03252017Σαβ
ΕνημέρωσηΠεμ, 02 Φεβ 2017 8pm

Η ΣΧΕΣΗ του πολίτη με το Δημόσιο Χώρο στο επίκεντρο μαθητικής εργασίας

P1010020 2-wΤα τελευταία χρόνια, το πρόγραμμα σπουδών στα σχολεία έχει εμπλουτιστεί με ένα νέο  στοιχείο. Μέσα στο σχολείο το λέμε «Project». Επισήμως λέγεται «Βιωματικές Δραστηριότητες». Πρόκειται για σχολική εργασία διάρκειας ενός τριμήνου, η οποία όμως ξεχωρίζει απ’ τα υπόλοιπα «Διδακτικά Αντικείμενα» (μαθήματα) χάρη σε κάποιες πρωτότυπες πρακτικές. Στο Project το θέμα ορίζεται απ’ τον διδάσκοντα, ενώ –καθαυτή– η εργασία πρέπει να έχει ερευνητικό χαρακτήρα. Σημείο διαφοράς είναι και η μέθοδος προσέγγισης της γνώσης, καθώς αυτή προσεγγίζεται κυρίως βιωματικά, μέσα από δραστηριότητες, κι όχι με το παραδοσιακό ύφος διδασκαλίας 

Γράφει ο 

Άρης Ρέττος

 

Ομάδα Project 5ου Γυμνασίου  Χανίων

Το αγαθό του Δημόσιου Χώρου

Έτσι, εγώ κι οι μαθητές δύο τμημάτων, στα πλαίσια του Project, ασχοληθήκαμε με το ευαίσθητο θέμα της ΣΧΕΣΗΣ του πολίτη με το Δημόσιο Χώρο. Φτιάξαμε ένα «Σχέδιο Δράσης» δομημένο σε δύο φάσεις. Φάση πρώτη: η έρευνα καθαυτή. Φάση δεύτερη: οι μαθητές θα κατάρτιζαν, και θα δημοσίευαν, μια δική τους επεξεργασμένη πρόταση, στοχευμένων δράσεων για να βελτιωθεί η ποιότητα της σχέσης αυτής.

Ξεκινήσαμε. Σαν πρώτο βήμα ορίζουμε τι σημαίνει αγαθό του Δημόσιου Χώρου. Αγαθό που το χρησιμοποιούν πολλοί. Μιλήσαμε για πεζοδρόμια, για δρόμους, για πλατείες και πάρκα. Μιλήσαμε για δημόσια κτήρια, για χώρους ιστορικής μνήμης. Μιλήσαμε, επίσης, για παραλίες και άλλου είδους ελεύθερους χώρους. Διευκρινίσαμε τι σημαίνει «προορισμένη χρήση». Τι είναι η κακοχρησία του δημόσιου χώρου. Μετά, μιλήσαμε για τον Πολίτη. Είναι κάτι περισσότερο από Άνθρωπος. Είναι άνθρωπος με Δικαιώματα, Υποχρεώσεις και Ευθύνη σε σχέση με την κοινωνία. Έτσι, φτάσαμε στον πρώτο μικρό στόχο: Το αντικείμενο μελέτης μας ήταν πια σαφές και συγκεκριμένο (Ö)

Ένας δεύτερος μικρός στόχος επιτεύχθηκε όταν εξηγήθηκε πως μια ολοκληρωμένη εικόνα (η περιγραφή της ΣΧΕΣΗΣ του πολίτη με το Δημόσιο Χώρο) θα μπορούσαμε να την συνθέσουμε από πολλά μικρότερα στοιχεία που θα τα βρίσκαμε αν μελετούσαμε τις επιμέρους πλευρές (Ö). Έπρεπε, λοιπόν, να μάθουμε:

1.  ΑΝ, ΠΟΣΟ και ΠΩΣ ο πολίτης ασκεί το δικαίωμά του να χρησιμοποιεί τον Δημόσιο Χώρο

2.  ΑΝ, ΠΟΣΟ και ΠΩΣ ο πολίτης εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του σε σχέση με τον Δημόσιο Χώρο

3.  ΑΝ, ΠΟΣΟ και ΠΩΣ ο πολίτης αντιλαμβάνεται την ευθύνη του σε σχέση με τον Δημόσιο Χώρο

Εστιάσαμε σ’ αυτούς τους ερευνητικούς άξονες πιστεύοντας ότι αρκούσαν για να μελετήσουμε και αξιολογήσουμε την ΣΧΕΣΗ του πολίτη με τον Δημόσιο Χώρο.

Και τότε αποκαλύφθηκε μια αδυναμία: Αυτές οι ερευνητικές κατευθύνσεις ενώ αρκούσαν για να σχηματίσουμε την «εικόνα» (ποια στάση κρατάει ο πολίτης) ωστόσο, δεν θα μας έκαναν «σοφότερους» στο ζήτημα «τι επηρεάζει» έναν πολίτη και τον κάνει να έχει τη «α» ή την «β» στάση στα ζητήματα του Δημόσιου Χώρου. Προσθέσαμε λοιπόν και έναν τέταρτο ερευνητικό άξονας:

Δημόσιος Χώρος και Πολίτες

4.  Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τη στάση του πολίτη στα θέματα του Δημόσιου Χώρου;

Μικρός στόχος #3: Είχαμε πλέον ορίσει μια στιβαρή δομή έρευνας (Ö).

Καταπιαστήκαμε πρώτα με τον 4ο ερευνητικό μας άξονα συζητώντας μέσα στην τάξη. Οι μαθητές εντόπισαν τέσσερα «πράγματα» που επηρεάζουν την συμπεριφορά του πολίτη σε σχέση με τα πάρκα, τις πλατείες, τους δρόμους, τις παραλίες και ό,τι άλλο υπάγεται στην έννοια Δημόσιος Χώρος: Βρήκαν ότι η στάση του πολίτη καθορίζεται:

1.       από την εκπαίδευση που έχει λάβει ο πολίτης

2.       από την υλική / φυσική κατάσταση των στοιχείων του Δημόσιου Χώρου

3.       από τον φόβο τιμωρίας σε περίπτωση παραβατικής χρήσης

4.       από την «περιρρέουσα» ατμόσφαιρα και τις διαδεδομένες αντιλήψεις γύρω απ’ το θέμα

Εύλογα, τότε, μπήκαν στο «κάδρο» της έρευνάς μας και οι αντίστοιχοι Θεσμοί:

·       το Δημόσιο Εκπαιδευτικό Σύστημα. Γιατί είναι το πλέον αρμόδιο να παρέχει εκπαίδευση στα παιδιά (αυριανοί πολίτες)

·       Η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Που ως βασικός διαχειριστής του Δημόσιου Χώρου έχει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της καλής υλικής του κατάστασης.

·       Η αστυνόμευση. Γιατί, και αυτή, όταν γίνεται σωστά, λειτουργεί αντίρροπα στην αυθόρμητη τάση διάδοσης της παραβατικότητας

·       Η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση. Λειτουργία που μπορεί, με σωστή και επαρκή προβολή θετικών προτύπων να γίνει ισχυρό εργαλείο διάδοσης (πολλαπλασιασμού) των θετικών στάσεων.

Συμφωνήσαμε, λοιπόν, να προσαρμόσουμε το «σχέδιο δράσης» μας, ώστε να περιλαμβάνει δράσεις που θα μας έφερναν σε επαφή και με αυτές τις πλευρές. Είπαμε ότι θα επιδιώκαμε συναντήσεις με παράγοντες αυτών των θεσμών (Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Δημοτική Αρχή, Αστυνομία, ΜΜΕ και Ομάδες ενεργών –στα θέματα Δημοσίου Χώρου– πολιτών).

Μαζεύτηκαν ήδη πολλά για να γίνουν και ο χρόνος είναι λίγος. Ξεκινήσαμε.

 

DSC01328-w

Η ομάδα σε βιωματικές δράσεις

Βιωματική Δραστηριότητα #1: Συζήτηση με επαγγελματία δημοσιογράφο ο οποίος δίνει τεχνική υποστήριξη  στους μαθητές για το πώς να διεξάγουν την έρευνά τους.

Βιωματική Δραστηριότητα #2: Η ερευνητική ομάδα μαθητών / καθηγητών ακολουθεί από κοντά την πορεία μιας μητέρας που κινείται με το παιδί της, σε παιδικό καροτσάκι, για να κάνει δουλείες στην πόλη των Χανίων. Γινόμαστε αυτόπτες του μαρτυρίου της και των κινδύνων που διατρέχει, η ίδια και το μωρό της. Οι μαθητές καταγράφουν κάθε περιστατικό στα τετράδιά τους. Βγάζουν φωτογραφίες.

Ο αριθμός περιστατικών κακοχρησίας πεζοδρομίων ήταν αποκαρδιοτικός. Καταγράψαμε περιστατικά αυθαίρετης κατάληψης πεζοδρομίων, άλλοτε από πολίτες (που σταθμεύουν το αυτοκίνητο ή το δίκυκλό τους πάνω σ’ αυτά) και άλλοτε από επιχειρηματίες εμπόρους (που τα χρησιμοποιούν για να ασκούν εμπορικές δραστηριότητες). Είδαμε ιδίοις όμμασι  τα προβλήματα που δημιουργεί στη μητέρα η στάθμευση μοτοσικλετών ή αυτοκινήτων κατά μήκος της γωνίας δύο δρόμων. Οι μαθητές προβληματίζονται. Μερικοί θυμώνουν.

Η μητέρα με το παιδικό καροτσάκι σε πολλά σημεία της διαδρομής μάς επισήμανε και τις επιπλέον δυσκολίες που αντιμετωπίζει στα σημεία κακής (μειωμένης) λειτουργικότητας. Σημεία χωρίς (ή με σπασμένες) πλάκες πεζοδρομίου. Σημεία με κακή διάταξη δέντρων, κάδων ή σκαλοπατιών. Σημεία, στενά. Όλα αυτά μαζί, μετέτρεπαν κάθε στιγμή της μετακίνησής της σε αληθινή πρόκληση.

