληρωμένο ποιητικό κείμενο στην εποχή που βγήκε, διότι καμία από τις εργασίες των άλλων σημαντικών μας ποιητών εκείνου του καιρού, που άσκησαν μεγάλη επίδραση στα ελληνικά γράμματα, δεν έδωσε με τόση πυκνότητα και τόση αρτιότητα ένα ολόκληρο ποίημα, όπως είναι η «Αμοργός» του Νίκου Γκάτσου. Οφείλω να σας πω ότι την «Αμοργό» την ανεκάλυπτα, από μία εποχή και πέρα, συνεχώς» 2.

            Παρά την μακρόχρονη σχέση του με το ποίημα και τις επανειλημμένες εξαγγελίες ολοκλήρωσης του, στην πράξη ο Xατζιδάκις αφιερώθηκε αποκλειστικά στη σύνθεσή του σε δύο μόνο συγκεκριμένες χρονικές περιόδους:
H πρώτη ήταν το καλοκαίρι του 1972 στη Nέα Yόρκη, λίγο πριν την επιστροφή του στην Eλλάδα. Στην πρώτη εκείνη μορφή του έργου προβλέπονταν αφηγηματικά μέρη ανάμεσα στα τραγούδια, με τον Aλέξη Mινωτή ως αφηγητή, και τον Δημήτρη Χορν στο ρόλο του Βυζαντινού χρονογράφου. Η δεύτερη ήταν το 1986 όταν γράφει το Πόσο πολύ σ’ αγάπησα και σχεδιάζει κάποιες μελωδίες για μερικούς από τους τελευταίους στίχους του ποιήματος: Xρόνια και χρόνια πάλεψα. Tον Mάιο και τον Iούνιο του 1987 καταπιάνεται για τελευταία φορά με το έργο. Ενδιάμεσα είχε κάνει άλλες δύο «αποτυχημένες» απόπειρες ολοκλήρωσής του. Το 1981, καλεί τον Νίκο Κυπουργό από το Παρίσι να αναλάβει την ενορχήστρωση του έργου, υπό την καθοδήγησή του, ώστε εκείνος να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην ολοκλήρωση της μελοποίησης, εν όψει της επικείμενης εκτέλεσης του έργου στα πλαίσια του Mουσικού Aυγούστου στο Hράκλειο Κρήτης. Τελικά, υπό την πίεση του χρόνου, στην Kρήτη αρκέστηκε να παρουσιάσει έξι από τα τραγούδια που ήδη είχε συνθέσει στην Aμερική, για φωνή και πιάνο. Tο 1987 προαναγγέλλει εκ νέου το έργο και αναθέτει και πάλι στον Νίκο Κυπουργό την ενορχήστρωση. H παρουσίαση όμως του έργου αναβάλλεται για μία ακόμα φορά.

            Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι τελικά να φτάσουμε στο καλοκαίρι του 2003, όταν, στις 26 Ιουνίου, η «Αμοργός» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Ηρώδειο. Η αναπροσαρμογή και ενορχήστρωση γίνεται από τον Ν. Κυπουργό. Η διεύθυνση της ορχήστρας είναι του Λουκά Καρυτινού. Σε δίσκο η «Αμοργός» θα κυκλοφορήσει – έστω και ημιτελής -  δύο χρόνια αργότερα, το Δεκέμβριο του 2005, σε μια εξαιρετικά καλαίσθητη και προσεγμένη έκδοση από τον «Σείριο». Η επιμέλεια είναι του Γιώργου Χατζιδάκι – Θεοφανόπουλου, ο οποίος λέει: «Ο Μάνος Χατζιδάκις πίστευε ότι η αληθινή ποίηση δεν χρειάζεται μελοποίηση. Έχει τη δική της μουσική. Από την άλλη, όμως, η "Αμοργός" ήταν γι' αυτόν μια πρόκληση. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο κινήθηκε σε όλη του τη ζωή. Αν θεωρήσουμε ότι η "Αμοργός" είναι η Ιθάκη του Μάνου Χατζιδάκι, τότε μπορούμε να πούμε ότι ο Μάνος Χατζιδάκις επιστρέφει στο σπίτι του»3.

            Η πολύ καλή δίγλωσση έκδοση της «Αμοργού» περιλαμβάνει το κείμενο του Μ. Χατζιδάκι για τον Ν. Γκάτσο με τίτλο «Ενας πολύ αυστηρός φίλος» (επεξεργασία παλιότερης συνέντευξής του για το βιβλίο «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι»), ένα αναλυτικό τρισέλιδο  κείμενο του Ν. Κυπουργού στο οποίο παρουσιάζει την πολυτάραχη ιστορία της μελοποίησης του έργου, καθώς και πολλά από τα ποιήματα της «Αμοργού» που μελοποιούνται από τον Μ. Χατζιδάκι.

