02272017Δευ
ΕνημέρωσηΠεμ, 02 Φεβ 2017 8pm

Αλίκη Χιωτάκη

Η Αλίκη Χιωτάκη έχει πτυχίο στον χορό και στις εικαστικές τέχνες από το Πανεπιστήμιο του Brighton της Αγγλίας και μεταπτυχιακό με θέμα Θεωρητική και Πρακτική Ανάλυση του συστήματος Laban Movements Analysis και Θεωρία Σωματικών Προσεγγίσεων από το πανεπιστήμιο του Surrey της Αγγλίας. Επίσης είναι αναλύτρια κίνησης με το σύστημα Laban Movements Analysis και έχει πτυχίο γραφιστικών τεχνών από τη σχολή Βακαλό της Αθήνας. Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί κυρίως στην Ευρώπη: Κολωνία  Γερμανία, Κρακοβία  Πολωνία, Wuppertal  Γερμανία και Ελλάδα. Ζει και εργάζεται στα Χανιά.


Λευτέρης Λαμπράκης

Γεννήθηκα στα Χανιά της Κρήτης. Έμεινα δυο χρόνια στον Καναδά, και έγινα συλλέκτης -αναζητώντας εποχές που δεν έζησα- θέλοντας να δημιουργήσω το δικό μου Back to the Future . Πιστεύω για τους ανθρώπους πως ''Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή ''. Έγινα ηθοποιός από εσωτερική ανάγκη. Από τύχη συνάντησα από κοντά -σχεδόν- όλους τους θρύλους της τέχνης μου. Τα τελευταία δυο χρόνια ασχολούμαι με την παρουσίαση, την έρευνα γύρω από τον ελληνικό κινηματογράφο και κάνω θέατρο με καλύτερους όρους. Δεν ξέρω τι πέτυχα σε αυτά που ήθελα και αναζητούσα αλλά θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που ζω μια ζωή με τους δικούς μου όρους.

Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη, συγγραφέας παιδικών βιβλίων

«…Έχεις μεγαλύτερη ευθύνη και χρειάζεται  μεγάλη προσοχή όταν γράφεις παιδική λογοτεχνία. Ο ενήλικας αναγνώστης μπορεί να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι. Ένα παιδί όμως…»

Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη, συγγραφέας παιδικών βιβλίων

Συνέντευξη Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Ιώ Ασηθιανάκη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Η μητέρα μου είναι απ΄τα Χανιά και ο πατέρας μου απ΄το Ηράκλειο και με πήγαιναν από 7 χρονών, κάθε Κυριακή θέατρο, σε παραστάσεις ενηλίκων. Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στη Νομική Σχολή Αθηνών και Υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ΄ όπου αποφοίτησα το 2010.  Για τα επόμενα δύο χρόνια εργάστηκα ως ηθοποιός στην Αθήνα, μέχρι το καλοκαίρι του ΄12 που βρέθηκα στα Χανιά..και δεν επέσρεψα ποτέ. Ίδρυσα τη σχολή θεάτρου THEATRE 73100, στην οποία διδάσκω θέατρο σε μικρούς και μεγάλους και οργανώνω θεατρικές παραστάσεις.

Πρόσωπα: Σπύρος Ζερβουδάκης, φωτογράφος

Με τον Σπύρο Ζερβουδάκη γνωριστήκαμε τα τελευταία χρόνια παρότι συνυπάρξομε στην Θεσσαλονίκη πριν από περίπου 20 χρόνια. Βλέποντας φωτογραφίες του στο πέρασμα του χρόνου συνεχώς εντοπίζω το βλέμμα και την αποτύπωση ενός ευαίσθητου αλλά και με άποψη φωτογράφου. Αφορμή για την κουβέντα μας η έκθεση του στο Γυαλί Τζαμισί στα Χανιά από  10  έως 14 Ιουνίου 2009. Θέμα του ο Άνθρωπος.
Ματθαίος Φραντζεσκάκης

Σε πρώτο πρόσωπο... Ευγένιος Δερμιτάσογλου

Ο Ευγένιος Δερμιτάσογλου ανήκει στους πολύ ταλαντούχους και ιδιαίτερους τραγουδοποιούς της νέας γενιάς. Απ’  το 1997 έχει τέσσερις δίσκους (Κρύσταλλα του Νου, Βαρύ Φορτίο, Η Αγάπη πάει με Κουπιά, Ράδιο Σκούρο Ανοιχτό), θεατρικές συναυλίες, δημιουργικές συνεργασίες, πολλές ιδέες και αστείρευτο κέφι. Έχει σίγουρα χιούμορ, πάθος, ρεζέρβα χορδές κι ένα ολόκληρο στοκ από μελωδίες και στίχους λίγο πριν συναντηθούν.  Έχει και φαντασία για να μπορεί να επινοεί και αθωότητα για να μπορεί να ονειρεύεται. 