Βιωματική Δραστηριότητα #3: Οι μαθητές, με φωτογραφικές μηχανές και τετράδια στα χέρια, κάνουν αυτοψία σε πλατείες και πάρκα της πόλης. Παρατηρούν και καταγράφουν, ξανά, το φαινόμενο της κακοχρησίας: Πλατείες που χρησιμοποιούνται ως χώροι στάθμευσης ή διάβασης αυτοκινήτων και μοτοσικλετών. Επίσης το φαινόμενο της άμετρης εμπορικής εκμετάλλευσης (εμπορική υπερεκμετάλλευσης) του χώρου των πλατιών. Συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά προκαλούν de facto «αλλαγή χρήσης» του χώρου, σε βάρος τελικά της ελεύθερης χρήσης των χώρων αυτών για κοινωνικές συνευρέσεις, για ασφαλές παιχνίδι μικρών παιδιών κ.λπ.. Το παζλ συμπληρωνόταν με τις εικόνες βανδαλισμού: Παντού μπορούσες να δεις κάτι σπασμένο σκόπιμα, γρατζουνισμένο σκόπιμα,  βαμμένο / γραμμένο / μουτζουρωμένο σκόπιμα. Οι μαθητές φωτογραφίζουν και προβληματίζονται.

Βιωματική Δραστηριότητα #4: Διαδρομή μέσα στην πόλη. Οι μαθητές βλέπουν εικόνες «αχρησίας» ή «εγκατάλειψης» δημόσιων χώρων (π.χ. κτήριο πρώην ΙΚΑ). Επίσης, επίσκεψη στον Δημοτικό Κήπο και επικοινωνία με τους ανθρώπους που φροντίζουν τους δημόσιους χώρους (υπηρεσία πρασίνου του Δήμου Χανίων). Ακούν απ’ αυτούς, για τα προβλήματα λειτουργίας της υπηρεσίας (ελλείψεις σε προσωπικό, πόρους κ.λπ.) αλλά και τις δυσκολίες που προκαλούν στην υπηρεσία οι επαναλαμβανόμενοι βανδαλισμοί του εξοπλισμού ή η αντίσταση στο έργο της όταν προσκρούει στο εμπορικό συμφέρον.

Βιωματική Δραστηριότητα #5: Διεξαγωγή «Έρευνας Κοινής Γνώμης». Οργανωμένα, με καρτελάκια στο πέτο τους που δήλωνε την ιδιότητά τους ως ερευνητών, οι μαθητές χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, και με ερωτηματολόγια στα χέρια, επιχειρούν να καταγράψουν γνώμες πολιτών στο θέμα της χρήσης των Δημόσιων Χώρων. «Τι θεωρείτε πιο ενοχλητικό στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε το δημόσιο χώρο;», «Ποιους θα ονομάζατε πιο αρμόδιους για την βελτίωση της κατάστασης;», «Αξιολογήστε την ατομική σας στάση στα θέματα αυτά;», «Αξιολογήστε την στάση των αρμοδίων» κ.λπ.. Οι μαθητές τα κατάφεραν. Παρά το αρχικό «κούμπωμα» (εξαιτίας κάποιον αποτυχιών), οι ερευνητές μας τελικά «κατάφεραν» περισσότερα από 100 περιστατικά σύντομης συνομιλίας με διερχόμενους πολίτες στο κέντρο της πόλης των Χανίων.

Βιωματική Δραστηριότητα #6 (μέσα στις διακοπές του Πάσχα και με το άγχος ότι ο χρόνος του τριμήνου τελειώνει): Συνέντευξη με παράγοντες του Δήμου Χανίων. Σε μια περίπου 2ωρη συνέντευξη (που μάλλον την λες συζήτηση) οι μαθητές έθεσαν ερωτήματα, και άκουσαν τις απαντήσεις των παραγόντων της Δημοτικής Αρχής. Η συνέντευξη ηχογραφείται κανονικά για αποδελτίωση και περαιτέρω επεξεργασία.

Βιωματική Δραστηριότητα #7 (στο νήμα της λήξης του σχολικού έτους): Συνέντευξη με τον Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μας τονίζει εμφατικά την ανάγκη να γίνουν πράγματα στο επίπεδο της εκπαίδευσης για να αλλάξουμε την κατάσταση που υπάρχει. Κι αυτή η συζήτηση ηχογραφείται.

Βιωματικές Δραστηριότητες που δυστυχώς δεν προλάβαμε: Είναι πραγματικά κρίμα που δεν προφτάσαμε να κάνουμε δύο ακόμη δραστηριότητες. Να οργανώσουμε και τη συνέντευξη με τον Τμήμα Τροχαίας. Αλλά και να έρθουμε σε επικοινωνία και συζήτηση με δραστήριες ομάδες πολιτών που ασχολούνται με το ζήτημα της βελτίωσης της χρήσης του Δημόσιου Χώρου. Γνωρίζαμε ήδη μία τέτοια ομάδα (BP)και πιθανόν να υπάρχουν κι άλλες εξίσου αξιόλογες). Θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό αν οι μαθητές έπαιρναν κι αυτή την εμπειρία. Την εικόνα, δηλαδή, της ενεργής συμμετοχικής στάσης που οι κάποιοι πολίτες αναπτύσσουν στα πλαίσια συλλόγων, ομάδων κ.λπ..

P1010010-w

Τελικά πόσο «δικός μας» είναι ο Δημόσιος Χώρος;

Αυτή ήταν η εμπειρία μας μέσα από το σχολικό Project. Στην ιδανική περίπτωση θα έπρεπε να είχαμε καταφέρει όλα εκείνα που σχεδιάσαμε να κάνουμε και υπήρχαν στο «Σχέδιο Δράσης» μας. Δεν το καταφέραμε αυτό αλλά το (σημαντικό) βίωμα από τη συμμετοχή μας στο Project παραμένει.

Αν και δεν καταφέραμε να επεξεργαστούμε πολλά από τα δεδομένα που συλλέξαμε, και έτσι ίσως να μην έχουμε το δικαίωμα να παρουσιάσουμε πορίσματα, οι εικόνες που καταγράψαμε και ζήσαμε όλο το διάστημα που ασχοληθήκαμε με την έρευνα ήταν τόσο έντονες που εγώ προσωπικά θα τολμούσα ένα εκφράσω τη γνώμη μου δημόσια, με την πεποίθηση ότι η πραγματικότητα δεν είναι πολύ διαφορετική. Χωρίς να μπαίνω σε συγκεκριμένες και ειδικές επισημάνσεις, θα έλεγα ότι η σχέση μας με τα αγαθά που συγκροτούν Δημόσιο Χώρο (δηλαδή με τα αγαθά που υπόκεινται σε δημόσια χρήση, όπως πάρκα, δρόμοι, παραλίες κ.λπ.) είναι σε γενικές γραμμές μια σχέση σοβαρά ασθενική και στρεβλή. Δυστυχώς. Υπάρχει, όμως, ένα στοιχείο που δίνει ελπίδα. Υπάρχει αρκετός κόσμος που δεν επιθυμεί να συνεχίσουν τα πράγματα με αυτό τον τρόπο.

Ένα άλλο κεντρικό στοιχείο, που εκφράστηκε από πολλούς από εκείνους που γνωρίσαμε (πολίτες, παράγοντες αρχών, υπάλληλοι υπηρεσιών κ.λπ.) στη διάρκεια του Project, και το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο είναι ότι ο τρόπος που ο πολίτης σχετίζεται στην καθημερινότητά του με τον Δημόσιο Χώρο αναγκαστικά αντικατοπτρίζεται και στο μυαλό του (διαμορφώνει τη νοοτροπία του), οπότε, αναγκαστικά πάλι, επιδρά και στις επιλογές και αποφάσεις του στα κεντρικότερα ζητήματα ζωής. Σημαίνει ότι αν συνηθίζω να λειτουργώ κάπως στην καθημερινότητά μου, τότε θα τείνω να έχω την ίδια στάση και στο επίπεδο των κεντρικών ζητημάτων της χώρας μου. ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΩ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΤΟΤΕ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΘΑ ΕΧΩ ΤΑΣΗ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΤΕΡΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΟΥ.

Η πρότασή μας (μάλλον παράκλησή μας)

Δεν προλάβαμε να κάνουμε πράξη όλα όσα σχεδιάσαμε. Είχαμε σχεδιάσει να επεξεργαστούμε μια πρόταση που θα έλεγε ποια μέτρα, δράσεις και παρεμβάσεις θα μπορούσαν να γίνουν ώστε να βελτιωνόταν η εικόνα της επαφής του πολίτη με τα αγαθά του Δημόσιου Χώρου. Όμως, κάθε εμπόδιο για καλό. Άλλωστε, ποιοι είμαστε εμείς που μόνοι μας, και έχοντας απέναντι όλους του άλλους (πολίτες, φορείς, ομάδες και συλλόγους, ΜΜΕ κ.λπ.) θα τους λέγαμε τι πρέπει να κάνουν; Αντ’ αυτού κλείνουμε το Project μας ΠΑΡΑΚΑΛΩΝΤΑΣ όλους τους παραπάνω,

Να δεχθούν να αναλάβουν δράση και να δημιουργήσουν έναν «κύκλο συνεννόησης, συνευθύνης και συνεργασίας» για την προαγωγή της χρήσης του Δημόσιου Χώρου.

Πιστεύουμε ότι

Αν δεχθείτε την αρχή της «συνεννόησης» θα καταφέρετε να ορίσετε κοινούς ρεαλιστικούς στόχους

Αν δεχθείτε την αρχή της «συνευθύνης» (δηλαδή αν είστε έτοιμοι όλοι μαζί να μοιραστείτε την τιμή και την ευχαρίστηση μιας επιτυχίας ή την απογοήτευση αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι που τέθηκαν) τότε θα έχουν νικήσει εξ ορισμού, αφού θα έχετε αποδείξει ότι παραμερίσατε στρεβλές και ξεπερασμένες αντιλήψεις (πάντα φταίει κάποιος άλλος)

Αν δεχθείτε την αρχή της «συνεργασίας» θα καταφέρετε να συγκεντρώσετε την «κρίσιμη» δύναμη δράσης και θα έχετε πολλές πιθανότητες να φτάσετε σε ορατά αποτελέσματα.

Εμείς, ως ερευνητική ομάδα μαθητών / εκπαιδευτικών κλείσαμε έναν πρώτο κύκλο (κάνοντας το Project), και από εδώ και πέρα θα περιμένουμε απ’ όλους εσάς να ανοίξετε δρόμο για μεγαλύτερη δράση.

Θα περιμένουμε ανυπόμονα τη δική σας πρωτοβουλία

Ας δράσουμε.