 

 

Σημειώσεις :

 

1. Μ. Χατζιδάκις, από το  εισαγωγικό κείμενο στο cd Αμοργός: Ο Χατζιδάκις θεωρούσε ότι  «η AΜΟΡΓΟΣ δεν είναι ένα υπερρεαλιστικό ποίημα, είναι ένα ελληνικό ποίημα, με χρήση κάποιων υπερρεαλιστικών στοιχείων, τα οποία όμως υπάρχουν στην ίδια την ελληνική παράδοση».

 

2.  Μ. Χατζιδάκις, ¨«Ένας πολύ αυστηρός φίλος», από μια συνομιλία του Μάνου Χατζιδάκι με τον Αντώνη Φωστιέρη και τον Θανάση Νιάρχο για το τεύχος Νο. 52 του περιοδικού η λέξη (Φεβρουάριος 1986).

 

3. Γιώργος Χατζιδάκις – Θεοφανόπουλος, από την παρουσίαση του δίσκου  «Αμοργός», Δεκέμβριος 2005.









 

 

 

www.Cretan-music.gr. Ενας δυκτιακός τόπος για την κρητική μουσική

 
συνέντευξη στον Ματθαίο Φραντζεσκάκη
 
 
Πάει καιρός από τότε που βρεθήκαμε "επισκέπτες" για πρώτη φορά στο www.Cretan-music.gr. Από την πρώτη στιγμή μας εντυπωσίασαν 2 κυρίως πράγματα. Από την μια η επιμελημένη δουλειά του site  και από την άλλη η μεθοδικότητα και η σοβαρότητα που παντρεμένες με μεράκι έδιναν ένα αποτέλεσμα που σε έπειθε ότι κάτι κινείται ακόμα στην Κρήτη την παράδοση και τη μουσική της. Έκτοτε συχνά πυκνά επισκεπτόμαστε το site και απολαμβάνουμε τους καρπούς της δουλειάς των παιδιών. Αναζητήσαμε τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από το cretan-music. Έτσι βρήκαμε ότι είναι ο Κώστας Βασιλάκης, ο Θοδωρής Ρηγινιώτης ενώ συνεργάζονται και οι  ο Γιώργος Γαβαλάς, η Ελένη Στριλιγκά, κ.ά.
Μετά από όλα αυτά  τι ποιο φυσικό να μοιραστούμε μαζί σας μια μικρή κουβέντα με τον Κώστα Βασιλάκη.

Φύλλο 121 Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2014

 

Δε θέλω τίποτε άλλο
Παρά να μιλήσω απλά,
να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
Γιατί το τραγούδι το φορτώσαμε
Με τόσες μουσικές
Που σιγά σιγά βουλιάζει…

 

Oι στίχοι αυτοί του Γιώργου Σεφέρη, αποτελούν την προμετωπίδα του δίσκου «Το τραγούδι γυμνό» και αποκαλύπτουν την ιδέα πάνω στην οποία στηρίχτηκε η παραγωγή του. Πρόκειται για μια σπουδαία συλλογή τραγουδιών που καλύπτουν χρονικά μια πολύ μεγάλη περίοδο του ελληνικού τραγουδιού και μια ευρεία γκάμα κορυφαίων δημιουργών. Τα τραγούδια αυτά (25 τραγούδια στον αρχικό διπλό δίσκο, 24 στην έκδοσή του σε cd1) ερμηνεύονται εκ νέου από 14 μεγάλους ερμηνευτές, όλα είτε με τη συνοδεία ενός μόνο μουσικού οργάνου είτε ακούστηκαν a cappella.

 

Η ιδέα και η υλοποίησή της ανήκουν στον ραδιοφωνικό παραγωγό και στιχουργό Κώστα Κωτούλα. Στην εκπομπή του «Πού μας πάει το τραγούδι»2 συνήθιζε να φιλοξενεί διάφορους καλλιτέχνες για συνέντευξη και κάποια στιγμή ζήταγε από τους φιλοξενούμενους του να τραγουδήσουν όποιο τραγούδι θέλουν και αγαπούν χωρίς ενορχηστρωμένη μουσική υπόκρουση! Μόνο με τη συνοδεία μιας κιθάρας ή ενός πιάνου ή ακόμα και ακαπέλα! Αναφέρει σχετικά ο παραγωγός: «Είχα ήδη συγκεντρώσει ένα απίστευτο υλικό από πολλούς καλλιτέχνες. Σήμερα έχω ένα πολύτιμο αρχείο με όποιους μπορείς να φανταστείς! Στον ραδιοσταθμό είχαμε και studio. Κάποιες ηχογραφήσεις έγιναν εκεί. Αυτές που είναι με τον Γιάννη Σπανό στο πιάνο. Οι περισσότερες όμως είναι με μια κιθάρα, δίπλα μου ακριβώς»3. Όσο για την πηγή αυτής της ιδέας σημειώνει ο ίδιος στο εσώφυλλο του δίσκου: «Από τις πιο έντονες μουσικές μου μνήμες κάποια βράδια της δεκαετίας του ΄60, όταν, καθισμένος άβολα σε μία από τις μπουάτ της Πλάκας, άκουγα τον τραγουδιστή συνοδευόμενο από ένα όργανο να ιστορεί τα τραγούδια του.
Τα φώτα χαμηλά… το  μικρόφωνο να υπάρχει, χωρίς να υπάρχει… οι κουβέντες σταματημένες… Και μέσα σ’ αυτή τη σιωπή το τραγούδι σαν ήχος φλουριού πάνω σε ασημένιο δίσκο να προσφέρεται μαγικό και παντοδύναμο. Οι αποστάσεις εξαφανίζονταν… και έμεναν ο τραγουδιστής και ο ακροατής: μόνοι τους. Τίποτα άλλο. Μια σχέση σχεδόν ερωτική».

 

O δίσκος «Το τραγούδι γυμνό» σημείωσε, όταν κυκλοφόρησε, πολύ μεγάλη επιτυχία, ίσως ανεπάντεχα, αφού και η ίδια η εταιρεία που τον εξέδωσε τελικά (η Polygram) μάλλον δεν πολυπίστευε στην ανταπόκριση και στις πωλήσεις που θα είχε3. Σε αυτό προφανώς συνέβαλε η συνύπαρξη στο δίσκο 14 μεγάλων τραγουδιστών, αλλά πιστεύω ότι ο σημαντικότερος λόγος ήταν η επιθυμία του κοινού για μια λιτή και απέριττη προσέγγιση των τραγουδιών σε μια εποχή που οι περισσότεροι δίσκοι ήταν με υπερφορτωμένες ορχήστρες. Τραγουδιστές όπως η Βίκυ Μοσχολιού, η Χαρούλα Αλεξίου, ο Μανώλης Μητσιάς, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ακόμα και ο Λάκης Παπάς και άλλοι, ερμηνεύουν λιτά και με απίστευτη θέρμη, με μόνο όπλο την φωνή τους, κομμάτια που έμειναν αναλλοίωτα στο χρόνο και μας συγκινούν ακόμα και σήμερα!4 . Τα τραγούδια είναι τα παρακάτω:

 

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια - Άλκηστις Πρωτοψάλτη 01
Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Τάσος Σαμαρτζής
Ενορχήστρωση: Νίκος Δανίκας
Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη
Μίλα μου σαν τη βροχή - Μανώλης Μητσιάς 02
Μουσική-Πιάνο: Γιάννης Σπανός, Στίχοι: Κώστας Κωτούλας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Φέρτης
Προσωπικά - Ελένη Δήμου 03
Μουσική-Πιάνο: Γιάννης Σπανός
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Ψέματα - Νίκος Πορτοκάλογλου 04
Μουσική-Κιθάρα-Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πως έφυγες - Βίκυ Μοσχολιού 05
Μουσική-Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη του Δεκέμβρη - Πέτρος Γαϊτάνος 06
Μουσική-Πιάνο: Γιάννης Σπανός, Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας
Το μαντολίνο - Ελευθερία Αρβανιτάκη 07
Μουσική-Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Μαντολίνο: Δημήτρης Μαρίνος
Πρώτη εκτέλεση: Ζωή Φυτούση
Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου – Αρλέτα 08
Μουσική: Γιάννης Βέλλας, Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Πιάνο: Γιάννης Ιωάννου
Πρώτη εκτέλεση: Χρυσούλα Στίνη και Νίκος Γούναρης
Πονεμένη καρδιά - Μανώλης Λιδάκης 09
Μουσική-Στίχοι: Στέλιος Φουσταλιέρης
Κιθάρες: Στέλιος Καρυδάς, Μανώλης Λιδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη)
Και μπήκαμε στα χρόνια - Ελένη Βιτάλη 10
Μουσική-Στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης
Κι ύστερα μου μιλάς - Λάκης Παππάς 11
Μουσική-Κιθάρα: Λάκης Παππάς
Στίχοι: Δημήτρης Ιατρόπουλος
Με πνίγει τούτη η σιωπή - Δήμητρα Γαλάνη 12
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Στίχοι: Κώστας Κωτούλας
Κιθάρα: Δήμητρα Γαλάνη