Ευχαριστούμε πολύ:

a.       τις δύο μαμάδες που μας άφησαν να τις κάνουμε «αντικείμενο μελέτης»

b.      τους υπαλλήλους της υπηρεσίας πρασίνου του Δήμου Χανίων.

c.       τους εκπροσώπους των πολιτειακών αρχών και της τοπικής αυτοδιοίκησης

d.      το δημοσιογράφο Δημήτρη Μαριδάκη που πρόσφερε χρόνο και έδωσε τεχνική καθοδήγηση για την έρευνα

e.       τους εκπαιδευτικούς του σχολείου και φοιτητές που κάνοντας την πρακτική τους βοήθησαν στην ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων, αλλά και τη διεύθυνση του σχολείου που ανέχτηκε την όποια αναστάτωση

f.        τους πολίτες που απάντησαν στα ερωτήματα των ερευνητών μας

g.       τους πολίτες που ασχολούνται με ζητήματα και προβλήματα δημόσιων χώρων και οι οποίοι πλούτισαν την οπτική μας

Άρης Ρέττος

 

Ομάδα Project 5ου Γυμνασίου  Χανίων


Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις με απλά λόγια

Γράφει ο Κων/νος Αρτεμ. Σταυρουλάκης

 Τι είναι οι «Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις» του Ν. 4019/2011;

Για να περιγράψουμε τα βασικά σημεία των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων του Ν. 4019/2011 θα πρέπει πρώτα να αναφερθούμε στην έννοια της «Κοινωνικής Οικονομίας». Θα μπορούσαμε να την ορίσουμε ως το σύνολο των οικονομικών, επιχειρηματικών, παραγωγικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, οι οποίες αναλαμβάνονται από εταιρείες ή ενώσεις προσώπων, των οποίων ο σκοπός είναι η επιδίωξη του συλλογικού οφέλους και η εξυπηρέτηση γενικότερων κοινωνικών συμφερόντων.

«Η ΕΡΤ είναι ανοιχτή. Δεν έκλεισε ποτέ!»

Γράφει η Σοφία Θεοδωράκη Δημοσιογράφος

Απολυμένη – Εργαζόμενη της ΕΡΑ Χανίων

 

«Η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ»! Μ’ αυτή τη φράση να μας στοιχειώνει πορευόμαστε τους τελευταίους  σχεδόν  8 μήνες εμείς οι εκατοντάδες απολυμένοι της  ΕΡΤ, που συνεχίζουμε να δουλεύουμε απλήρωτοι καθημερινά και χωρίς να μας έχουν καταβληθεί  οι νόμιμες αποζημιώσεις. Στη φράση αυτή του Σ. Κεδίκογλου εμείς απαντάμε: «Η ΕΡΤ είναι ανοιχτή. Δεν έκλεισε ποτέ!» 

 Είναι μια εμπειρία ζωής αυτό που ζούμε όσοι συνεχίζουμε να κρατάμε την ΕΡΑ Χανίων και την ΕΡΤ ανοιχτή επί 8 μήνες. Ένα πείραμα αυτοδιαχείρισης είναι σε εξέλιξη και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα οδηγήσει!  Είναι ένα πείραμα που πρέπει να εκτιμηθεί και ίσως να αξιοποιηθεί. Είναι μοναδικά τα συναισθήματα που βιώνουμε όλο αυτό το διάστημα: απίστευτη συναδελφικότητα, πάθος, αλληλεγγύη στην πράξη,  χαρά για τη δουλειά μας. Και το βασικότερο;  Η κατάσταση αυτή έδιωξε το φόβο: όταν αγωνίζεσαι για κάτι, μικρό ή μεγάλο, παύεις να φοβάσαι.  Μόνο ελπίζεις!  Εννοείται πως τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς τους αλληλέγγυους συμπολίτες μας . Η υποστήριξη των ανθρώπων αυτών από την πρώτη μέρα έως σήμερα είναι ένα μάθημα ζωής! Παραμένουν συντονισμένοι, συμπαραστέκονται με κάθε τρόπο, (ακόμα και με τρόφιμα),συμμετέχουν στις εκδηλώσεις που συχνά διοργανώνονται στην ΕΡΑ Χανίων, επικοινωνούν καθημερινά, είτε μέσω μηνυμάτων και τηλεφωνικά, είτε με τη φυσική τους παρουσία! Τους ευχαριστώ για μια ακόμη φορά για όσα μου διδάσκουν, όλους αυτούς τους μήνες! Έχουμε, επίσης, επικοινωνία με ακροατές και από άλλες περιοχές της Ελλάδας, που μας παρακολουθούν καθημερινά από τους 1512 στα μεσαία κύματα. Αυτόν το σταθμό θέλουν  να κλείσουν (στους σχεδιασμούς  για τη ΝΕΡΙΤ δεν προβλέπεται ΕΡΑ Χανίων).  Δεκάδες μαθητές από γυμνάσια και λύκεια της πόλης μας, αλλά και απλοί πολίτες κάνουν τις δικές τους εκπομπές, στηρίζοντας έμπρακτα την προσπάθειά μας. Καλλιτέχνες του τόπου μας προσφέρουν σε κάθε ευκαιρία, αφιλοκερδώς, ψυχαγωγία και πολιτισμό στους αλληλέγγυους συμπολίτες μας και στους ακροατές. Αξέχαστη, για παράδειγμα, θα μας μείνει η βραδιά, που το συγκρότημα της ΟΚΤΑΒΑΣ μας χάρισε! Η συγκεκριμένη συναυλία, που πραγματοποιήθηκε στο  στούντιο της ΕΡΑ Χανίων, μεταδόθηκε ζωντανά από την ΕΡΑ Θεσσαλονίκης και μέσω αυτής και των περιφερειακών σταθμών, σε όλη τη χώρα! Πήραμε μηνύματα από Καστελλόριζο μέχρι Ορεστιάδα!

 Οι εγκαταστάσεις της ΕΡΑ στη Σούδα είναι ανοιχτές το πρωί και πολύ συχνά και το απόγευμα. Mπορεί πολύ εύκολα, λοιπόν, κανείς να διαπιστώσει πώς λειτουργεί η αυτοδιαχείριση: συνεργασία , τάξη, καθαριότητα, άριστα συντηρημένα και προσεγμένα μηχανήματα (αυτές τις εντολές έχουμε άλλωστε από τον Μάναλη τον «ειδικό διαχειριστή» της ΕΡΤ). Τεράστιος ο  μόχθος  και η ευθύνη των συναδέλφων τεχνικών!

 Από την 1/1/2014 οι Έλληνες πολίτες καλούνται να πληρώσουν και το ανταποδοτικό τέλος («χαράτσι» το χαρακτήριζε τον Ιούνιο ο Κεδίκογλου) για τη ΔΤ που θα γίνει ΝΕΡΙΤ;;  Εμείς  οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της ελεύθερης ΕΡΤ  κρατάμε   επί 8 μήνες  ανοιχτούς τους περιφερειακούς σταθμούς σε όλη τη χώρα. Διαδικτυακά, αλλά και μέσω των περιφερειακών εκπέμπει το 1ο, το 2ο και το 3ο πρόγραμμα, η ΕΡΑ Θεσσαλονίκης, η ΕΡΤ3. Το πρόγραμμα της ΕΡΑ Χανίων μεταδίδεται καθημερινά από τους 100,6 στα FM, από τον πομπό των μεσαίων στους 1512 χιλιόκυκλους και μέσω του διαδικτύου, στην ηλεκτρονική διεύθυνση erahania.blogspot.gr στην ιστοσελίδα του Πολυτεχνείου Κρήτης, που μας αναμεταδίδει από την πρώτη στιγμή, τον ιστότοπο «otoixos», καθώς και σε διάφορα ιστολόγια αλληλέγγυων συμπολιτών μας. Σε ό,τι με αφορά, δεν αισθάνομαι ούτε παράνομη ούτε καταληψίας. Νιώθω ότι απαντάμε στην παρανομία και στην παραβίαση του Συντάγματος με καθαρό, τίμιο αγώνα για τη δουλειά μας που μας τη στέρησαν με βίαιο τρόπο, ενώ συνεχίζουν να παρανομούν.  Απολαμβάνουμε τη δουλειά μας περισσότερο τώρα, παρά την οικονομική ασφυξία, γιατί είμαστε εντελώς απελευθερωμένοι και ό, τι κάνουμε το κάνουμε πάντα σε επαφή με την τοπική κοινωνία και τους πολίτες που μας στηρίζουν.
 Και το ταξίδι συνεχίζεται…….

 

 

Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις , μερικά παραδείγματα.

 «Fifteen»

Η ίδρυση της αλυσίδας εστιατορίων «Fifteen», μιας παγκόσμιας κοινωνικής επιχείρησης, πραγματοποιήθηκε το 2002 από τον γνωστό σεφ Τζέιμι Όλιβερ και προβλήθηκε αρχικά στην τηλεόραση. Εκεί υλοποιείται ένα πρωτοπόρο πρόγραμμα εκμάθησης για νέους, ηλικίας 18-24 και ταυτόχρονα λειτουργεί σε καθημερινή βάση ένα εστιατόριο.Το «Fifteen» ονομάστηκε έτσι από την πρώτη 15μελή ομάδα που συμμετείχε στο πρόγραμμα στο Λονδίνο όταν ξεκίνησε, το 2002. Υπάρχουν 3 εστιατόρια «Fifteen» σ’ όλο τον κόσμο: στο Άμστερνταμ, στην Κορνουάλλη και στο Λονδίνο.

Ο στόχος του Τζέιμι Όλιβερ ήταν διπλός: πρώτον, ήθελε να προσφέρει μια δεύτερη ευκαιρία σε άνεργους νέους ώστε να αλλάξουν το μέλλον τους μέσα από τη μαγεία του φαγητού και δεύτερον να προσφέρει στους πελάτες υπέροχο φαγητό σε συνδυασμό με άριστη εξυπηρέτηση. Το εστιατόριο είναι η βασική αρτηρία μιας φιλανθρωπικής εταιρίας, της «Jamie Oliver Foundation», και τα κέρδη του πηγαίνουν για το σκοπό αυτό.

Ένα μεγάλο ποσοστό από τους νέους που εκπαιδεύονται εκεί είχαν άσχημο ξεκίνημα στη ζωή τους (ορισμένοι είχαν ιδιαίτερα άσχημο παρελθόν, ακόμα και επαφή με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά). Έχοντας αφήσει το σχολείο, έψαχναν απεγνωσμένα για δουλειά. Το «Fifteen» δημιουργήθηκε για να τους υποστηρίξει. Εκπαιδεύονται για ένα έτος, ώστε να αποκτήσουν υψηλού επιπέδου δεξιότητες και εμπειρία. Οι ώρες δουλειάς είναι πολλές και η εκπαίδευση συχνά σκληρή, αλλά οι μαθητές υποστηρίζονται συνεχώς μέσα από το πρόγραμμα. Περίπου οι 3 στους 4 που εκπαιδεύτηκαν στο «Fifteen» εργάζονται σήμερα ως επαγγελματίες σεφ και οι 9 στους 10 το χαρακτηρίζουν ως: «Μια εμπειρία που επηρέασε σε τεράστιο βαθμό τη ζωή μας».

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:

http://www.fifteen.net/

 

Μυγδονία ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.

Η Μυγδονία ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.  είναι ΚΟΙΝωνική – μη κερδοσκοπική - Συνεταιριστική ΕΠιχείριση συλλογικού και παραγωγικού σκοπού που ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2012. Στόχο έχει την επιδίωξη συλλογικού οφέλους και την εξυπηρέτηση γενικότερων κοινωνικών συμφερόντων, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας, της εκπαίδευσης και της ενδυνάμωσης της αγροτικής ανάπτυξης.

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα τα βότανα έπαιξαν και παίζουν σημαντικό ρόλο στην παραδοσιακή ιατρική πολλών πολιτισμών. Το 2013 μπορεί αυτό να μας φαίνεται εξωπραγματικό και κομπογιαννίτικο αλλά, ο εναλλακτικός τρόπος αντιμετώπισης της φροντίδας της υγείας που αντιπροσωπεύουν τα βότανα έχει και σήμερα την ίδια αξία που είχε και πριν από χιλιάδες χρόνια.  

Η Μυγδονία ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.  εκμεταλλευόμενη τις γνώσεις και εμπειρίες των προγόνων μας εκσυγχρόνισε τις συνταγές που μεταφέρθηκαν στο χρόνο από γιαγιά σε κόρη και εγγονή.  Δημιουργήσαμε μια σειρά από προϊόντα με βάση τα βότανα για την ανακούφιση προβλημάτων υγείας κυρίως δερματικά και για τα μαλλιά. Σήμερα παράγουμε χειροποίητα σαπούνια με ελαιόλαδο, σόδα και βότανα, βοτανόλαδα, κηραλοιφές με μέλι, μελισσοκέρι, ελαιόλαδο και βότανα και σαπούνια γλυκερίνης με αιθέρια έλαια βοτάνων.

Η Μυγδονία ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. συνεχώς πειραματίζεται με νέες δημιουργίες προϊόντων σε συνεργασία με ειδικούς βοτανολόγους και χημικούς  και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα δημιουργήσει μια νέα σειρά προϊόντων περιποίησης για άνδρες και σαπούνια γενικής οικιακής χρήσης.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:

http://www.ksemygdonia.com/

 

«Skoll Foundation»

 

Ο Jeff Skoll ίδρυσε το «Skoll Foundation» το 1999 προκειμένου να πραγματοποιήσει το όραμά του για ένα κόσμο ειρήνης και ευημερίας. Στόχος του ιδρύματος είναι να φέρει μια αλλαγή μεγάλης κλίμακας, επενδύοντας σε κοινωνικές επιχειρήσεις και βοηθώντας τους δημιουργούς τους να λύσουν ορισμένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ανθρωπότητας.

Σήμερα, η οργάνωση είναι μια από τις σημαντικότερες στο χώρο του «κοινωνικού επιχειρείν». Μέσα σε μια δεκαετία προσέφερε 250 εκατομμύρια δολάρια στα οποία περιλαμβάνονται επενδύσεις σε 85 κοινωνικές επιχειρήσεις και 70 οργανισμούς σε όλο τον κόσμο. Κι όσο η ιδέα των συγκεκριμένων επιχειρήσεων εδραιώνεται, τόσο πολλαπλασιάζονται οι ενέργειες του συλλόγου.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:

http://www.skollfoundation.org/

 

«Fair Trade»

 

Το «Fair Trade» είναι ένας εμπορικός συνεταιρισμός, όπου βασίζεται στο διάλογο, τη διαφάνεια και το σεβασμό, και ο οποίος έχει ως σκοπό την αναζήτηση μεγαλύτερης δικαιοσύνης στο διεθνές εμπόριο. Συνεισφέρει στη βιώσιμη ανάπτυξη προσφέροντας καλύτερες συνθήκες εμπορίου και διασφαλίζοντας τα δικαιώματα των περιθωριοποιημένων παραγωγών και εργατών, κυρίως στο Νότο. Οι οργανώσεις δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου (υποστηριζόμενες από τους καταναλωτές) είναι ενεργά αφοσιωμένες τόσο στην υποστήριξη των παραγωγών, όσο και στην ενημέρωση και την εκστρατεία για αλλαγές σε κανόνες και πρακτικές του συμβατικού διεθνούς εμπορίου.

Το «Fair Trade» στην Ελλάδα

Η Fair Trade Hellas είναι μια Ελληνική Μη Κυβερνητική Οργάνωση (Μ.Κ.Ο) που ιδρύθηκε το 2004 με νομική μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας (ΑμΚΕ). Για πρώτη φορά στην Ελλάδα άρχισε να προωθεί τη φιλοσοφία του δίκαιου και αλληλέγγυου εμπορίου, που έχει ως κύριο στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο. Το 2006, άνοιξε στην Αθήνα το πρώτο μη κερδοσκοπικό κατάστημα με προϊόντα από ολόκληρο τον κόσμο.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες:

http://www.fairtrade.gr/ και http://www.fairtrade.net/

 

«Noncello»

Χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινωνικού συνεταιρισμού στην Ιταλία αποτελεί το «Noncello», καθώς είναι ο μεγαλύτερος από τους περίπου 3.800 κοινωνικούς συνεταιρισμούς που λειτουργούν σήμερα στη χώρα. Ξεκίνησε το 1981 στην Πορντενόνε, με πρωτοβουλία 3 ψυχιάτρων και 6 ασθενών του ψυχιατρείου της περιοχής, ύστερα από την κατάργηση των ψυχιατρικών ασύλων σύμφωνα με την ιταλική Νομοθεσία. Αρχικά, ο Συνεταιρισμός προσέφερε υπηρεσίες καθαρισμού σε νοσοκομεία και πανεπιστήμια της περιοχής. Στην συνέχεια, μισθωτοί του Συνεταιρισμού εξειδικεύτηκαν στη φροντίδα ηλικιωμένων και ατόμων που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες και έπειτα επεκτάθηκε και στον περιβαλλοντικό τομέα. Από το 1996, μάλιστα, δραστηριοποιείται και στην ανακύκλωση λευκών συσκευών.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:

http://www.coopnoncello.it/

υποσέλιδο TOPEKO FINAL

 

 

Γλωσσάρι

 

Κοινωνική επιχειρηματικότητα

 

Ο όρος «κοινωνική επιχειρηματικότητα» εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990

στις αγγλοσαξονικές χώρες. Καλύπτει ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών, περιλαμβανομένων των κοινωνικών πρωτοβουλιών που εκδηλώνονται από κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, θεσμικών φορέων που ρητά επιδιώκουν κάποιον κοινωνικό σκοπό, σχέσεων και πρακτικών που αποφέρουν κοινωνικά οφέλη, επιχειρηματικών τάσεων σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, και εγχειρημάτων που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του δημόσιου τομέα. Τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να αναλαμβάνονται από ιδιώτες, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, δημόσιους φορείς ή μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς σε συνεργασία με κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, σε μια προσπάθεια εξισορρόπησης των εταιρικών κερδών και μια δέσμευσης κοινωνικής ευθύνης. Δεν είναι απαραιτήτως ολοκληρωμένες, ούτε αναμένεται να μένουν αναλλοίωτες με την πάροδο του χρόνου. Ενγένει, η κοινωνική επιχειρηματικότητα ερμηνεύεται ως μια δραστηριότητα που αναλαμβάνουν συγκεκριμένα άτομα ή ομάδες, χωρίς αναφορά στα οργανωτικά χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς (πρότυπα διακυβέρνησης, μη διανομή των κερδών κτλ.) που υποστηρίζουν την επιδίωξη κοινωνικών σκοπών.

Συνεταιρισμός

 

Σύμφωνα με τον ορισμό της Διεθνούς Συνεταιριστικής Ένωσης(1) του 1995, ο όρος «συνεταιρισμός» σημαίνει «αυτόνομη ένωση προσώπων, τα οποία συνεταιρίζονται εθελο­ντικά, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις κοινές τους οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες και επιδιώξεις, μέσω μιας συνιδιόκτη­της και δημοκρατικά διοικούμενης επιχείρη­σης». Αυτός ο ορισμός υιοθετήθηκε και από τη σύσταση 193/2002 παράγραφος 2 της ΔΟΕ.

 

Απαγόρευση διανομής κερδών

Η απαγόρευση διανομής κερδών δηλώνει ότι ένας οργανισμός δεν επιτρέπεται να διανέμει τα καθαρά κέρδη του (εφόσον υπάρχουν), στους ιδιώτες που ασκούν έλεγχο πάνω του, όπως μέλη, στελέχη, διευθυντές. Η απαγό­ρευση διανομής κερδών αποσκοπεί στην  αποτροπή συμπεριφορών που οδηγούν στη μεγιστοποίηση του κέρδους. Μπορεί να είναι ολική (πλήρης απαγόρευση διανομής κερδών) ή μερική (ο οργανισμός μπορεί να διανέμει κέρδη σε περιορισμένη έκταση). Σε κάποιες περιπτώσεις, οι απαγορεύσεις διανομής κερ­δών συνοδεύονται από τον περιορισμό του «κλειδώματος» των περιουσιακών στοιχείων.

 

 

 

Ιστότοποι

Κοινωνική Οικονομία

Ευρώπη (Social Economy Europe)

http://www.socialeconomy.eu.org

 

Ο αντιπροσωπευτικός θεσμός για την κοινωνική οικονομία σε επίπεδο ΕΕ.

Στοχεύει στην ανάδειξη της κοινωνικής και οικονομικής προσφοράς των επιχειρήσεων και οργανισμών κοινωνικής οικονομίας, την προαγωγή του ρόλου και των αξιών των φορέων της κοινωνικής οικονομίας στην Ευρώπη,

και την ενίσχυση της πολιτικής και νομικής αναγνώρισης της κοινωνικής οικονομίας και των συνεταιρισμών, των αλληλασφαλιστικών εταιρειών, των ενώσεων και των ιδρυμάτων σε επίπεδο ΕΕ.