13 Ο άνθρωπος του κάβου - Χάρις Αλεξίου
Μουσική-Στίχοι-Κιθάρα: Χάρις Αλεξίου
14
Ο έρωτας της Κυριακής - Πέτρος Γαϊτάνος
Μουσική-Πιάνο: Γιάννης Σπανός
Στίχοι: Μιχάλης Φακίνος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Θεοδόσης
15
Ο ύπνος σε τύλιξε - Ελευθερία Αρβανιτάκη
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης
Μαντολίνο: Δημήτρης Μαρίνος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη
16
Υπάρχει λόγος σοβαρός - Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική-Στίχοι-Κιθάρα: Νίκος Πορτοκάλογλου
17
Είδα την Άννα κάποτε - Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική-Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Κιθάρα: Δήμητρα Γαλάνη
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
18
Οι πεταλούδες - Μανώλης Μητσιάς
Μουσική-Πιάνο: Γιάννης Σπανός
Στίχοι: Κώστας Κωτούλας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Φέρτης
19
Δικαίωμα - Δήμητρα Γαλάνη
Μουσική-Κιθάρα: Δήμητρα Γαλάνη
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
20
Πάει κι αυτή η Κυριακή - Λάκης Παππάς
Μουσική-κιθάρα: Λάκης Παππάς
Στίχοι: Γιάννης Αργύρης
21
Τα ήσυχα βράδια - Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος, Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Ενορχήστρωση: Νίκος Δανίκας
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα
22
Νύχτες μαγικές – Αρλέτα
Μουσική-Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πιάνο: Γιάννης Ιωάννου
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης και Φώτης Πολυμέρης
23
Καινούργια ζωή - Βίκυ Μοσχολιού
Μουσική: Λέο Ραπίτης, Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος
Πρώτη εκτέλεση: Σοφία Βέμπο
24
Ξανά μαζί - Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική-Πιάνο: Σταμάτης Κραουνάκης, Στίχοι: Γιάννης Ξανθούλης
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα

 

 

 

O δίσκος κυκλοφόρησε το 1992 από την Polygram. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των εταιριών επηρέασε την τελική επιλογή των τραγουδιών. Το αποτέλεσμα ήταν οι τραγουδιστές που είχαν συμβόλαιο με τη συγκεκριμένη εταιρεία να ερμηνεύουν από δύο τραγούδια και οι υπόλοιποι από ένα. Μοναδικό καινούργιο τραγούδι ήταν «Ο άνθρωπος του κάβου» της Χ. Αλεξίου που λίγα χρόνια αργότερα περιέλαβε στο δίσκο της «Οδός Νεφέλης 88». Μια σπουδαία στιγμή του δίσκου είναι η συμμετοχή της Ελένης Βιτάλη που τραγούδησε a cappella το «Και μπήκαμε στα χρόνια» του Σ. Σπανουδάκη. Μια άλλη ιδιαίτερη στιγμή είναι με την Αρλέτα που ερμήνευσε δυο παλιά λαϊκά τραγούδια. Κορυφαία στιγμή αποτελεί η αξεπέραστη ερμηνεία της Β. Μοσχολιού στο «Πως έφυγες» του Σ. Κραουνάκη. Τέτοιες δισκογραφικές δουλειές μένουν για να μας θυμίζουν ότι κάποτε η απλότητα στην ερμηνεία και την έκφραση μπορεί να αναδείξει τόσο το τραγούδι όσο και τον πραγματικά μεγάλο τραγουδιστή.

 

Κρητικό Εργαστήρι / Απρίλιος 2007 - φ.56

ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ & ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΝΑΛΗΣ - "Αν είχε ο πόνος πρόσωπο..."
Με την εξαίσια λύρα και τη φωνή του Δημήτρη Κουνάλη και τη μελωδικότητα από το μαντολίνο του Μιχάλη Κουνάλη, αυτή η δουλειά αναδεικνύει το μεράκι και την αγάπη που τρέφουν οι δύο καλλιτέχνες για την μουσική παράδοση του τόπου μας.

Φύλλο 120 - Δεκέμβριος 2013

Νότης Μαυρουδής

CARTE POSTALE

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης

 

            Ακόμα έναν αγαπημένο δίσκο του Ν. Μαυρουδή, πιο πρόσφατο αυτή τη φορά, επιλέξαμε για αυτόν τον μήνα.  Πρόκειται για το «Carte Postale», από το 2006, ένα τρυφερό αφιέρωμα σε πρόσωπα που σημάδεψαν τη συλλογική μας μνήμη και βέβαια την ζωή των δημιουργών του, του στιχουργού Ηλία Κατσούλη και του συνθέτη Νότη Μαυρουδή.