 

Κρήτη

Δίκτυο Αναπτυξιακών Συμπράξεων Κρήτης

http://diktyoaskritis.blogspot.gr/

 

 Ενημερωθείτε για την πρωτοβουλία των φορέων της Περιφέρειας Κρήτης οι οποίοι συμμετέχουν στην υλοποίηση των προγραμμάτων ΤΟΠΣΑ  και ΤΟΠΕΚΟ.

 

υποσέλιδο TOPEKO FINAL

 

 

Περιφέρεια Κρήτης και Δράσεις τουριστικής προβολής

mixelogianis

 

Γράφει ο Δημήτρης Μιχελογιάννης*

    Ο τουρισμός αποτελεί αναμφίβολα μία εξαιρετικά πολύτιμη οικονομική δραστηριότητα στην Κρήτη τόσο από άποψη μεγεθών όσο από άποψη δυναμικής. Πέρα από την άμεση συμβολή του στην ανάπτυξη του νησιού με όρους πραγματικής οικονομίας, δηλαδή δημιουργίας θέσεων εργασίας και παραγωγής ευημερίας, προσφέρει κάτι εξίσου σημαντικό:

Ήταν κάποτε ένα Πρότυπο Αγοράκι που γνώρισε ένα Πειραματικό Κοριτσάκι...

Σε δύκολες για όλους μας εποχές άνοιξαν άκομψα και πρόχειρα  οι πόρτες ενός βιαστικού διαλόγου για τα Πρότυπα - Πειραματικά Σχολεία («ΠΠΣ», στο εξής). Θα μιλήσω σαν εκπαιδευτικός αλλά και σαν πατέρας δύο παιδιών τα οποία φοιτούν σε τέτοιου τύπου Σχολείο, τό ένα στο Ζάννειο Γυμνάσιο και το άλλο στο Ζάννειο Λύκειο Πειραιά. Ταυτόχρονα επί 3 χρόνια διετέλεσα και γραμματέας του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου. Θα καταθέσω την εμπειρία αλλά κυρίως την άποψή μου, η οποία διαμορφώνεται και σε συνάρτηση με την όποια ιδεολογική μου τοποθέτηση.

Τι έκανες στον πόλεμο κ. Δήμαρχε; κ. Περιφερειάρχη;

 

του Γιώργου Αγοραστάκη

Είναι κοινή, η διαπίστωση ότι στην Ελλάδα τώρα και τρία χρόνια βρισκόμαστε σε πόλεμο.  Τα πεδία των μαχών είναι πολλά.  Ένα, που παραμένει διαρκώς ανοικτό, είναι το μέτωπο της Αυτοδιοίκησης. 

Περιφέρεια Κρήτης και δράσεις τουριστικής πολιτιστικής ανάπτυξης

Γράφει ο Δημήτρης Μιχελογιάννης*

    Το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2015 πραγματοποιήθηκε στο Μεγάλο Αρσενάλι στα Χανιά η ημερίδα «Κρήτη και UNESCO- Προϋποθέσεις και Προσδοκίες». Συνδιοργανωτές ήταν η Περιφέρεια Κρήτης με το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου ενώ η εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO.

Η υψηλή σημασία της Συνεταιριστικής Οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο

Η συνεταιριστική οικονομία ως βασικός άξονας της κοινωνικής οικονομίας αποτελεί σήμερα μοναδική λύση στην αντιμετώπιση της παγκόσμιας φτώχειας.

Ανάπτυξη τοπικών δράσεων στην Δυτική Κρήτη

Ο Οργανισμός Ανάπτυξης Κρήτης με εξειδικευμένη διεύθυνση «Στρατηγικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης» υποστηρίζει εδώ και δυόμιση περίπου δεκαετίες  πολλές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες με κύριο βάρος στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης ειδικότερα με την μορφή τοπικών πρωτοβουλιών «από κάτω προς τα πάνω προσέγγισης» τύπου Leader . Τα τελευταία χρόνια βασικός στόχος των αναπτυξιακών παρεμβάσεων εκτός των ανωτέρω είναι η υλοποίηση προγραμμάτων προώθησης της απασχόλησης , όπως είναι οι πρωτοβουλίες ΤοπΣΑ και ΤοπΕΚΟ . Το παρόν είναι αρχή μίας σειρά άρθρων-παρεμβάσεων με στόχο να  γνωρίσουμε τόσο τα αντίστοιχα προγράμματα που υλοποιούνται στον  νομό Χανίων αλλά και να συζητηθούν θέματα όπως η ανάπτυξης της κοινωνικής  οικονομίας και της επιχειρηματικότητας γενικότερα , θέματα δικτυώσεων και συνεργασιών, για μεθόδους που προωθούν την απασχόληση (πχ συμβουλευτική ) κ.λ.π   

Λευτέρης Κοπάσης, Διευθύνων Σύμβουλος ΟΑΚ

 

grafima 

Η φιλοσοφία της ανάπτυξης τοπικών δράσεων για την κοινωνική ένταξη μεθοδολογία υλοποίησης και  εταίροι

Γράφει ο Στράτος Μηλιδάκης

Σε μία χώρα με τρέχον επίπεδο ανεργίας που ανέρχεται στο  επίπεδο 26% δράσεις που στοχεύουν στην κοινωνική ένταξη των ευπαθών κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού είναι βέβαια επιβεβλημένες. Σε κάθε βέβαια περίπτωση προκύπτουν ερωτήματα για τις κατάλληλες μεθόδους υλοποίησης. Όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο υπάρχει πάντα της χρήσης του κατάλληλου εργαλείου.

Δράσεις με στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας που υλοποιούνται από το  υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και συγχρηματοδοτούνται  από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο όπως η «Επιταγή εισόδου για νέους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις για απόκτηση εργασιακής εμπειρίας» , «Πρόγραμμα για την Προώθηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης»,  «Επιταγής εισόδου για νέους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις για απόκτηση εργασιακής εμπειρίας σε επιχειρήσεις του τουριστικού κλάδου». «Πρόγραμμα Ολοκληρωμένη Παρέμβασης για 8.000 νέους 18 έως 24 ετών», Ειδικά προγράμματα Επαγγελματικής Κατάρτισης, Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας κ.λ.π. είναι δράσεις που σχεδιάζονται κεντρικά και είναι αντιπροσωπευτικές δράσεις της  από «πάνω προς τα κάτω» στρατηγικής . Είναι σαφές ότι τα σχέδια αυτά υλοποιούνται όπως ακριβώς σχεδιάστηκαν , υπάρχει κεντρικός έλεγχος  και άρα μπορούν να αποτιμηθούν τα αποτελέσματα .

Βεβαίως πολλές φορές οι ομάδες-στόχοι μπορεί να έχουν ανάγκη από κάποιες άλλες προσεγγίσεις που είναι δύσκολο να υλοποιηθούν «εξ’ αποστάσεως».

Το αντίθετο βέβαια αφορά την από «κάτω προς τα πάνω προσέγγιση».  Στην περίπτωση αυτή δράσεις που αφορούν την προώθηση στην απασχόληση» μπορούν να χτιστούν με δυναμικό τρόπο μέσω κατάλληλης επιλογής των εταίρων , των ομάδων στόχου  που θα εμπλακούν ενεργά στις δράσεις  , την προσαρμογή των δράσεων στην ικανοποίηση διαφορετικών αναγκών και την εκμετάλλευση «δωρεάν» πόρων μέσω της δικτύωσης και την χρήση των «φυσικών» δικτύων επικοινωνίας.

Τέσσερις  τέτοιες πρωτοβουλίες  υλοποιούνται  στον Νομό Χανίων με ορίζοντα ολοκλήρωσης τον Ιούνιο του 2015.  Οι πρωτοβουλίες αυτές είναι βασισμένες στα προγράμματα του υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Αυτές είναι οι «Τοπικές δράσεις κοινωνικής ένταξης για ευάλωτες ομάδες»  (ΤοπΕΚΟ) και «Τοπικά Σχέδια για την Απασχόληση  Προσαρμοσμένων στις Ανάγκες των Τοπικών Αγορών Εργασίας» (ΤοπΣΑ) και αφορούν όλη την περιοχή του νομού Χανιών. Διαφοροποίηση υπάρχει μόνο στο ότι δύο από αυτά υλοποιούνται εντός του ορίου του Δήμου Χανιων (ΧΑΝΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ & ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ) ενώ τα άλλα δύο σε όλους τους άλλους δήμους (ΚΥΔΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ &  ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ) . Συντονιστής στις πρωτοβουλίες Κύδων είναι ο Οργανισμός Ανάπτυξης Κρήτης (Ο.Α.Κ Α.Ε) Ένα σημαντικό βέβαια συστατικό επιτυχίας είναι η εμπλοκή και γενικότερα η συμμετοχή των εταίρων. Οι τέσσερις ανωτέρω πρωτοβουλίες θα πρέπει να σημειωθεί ότι υλοποιούνται από Αναπτυξιακές συμπράξεις και είναι για χρόνια τοπικοί αναπτυξιακοί παράγοντες και όχι σχήματα απλώς για την υλοποίηση των προγραμμάτων. Οι εταίροι αυτοί είναι ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (Ο.Α.Κ.) ,ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Ν. ΧΑΝΙΩΝ Α.Ε. ΔΗΜΟΣ ΧΑΝΙΩΝ ,ΔΗΜΟΣ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ,ΔΗΜΟΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ,ΔΗΜΟΣ ΚΑΝΤΑΝΟΥ – ΣΕΛΙΝΟΥ,ΔΗΜΟΣ ΧΑΝΙΩΝ ,ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΧΑΝΙΩΝ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ Ν. ΧΑΝΙΩΝ,ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΣΥΜΠΡΑΞΗΦΟΡΕΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ» ,ΚΕΚ ΔΙΑΣΤΑΣΗ Α.Ε , ΚΕΚ ΔΕΛΤΑ , ΚΕΚ IDEA , ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΕΛΙΝΟΥ, ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΚΙΣΑΜΟΥ,ΕΝΩΣΗ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΧΑΝΙΩΝ , ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ.  Ο συνολικός προϋπολογισμός και των τεσσάρων δράσεων είναι περίπου 2.000.000€ είναι ενταγμένες στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρωπίνου Δυναμικού», και συγχρηματοδοτείται από το ΕΚΤ (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και Υπουργείο Εργασίας πρόνοιας και κοινωνικών Ασφαλίσεων ενώ υπεύθυνη για την Υλοποίηση των προγραμμάτων ΤΟΠΣΑ γίνεται από την ενδιάμεση διαχειριστική αρχή της Περιφέρειας Κρήτης.

 

Ομάδες Στόχου και Δράσεις  

 

Οι ομάδες στόχου για τα προγράμματα ΤοπΣΑ είναι α) Άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανεργίας του Ο.Α.Ε.Δ. β)Νέοι επιστήμονες γ)Ασφαλισμένοι του Ο.Γ.Α. εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις της εκάστοτε προκήρυξης. Όσον αφορά τα προγράμματα ΤοπΕΚΟ αυτά αφορούν α)Μακροχρόνια άνεργους  άνω των 45 ετών με χαμηλά τυπικά προσόντα β)Άτομα ευρισκόμενα σε κατάσταση φτώχειας / απειλούμενα από φτώχεια γ)  Αρχηγούς μονογονεϊκής οικογένειας δ)Άτομα με αναπηρία -Παλιννοστούντες / μετανάστες.

 Έχουν γίνει ήδη δύο προκηρύξεις για τα προγράμματα ΤοπΕΚΟ και μια για τα προγράμματα ΤοπΣΑ κι έχουν επιλεγεί ήδη 400 ωφελούμενοι αυτή την στιγμή ενώ δεν υπάρχει ανοιχτή προκήρυξη για να υποβάλει κάποιος πρόταση.

 

Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης περιλαμβάνει ένα πλέγμα δράσεων που αφορούν σε

παρεμβάσεις για την ενίσχυση της απασχολησιμότητας των ωφελουμένων, την τοποθέτησή

τους σε θέσεις απασχόλησης ή/και την υποστήριξή τους για τη δημιουργία νέων

επιχειρήσεων σε δυναμικούς τομείς της περιοχής παρέμβασης.

 

Αφού έχει μελετηθεί προσεκτικά η δομή της τοπικής οικονομίας και η αγοράς εργασίας, έχει γίνει η προσέγγιση και επιλογή των ωφελούμενων, η προετοιμασία τους μέσω δράσεων συμβουλευτικής, κατάρτισης και επιμόρφωσης και η υποστήριξή τους για να καλύψουν επαρκώς τις θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν από επιχειρήσεις-μέλη του Δικτύου Επιχειρήσεων που έχει συσταθεί ή να δημιουργήσουν τις δικές τους επιχειρήσεις. Όλες οι παρεμβάσεις που θα υλοποιηθούν για τους ωφελούμενους (π.χ. κατάρτιση, πιστοποίηση προσόντων, συμβουλευτική, κλπ.) θα προσαρμοστούν σε συγκεκριμένες ανάγκες των επιχειρήσεων της περιοχής, όπως αυτές θα εκδηλωθούν στο Δίκτυο Επιχειρήσεων (Learning Network) που έχει δημιουργηθεί.

Γλωσσάρι

Συνεταιρισμός

 

Σύμφωνα με τον ορισμό της Διεθνούς Συνεταιριστικής Ένωσης(1) του 1995, ο όρος «συνεταιρισμός» σημαίνει «αυτόνομη ένωση προσώπων, τα οποία συνεταιρίζονται εθελο­ντικά, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις κοινές τους οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες και επιδιώξεις, μέσω μιας συνιδιόκτη­της και δημοκρατικά διοικούμενης επιχείρη­σης». Αυτός ο ορισμός υιοθετήθηκε και από τη σύσταση 193/2002 παράγραφος 2 της ΔΟΕ.

 

Απαγόρευση διανομής κερδών

Η απαγόρευση διανομής κερδών δηλώνει ότι ένας οργανισμός δεν επιτρέπεται να διανέμει τα καθαρά κέρδη του (εφόσον υπάρχουν), στους ιδιώτες που ασκούν έλεγχο πάνω του, όπως μέλη, στελέχη, διευθυντές. Η απαγό­ρευση διανομής κερδών αποσκοπεί στην  αποτροπή συμπεριφορών που οδηγούν στη μεγιστοποίηση του κέρδους. Μπορεί να είναι ολική (πλήρης απαγόρευση διανομής κερδών) ή μερική (ο οργανισμός μπορεί να διανέμει κέρδη σε περιορισμένη έκταση). Σε κάποιες περιπτώσεις, οι απαγορεύσεις διανομής κερ­δών συνοδεύονται από τον περιορισμό του «κλειδώματος» των περιουσιακών στοιχείων.

Τρίτος τομέας

 

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται κυρίως στην επιστημονική βιβλιογραφία, με στόχο την παράκαμψη των διαφορών μεταξύ των πολλών εθνικών προτύπων. Αναφέρεται σε οργανισμούς εκτός εκείνων του δημοσίου (του Κράτους) και των ιδιωτικών κερδοσκο­πικών οργανισμών (της αγοράς). Ο όρος υπο­γραμμίζει τον ενδιάμεσο χαρακτήρα των εν λόγω οργανισμών.

 

Μη κερδοσκοπικός (non-profit και not-for-profit)

Ο πιο γνωστός ορισμός δίνεται από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. Σύμφωνα με αυτόν, ο τομέας περιλαμβάνει οργανισμούς οι οποίοι είναι εθελοντικής βάσης, τυπικοί, αυτο­διοικούμενοι και δεν διανέμουν κέρδη. Ο όρος «non-profit» αναφέρεται στους οργανισμούς που είναι υποχρεωμένοι να συμμορφώνονται με κάποια απαγόρευση της διανομής κερδών. Ο όρος «not-for-profit» είναι πιο γενικός και ανα­φέρεται στον επιδιωκόμενο σκοπό (που διαφέρει από το κέρδος).

Κοινωνική οικονομία

 

Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε στη Γαλλία στις αρχές του 19ου αιώνα. Αυτή η προσέγγιση υπο­δεικνύει ότι ο κύριος σκοπός των οργανισμών που την ασπάζονται είναι να υπηρετούν τα μέλη της κοινότητας και όχι να επιδιώκουν το κέρδος. Επιπλέον, η κοινωνική οικονομία βασίζεται σε δημοκρατικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μια δομική διαδικασία ελέγχου του τρόπου επιδίωξης των σκοπών του οργανισμού. Μεταξύ των οργανισμών που ανή­κουν στην κοινωνική οικονομία συγκαταλέγονται οι ενώσεις, οι συνεταιρισμοί, οι αλληλασφαλι­στικοί οργανισμοί και, από πιο πρόσφατα, τα ιδρύματα και οι κοινωνικές επιχειρήσεις.

 

Ιστότοποι

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Ιστότοπος για την κοινωνική επιχειρηματικότητα

http://ec.europa.eu/internal_market/ social_business/index_en.htm   

Αυτός ο ιστότοπος προσφέρει πληροφορίες για το περιεχόμενο, το πλαίσιο και τη φάση υλοποίησης της πρωτοβουλίας για την κοινωνική επιχειρηματικότητα και του σχεδίου δράσης, καθώς και για το έργο της συμβουλευτικής επιτροπής εμπειρογνωμόνων για το SBI (GECES).

Κρήτη

Δίκτυο Αναπτυξιακών Συμπράξεων Κρήτης

http://diktyoaskritis.blogspot.gr/

 

 

 

υποσέλιδο TOPEKO FINAL

 

 

 

 

 

Αγκάθι στα πισινά

του Μάριου Διονέλλη

 Η περιπέτεια του τηλεοπτικού μας συνεργείου στη βάση της Σούδας έδωσε ακόμα μία αφορμή για συζητήσεις ως προς το καθεστώς που επικρατεί στην περιοχή.

 Λέω συνεχώς πως δεν ήταν είδηση η σύλληψή μας, ή ήταν έστω προσωρινά.

Εμμανουήλ Κριαράς... ένας διανοητής έφυγε !!!

Ο Έλληνας έχει τον... ηρωισμό να θαυμάζει τους αρχαίους - χωρίς, όμως, να τους γνωρίζει, ούτε να τους καταλαβαίνει. Έτσι, γιατί τον βολεύουν...

KRIARAS“Δεν ήλπιζα τόσο μακρά ζωή... Θυμάμαι– ξέρετε -τον κομήτη του Χάλεϋ, την εμφάνιση του Βενιζέλου, παρέστην – μικρό παιδί- σε ένοπλο συλλαλητήριο στην Κρήτη...”.

”Δεν θέλω πλέον να ζω. Θέλω να διατηρήσω την αισιοδοξία μου αλλά δεν μου το επιτρέπουν τα 'πράγματα', όπως έχουν καταστεί. Και σε κοινωνικό και σε προσωπικό επίπεδο. Κοινωνικά, μ' αυτή την κατάπτωση την οικονομική, αλλά όχι μόνο. Είναι πολιτικό το πρόβλημα και βεβαίως και πρόβλημα παιδείας. Ο Έλληνας έχει τον... ηρωισμό να θαυμάζει τους αρχαίους - χωρίς, όμως, να τους γνωρίζει, ούτε να τους καταλαβαίνει. Έτσι, γιατί τον βολεύουν...


Παράλληλα, φροντίζει για τον διορισμό του 'ανάξιου' συνήθως παιδιού του σε βάρος του άξιου παιδιού του διπλανού, ο οποίος δεν έχει τις ίδιες... γνωριμίες, φροντίζει να δουλεύει όσο το δυνατό λιγότερο, να πάει αργότερα και να φεύγει νωρίτερα από τη δουλειά του, να βάζει στην τσέπη του ό,τι και όσο μπορεί ο καθένας– όχι μόνο οι πολιτικοί- απ' αυτά που δεν του ανήκουν, να μισεί και να υπονομεύει τον 'άλλο', να...”.

 «Το ξέρω καλά. Οι περισσότεροι - ειδικά κάποιοι νεόκοποι από τις τηλεοράσεις που έρχονται να με δουν, να μου ζητήσουν 'δηλώσεις', δεν είναι γιατί γνωρίζουν και εκτιμούν το έργο και την προσωπικότητά μου. Είναι η ηλικία μου που τους κάνει εντύπωση. Δεν επεπόθησα ξέρετε τόσο μακρύ βίο... Έγινε. Δεν θέλω πια άλλο να ζήσω. Η χαρά μου (η αγαπημένη μου σύζυγος) έφυγε. Ο έρωτας– τον οποίο η ύπαρξή της και μόνο μου ενέπνεε, ο έρωτας για τη ζωή, τη δημιουργία και την εργασία, για τη δημιουργία, δεν υπάρχει πια. Οπότε, σας ευχαριστώ για τις ευχές και τα δώρα αλλά... είναι πλέον περιττά. Και η εποχή μας δεν το θέλει το περιττό..»

 -Κι αν σας ρωτούσα και πάλι, “τι να κάνουμε”;

-“Πρώτον οι νέοι να μην φεύγουν στο εξωτερικό. Να μάθουν να επιμένουν και να υπομένουν. Χάνουμε το αίμα μας ως έθνος με τη φυγή των νέων. Δεύτερον: ΝΑ μείνουν εδώ, να δουλέψουν, να αγαπήσουν την εργασία, να μην απεργούν (ειδικά οι δάσκαλοι, οι γιατροί...) Και τρίτον... εγώ να φύγω... Κουράστηκα πια. Δεν θέλω άλλο να ζω για να βλέπω αυτή την κατάσταση”.

  

Ο Εμμανουήλ Κριαράς, ο φιλόλογος, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, «η γηραιότερη εν ζωή προσωπικότητα της Ελλάδας» (σύμφωνα με τις ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες) πέθανε στις 23 Αυγούστου 2014 έχοντας σβήσει  τα 107 κεριά των... περασμένων ημερών του. Γεννήθηκε στις 15 (με το Ιουλιανό ημερολόγιο που ίσχυε τότε)/28 Νοεμβρίου του 1906 στον Πειραιά.  Η ταφή του Εμμανουήλ Κριαρά έγινε στις Στέρνες Χανίων όπως ήταν και η επιθυμία του.

ΣΣ.  Το κείμενο αποτελεί αποτελεί μέρος συνέντευξης του 2013. Με αφορμή τα 107α γενέθλια του, με αιτία την απόλυτη πνευματική του διαύγεια, αλλά και τη ματαιωμένη προ πολλού ανάγκη όλων μας για τη διατήρηση των «προτύπων», μια «συμβουλή» για τη διαμόρφωση μεθόδων συνέχειας, το ΑΠΕ-ΜΠΕ και η Βίκυ Χαρισοπούλου επιχείρησε μια ακόμη συζήτηση με τον υπεραιωνόβιο καθηγητή η οποία ήταν και η τελευταία συνέντευξη του.

 

Επιμέλεια : Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Αποδομώντας την ιδέα της προόδου

Παιδί του διαφωτισμού η πρόοδος, υιοθετείται και εμπεδώνεται τον 19ο αιώνα και ενσωματώνεται στο φαντασιακό των σημερινών ανθρώπων. Η Hannah Arendt περιγράφει στο βιβλίο της «Περί βίας» ότι η ιδέα της προόδου ήταν άγνωστη τον 16ο, 17ο και 18ο αιώνα. Στις προθέσεις μου είναι η αποδόμηση της αντίληψης που έχει δημιουργηθεί στην κοινωνία μας για την πρόοδο.

 Του Γιάννη Μπίλλα

Ιστορία ή συλλογική μνήμη;

                                                                                                                                                         Του Γιώργου Τσιάκαλου

«Η Ιστορία αρχίζει από τη στιγμή που σβήνει και αποσυντίθεται η συλλογική μνήμη», σημείωνε με νόημα ο Maurice Halbwachs, ο εξαιρετικός Γάλλος κοινωνιολόγος που δολοφονήθηκε από τους Ναζί στις 16 Μαρτίου 1945 στο στρατόπεδο εξόντωσης του Μπούχενβαλντ.


scrollsΜε τη φράση αυτή σφηνωμένη στο μυαλό μου αναλογίζομαι τις τελευταίες ημέρες εάν στη χώρα μας θεωρείται πια δεδομένο ότι η συλλογική μνήμη σε ό,τι αφορά τα ναζιστικά εγκλήματα έχει ήδη αποσυντεθεί και έχει σβήσει, και εάν για το λόγο αυτό ο ναζισμός και τα εγκλήματά του ανήκουν πια αποκλειστικά στη δικαιοδοσία των ιστορικών. Αυτή την εντύπωση τουλάχιστον αποκόμισα από ένα κείμενο 139 επιστημόνων της Ιστορίας, οι οποίοι, με στόχο τη διαφύλαξη της ελευθερίας στην έρευνά τους και στη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της, δηλώνουν τη ριζική αντίθεσή τους «στη δίωξη όλων των ‘αρνητών’, ακόμη και εκείνων του φριχτότερου εγκλήματος του 20ού αιώνα, του Ολοκαυτώματος» και ζητούν την απάλειψη κάθε σχετικού άρθρου από τον αντιρατσιστικό νόμο.


Κατανοώ τη γενικότερη ανησυχία τους και τη συμμερίζομαι σε πολλά σημεία όταν βλέπω τους ανεπίτρεπτους συμψηφισμούς που έγιναν στη διάρκεια της προετοιμασίας του νόμου και οδήγησαν σε διατυπώσεις που υπονομεύουν τη σαφήνεια του αρχικού μηνύματος ότι η κοινωνία και η πολιτεία καταδικάζουν έμπρακτα κάθε ρατσιστική και ναζιστική συμπεριφορά. Με ξενίζει, όμως, η θέση τους για τους αρνητές του ολοκαυτώματος και η σύνδεση της νομικής αντιμετώπισής τους προνομιακά ή αποκλειστικά με το πεδίο εργασίας των ιστορικών. Όχι, ο ναζισμός δεν αποτελεί αποκλειστικά θέμα της Ιστορίας, ο ναζισμός και αυτά που επιφέρει όταν αποκτά παρουσία, δύναμη και εξουσία, αποτελούν ακόμη μέρος της συλλογικής μνήμης, που πάει να πει –όπως έδειξε πάλι ο Halbwachs ήδη το 1925- ότι, σε απόκλιση από την ιστορική μνήμη, οι μνήμες των ανθρώπων είναι ενταγμένες σ’ ένα συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο, κι έτσι τα παρελθόντα ανασυντίθενται με τρόπο που δίνει τη δυνατότητα να απαντούν σε πραγματικές ανάγκες του παρόντος.

Τα ναζιστικά εγκλήματα, λοιπόν, δεν είναι απλώς κάποια γεγονότα στην Ιστορία, σχετίζονται άμεσα με τη ζωή ανθρώπων που ζουν ακόμη και με την ιστορία εκατομμυρίων οικογενειών, και η προστασία της μνήμης τους αποτελεί αναγκαία έμπρακτη απάντηση στους ναζί, οι οποίοι από την πρώτη μέρα προσπαθούσαν να κρατήσουν μυστικά τα μαζικά εγκλήματά τους, και μέχρι τις τελευταίες μέρες προσπαθούσαν να εξαφανίσουν κάθε σχετικό τεκμήριο -ακόμη και ανατινάζοντας τα κτίρια των στρατοπέδων. Αυτής της συλλογικής κοινωνικής μνήμης απαίτηση και γέννημα αποτελούν οι νόμοι με τους οποίους καταδικάζεται η άρνηση των ναζιστικών εγκλημάτων, όταν γίνεται για να δικαιώσει το καθεστώς του Χίτλερ και τη ναζιστική ιδεολογία, και αυτή τη συλλογική μνήμη έρχονται να προστατεύσουν από την απειλούμενη πρόωρη αποσύνθεση.


Μήπως όμως τέτοιοι νόμοι οδηγούν «σε επικίνδυνες ατραπούς», «δεν είναι διόλου αποτελεσματικοί, όσον αφορά την καταπολέμηση του ρατσισμού και του ναζισμού» και «συχνά μάλιστα οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα» (όπως, με επίκληση της διεθνούς εμπειρίας, αναφέρεται στο κείμενο των 139 ιστορικών); Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική, η διεθνής εμπειρία δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Βεβαίως υπάρχουν αρκετοί νομικοί και ιστορικοί που αμφισβητούν την ανάγκη και τη λειτουργικότητα τέτοιων νόμων, αλλά τα γεγονότα –για όσους τα γνωρίζουν επαρκώς- μιλούν άλλη γλώσσα. Αυτό που όμως ασφαλώς λένε τα γεγονότα είναι ότι ο ναζισμός σήμερα δεν τρέφεται μόνο από την άρνηση των ναζιστικών εγκλημάτων, και γι’ αυτό δεν μπορεί κανείς να προσδοκεί από τα θετικά αποτελέσματα τέτοιων νόμων την εξάλειψη των ναζιστικών και ρατσιστικών φαινομένων.


Στην πράξη το ουσιαστικό ερώτημα που μπαίνει μπροστά μας είναι εάν κάνουμε όλα όσα είναι απαραίτητα ώστε ο ναζισμός να μην αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο. Όσο δεν το κάνουμε, οι σχετικοί νόμοι θα είναι απαραίτητοι, τουλάχιστον για να δείχνουν το σεβασμό μας προς τα θύματα των ναζιστικών εγκλημάτων του παρελθόντος και, ταυτόχρονα, να μας θυμίζουν τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα λάθη μας -ως πρόσωπα, πολιτικά υποκείμενα και κοινωνία- στην αντιμετώπιση του ναζισμού σήμερα.

 

Χαμός στον Εμπορικό Σύλλογο Χανίων | “Πραξικοπηματικά διεκδικούν την διοίκηση”

Ασφαλιστικά μέτρα κατά του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων, το οποίο εκλέχθηκε χθες, “πραξικοκηματικά” όπως χαρακτηρίζουν, κατέθεσαν  σήμερα, η πρόεδρος Ιωάννα Μπινιά, ο Αντιπρόεδρος Γιάννης Χίνος και ο Γενικός Γραμματέας Γιάννης Φακιδάρης.

… για το παρόν και το μέλλον της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης

Άρθρο του Γιώργου Αγοραστάκη


α/ Το πρόγραμμα «Καλλικράτης»
Σύμφωνα με τις διακηρύξεις που το 2010 συνόδευσαν την θέσπισή του, το πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποσκοπούσε στην καθιέρωση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης και στην αποκέντρωση της συγκεντρωτικής κρατικής διοίκησης προς την περιφέρεια.
Τι έγινε στην πράξη: Στην πράξη όχι μόνο αγνόησε το στόχο για αποκέντρωση του κράτους προς την αυτοδιοίκηση αλλά , απεναντίας, λειτούργησε αντίστροφα.

Δε φοβάμαι τίποτα;… Δεν ελπίζω τίποτα;... Είμαι λέφτερος;…

Γράφει  η   Κατερίνα Χεγκάζι

Μεγάλα λόγια…Σοφά λόγια…Τα πίστευα και τα πιστεύω…Τα πιστεύω και τα παλεύω κάθε μέρα… Αλλά πόσο δύσκολο γίνεται πια…Άραγε σε ποια ηλικία και υπό ποιες συνθήκες να τα σκέφτηκε ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης;

Κρήτη: Μια θαλάσσια αλυσίδα ενάντια στα χημικά της Συρίας Η κινητοποίηση

Η «Συντονιστική Επιτροπή Χανίων κατά της εξουδετέρωσης των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο» διοργάνωσε την Κυριακή του Θωμά (27/04) κινητοποίηση και εν πλω διαμαρτυρία στην Κρήτη, στο λιμάνι της Χώρας των Σφακίων. Πλήθος κόσμους έφτασε με κάθε μέσο στα Σφακιά το μεσημέρι, ενώ στο πλαίσιο της δράσης πραγματοποιήθηκε νηοπομπή που σχημάτισε συμβολική αλυσίδα απαγόρευσης της θαλάσσιας διέλευσης ανάμεσα σε Σφακιά και Γαύδο. Σημειώνεται πως το Σάββατο συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στα Κύθηρα στο Καψάλι.

Βαθύς ύπνος σε βαθύ σκοτάδι;

Πριν από τρία με τέσσερα χρόνια, όταν η Ελλάδα έμπαινε με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο στη δίνη του κυκλώνα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης η πλειοψηφία των ανθρώπων πίστευε ότι υπήρχε ένα μόνο όπλο: αντίσταση. Η αντίσταση είναι μια έννοια που ο καθένας την είχε στο μυαλό του με διαφορετικό τρόπο.

 

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ. Απόηχοι μιας έκθεσης.

Γράφει η Αμαλία Κωτσάκη*

 amalia KOTSAKIΠριν από ενάμισυ περίπου χρόνο, στο ξεκίνημα της προσπάθειας για την οργάνωση της έκθεσης  ΚΡΗΤΗ 1913-2013 ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ και ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ μετά την Ένωση παρουσιάζεται μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2014  στην Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, ήταν σχεδόν αδιανόητο για τους συνεργάτες μου και εμένα,  να φανταστούμε το πλήθος των εμπειριών που αυτή θα μας επιφύλασσε.  Ανάμεσά τους, σημαντικότερη για μένα πέραν της αμιγούς ερευνητικής στάθηκε η επικοινωνία με τους επισκέπτες που είχα τη χαρά να ξεναγήσω. Εμπειρία αποκαλυπτική, ανέδειξε ότι εκείνο το οποίο πρυτάνευε ανάμεσα στα ενδιαφέροντα του κοινού ήταν η πολιτική διάσταση της αρχιτεκτονικής και στάθηκε  αφορμή για τη διατύπωση παρακάτω κάποιων απόψεων, καρπών μακρόχρονης ενασχόλησής μου με το θέμα.

     Όπως φάνηκε και στην έκθεση, είναι σημαντικός ο αριθμός των αρχιτεκτονικών έργων, που έχουν μετουσιώσει ιδεολογικούς στόχους σε εθνική δημιουργία και συχνά χαρακτηρίζονται ως σταθμοί στην ιστορία της αρχιτεκτονικής. Ποιες είναι όμως οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη γόνιμου διαλόγου ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και στην εξουσία;

       Η ανάπτυξη τη σχέσης ανάμεσα στην αρχιτεκτονική, την πόλη και την εξουσία θα μπορούσαμε απλουστευτικά να θεωρήσουμε ότι βασίζεται σε τουλάχιστον τρείς προϋποθέσεις:

-       την εμπλουτισμένη πολιτική καλλιέργεια και εμπειρία των ηγετών που θα κατανοήσουν ότι η αρχιτεκτονική είναι ένα από τα μέσα που μπορούν να καταστήσουν τους πολιτικούς τους  στόχους σαφείς.

-       την ικανότητα των αρχιτεκτόνων να διαγνώσουν τις αρχιτεκτονικές απαιτήσεις των πολιτικών και να τις μετουσιώσουν σε αρχιτεκτονική πράξη.

-       την καλλιέργεια των πολιτών που θα κατανοήσουν το πολιτικό μήνυμα του αρχιτεκτονικού έργου.

     Δύσκολα μπορούμε να εντοπίσουμε περιπτώσεις πολιτικών στη σύγχρονη Ελλάδα, που διέθεταν σημαντική καλλιέργεια τέτοιου τύπου. Η σχέση που ανέπτυξε ένας μικρός αριθμός τους (Ελευθέριος Βενιζέλος, Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Κωνστ. Καραμανλής)  με τη αρχιτεκτονική βασιζόταν πιθανώς σε μια επιφανειακή μίμηση πρακτικών ευρωπαϊκής προέλευσης, στις κοινωνικές σχέσεις που ανέπτυσσαν με αρχιτέκτονες ιδεολογικούς υποστηρικτές τους και σίγουρα προέκυψε ως αποτέλεσμα ορθής διοίκησης. Μέχρι σήμερα σημάδια προόδου για την ανάπτυξη αυτής της καλλιέργειας δεν θα μπορέσουμε να διακρίνουμε.

   eik 3  Όσον αφορά στο ευρύ κοινό, ειδικά τα τελευταία χρόνια, την «επιμόρφωσή» του έχουν αναλάβει τα ΜΜΕ με αποτέλεσμα η αρχιτεκτονική να ταυτίζεται με το life style, πολύ μακράν της αναζήτησης πολιτικών και κοινωνικών νοημάτων.

      Οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη γόνιμης σχέσης ανάμεσα στους αρχιτέκτονες και την εκάστοτε πολιτική ηγεσία εμφανίζουν διμερώς δυσκολίες.

      Η περίοδος του μεσοπολέμου στην Ελλάδα, αλλά και στην Κρήτη ειδικότερα, όπως γίνεται φανερό και στην έκθεση, είναι μια εποχή που ο διάλογος ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και την εξουσία μπορεί να χαρακτηριστεί γόνιμος ειδικότερα στο πεδίο των προγραμμάτων ανέγερσης κτηρίων κοινής ωφελείας (πχ: τα σχολεία του ’30, οι προσφυγικές κατοικίες ή τα προπολεμικά νοσοκομεία). Είναι η εποχή που η πολιτική ηγεσία δεν δίστασε να εμπιστευθεί δημόσιες υπηρεσίες και θα παραχθούν εντός δημοσίου τομέα κτήρια που ικανοποιούν και τους δύο στόχους: μεταφορά του πολιτικού μηνύματος για ενίσχυση του Κράτους Προνοίας και προώθηση της αρχιτεκτονικής με πρωτοποριακά κτήρια - σταθμούς στη νεοελληνική αρχιτεκτονική.

    Μεταπολεμικά, την δεκαετία του 1960, η επιλογή της τεχνικής υπηρεσίας του ΕΟΤ για να στηρίξει τον τουρισμό, όπου ανάμεσα σε άλλους αξιόλογους αρχιτέκτονες χρημάτισε προϊστάμενος και ο Άρης Κωνσταντινίδης, απεδείχθη αλάνθαστη. Το επιβεβαιώνουν τα Ξενία. Η Κρήτη ευτύχησε να αποκτήσει κάποια από τα σημαντικότερα δείγματα αυτής της προσπάθειας.   Αρχιτεκτονική αξιώσεων και ταυτόχρονα ξεκάθαρη έκφραση του πολιτικού μηνύματος: ο τουρισμός ως ένας από τους κύριους μοχλούς οικονομικής ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού.

 

    Μετά τη μεταπολίτευση του 1973, τη σκυτάλη θα πάρει η τοπική αυτοδιοίκηση ως πεδίο ανάπτυξης αυτής της σχέσης μέσω των αρχιτεκτονικών διαγωνισμών που θα προκηρύξει για δημαρχεία και πολιτιστικά κέντρα. Η αρχιτεκτονική θα εκφράσει τον επαναπροσδιορισμένο ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης με τις συμμετοχικές διαδικασίες να πρυτανεύουν και πρoτείνει κτήρια οικεία στον πολίτη, που εκφράζουν ακριβώς αυτή τη μεταστροφή. Στην Κρήτη όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις στον ελληνικό χώρο είναι πολύ λίγες οι περιπτώσεις που ο διάλογος πολιτικής και αρχιτεκτονικής δεν σταμάτησε στην απονομή των βραβείων, αλλά κάποιες φορές προχώρησε στην υλοποίηση σημαντικών  έργων όπως για παράδειγμα το Πολιτιστικό Κέντρο στο Ηράκλειο (αρχιτέκτονες Τ. & Δ. Μπίρης, Π. Κόκκορης) ή το Δημαρχείο Γεωργιούπολης (αρχιτέκτονες Α. Κλειδωνάς, Ν. Κρόκος, Γ. Παπαγιαννόπουλος) .

eik 1     Σε κάθε περίπτωση πάντως από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα, στις περισσότερες περιπτώσεις, η πολιτική εκμετάλλευση της αρχιτεκτονικής  περιορίζεται στην παραγωγή μεγαλεπήβολων σχεδίων και προπλασμάτων  που παραμένουν ανεκτέλεστα και  χρησιμοποιούνται ειδικότερα προεκλογικά για λόγους εντυπωσιασμού.

         Στην αυγή του 21ου αιώνα  ο επαναπροσδιορισμός αξιών, ζητουμένων και επιδιώξεων στο πεδίο της αρχιτεκτονικής αλλά και της πολιτικής είναι κάτι παραπάνω από βέβαιος με την οικονομική κρίση να τον επιτείνει. Παρόλα αυτά, προθέσεις για διερεύνησή του δεν διαφαίνονται. Η δημόσια αρχιτεκτονική θα εξακολουθεί να τονώνει το κοινωνικό φρόνημα. Στο όνομα του ενδιαφέροντος που προκαλεί ο σχεδιασμός της, ποιό από τα ενδιαφερόμενα μέρη θα επωμισθεί το βάρος της διερεύνησης των διαύλων επικοινωνίας; Ο κλήρος μάλλον πέφτει στους αρχιτέκτονες. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* Η Αμαλία Κωτσάκη, δρ αρχιτέκτων ΕΜΠ, επίκουρη καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Σχολής Πολυτεχνείου Κρήτης.

 

Ο απόηχος μιας εκδήλωσης …

Γράφει η Αικατερίνη Βενιανάκη*

Με αφορμή την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 15-12-2012 σε μία κατάμεστη από κόσμο αίθουσα, που συνδιοργάνωσαν η ΕΛΜΕ Χανίων και η Ένωση Γονέων Ν. Χανίων με ομιλητές τους Γ. Τσιάκαλο και Ι. Κούρτοβικ, με θέμα: Σχολεία ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό, θα ήθελα να διατυπώσω τις απόψεις μου.