Ludion από την Αλίκη Χιωτάκη

 
Πριν μερικές μέρες είχαμε την χαρά να παρακολουθήσουμε στην κατάμεστη αίθουσα Αλίκη Βατικιώτη του Βενιζέλειου Ωδείου Χανίων την παράσταση Ludion από την Αλίκη Χιωτάκη. Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση μέσα από την μεταμόρφωση της δημιουργού. Για την παράσταση και τις προσδοκίες μιλήσαμε με την  χορεύτρια και βιντεογράφο.
Μ.Φ.

Σε πρώτο πρόσωπο… Λεωνίδας Μαριδάκης

leoportret wΟ Λεωνίδας Μαριδάκης, εμφανίστηκε στα μουσικά πράγματα το 2006 με το προσωπικό του άλμπουμ «Αβάδιστα» στο οποίο την παραγωγή έκανε ο Νίκος Ξυδάκης. Ο δίσκος αυτός οδήγησε σε μια σειρά από συνεργασίες επί σκηνής, αποκτώντας εμπειρία και συγκεντρώνοντας σιγά σιγά το υλικό της επόμενης δουλειάς με τον τίτλο «Σε βάθος δρόμου», (2010). Τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι το 2014 έφεραν σεμινάρια φωνής με την Μάρθα Φριντζήλα, θεατρικές μουσικές κ.ά. Ιδιαίτερη επιτυχία σημείωσε η δισκογραφική συνεργασία του με την Φωτεινή Βελεσιώτου στο τραγούδι «Χαράματα η ώρα τρεις» (retropolis 2/2013) και το νέο μουσικό σχήμα Banda Me Renda.

 

Γεννήθηκα στη Σούδα μία βροχερή Τρίτη του Οκτώβρη. Mε συναίσθημα χαρμολύπης.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μου είναι η υπομονή.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημά μου είναι η αναποφασιστικότητα σε βασικά ζητήματα.

Η αγαπημένη μου απασχόληση είναι η παρατήρηση.

Η  αρετή που θαυμάζω περισσότερο σε έναν άνθρωπο είναι η φαντασία. 

Θεωρώ σημαντικό στους φίλους μου να με νοιώθουν και να έχουν υπομονή.

Θεωρώ έσχατο βαθμό δυστυχίας την απώλεια της ελπίδας.

Θα ήθελα να γίνω η εξέλιξή μου.

Θα ήθελα να ζήσω ανάλαφρος το βάθος της ύπαρξης.

Το χρώμα μου είναι το λεμονί.

Συχνά αναρωτιέμαι αν ότι ζούμε είναι απλώς μια μασκαράτα. 

Θεωρώ ενδιαφέρον το πόσο σχετικά είναι τα πράγματα στις ανθρώπινες σχέσεις.

Αγαπώ ό,τι ανασαίνει.

Διάβασα -ξανά- το «Αθώος στα όνειρα του» του Τομ Γουέιτς και μου φάνηκε συγκλονιστικό.

Οι αγαπημένοι μου λογοτέχνες είναι οι Χατζηγιαννίδης και Μάρκες.

Ταξιδεύω με τη μουσική, όσο και με το αεροπλάνο.

Μου αρέσει να ανακαλύπτω την ομορφιά που κρύβει ο διπλανός μου μέσα του.

Δεν μου αρέσει όλο αυτο το τεράστιο ψεύδος μέσα στο οποίο ζούμε.

Οι άνθρωποι γύρω μου είναι ένα τεράστιο ερώτημα.

Θα ήθελα να συναντήσω και φέτος δελφίνια στο ημερίσιο ταξίδι μου προς Κρήτη.  

Φαντάζομαι έναν κόσμο γεμάτο ορχήστρες όλων των ειδών.

Ανησυχώ μήπως πάψω να ανακαλύπτω.

Θέλω να πάω στην Κωσταντινούπολη.

Ο αγαπημένος μου φανταστικός ήρωας είναι ο Τιραμόλα. Βρίσκω ομοιότητες.

Από την Ιστορία με συγκινεί όταν νικάνε οι άνθρωποι τους δυνάστες τους.

Τα αγαπημένα μου ιστορικά πρόσωπα είναι αυτά που μπορεσαν να συνδυάσουν την ευφυΐα τους με την ευαισθησία. Αϊνστάιν, Μπρεχτ, Σολωμός, Λόρκα και τόσοι άλλοι...

Τα ιστορικά πρόσωπα που απεχθάνομαι είναι οι στενόμυαλοι χασάπηδες της Ιστορίας. Έχουμε πολλούς από δαύτους και στην εποχή μας. 

Θαυμάζω γενικότερα αυτούς που έχουν βρει το δρόμο τους μέσα σε αυτό το αδυσώπητο σύμπαν.

Μισώ τα φαστ φουντ. Δεν αφήνουν καλή επίγευση.

Θα άλλαζα στην πόλη μου... κάποιες βεβαιότητες.

Θα άλλαζα στον κόσμο την τρισάθλια κυριαρχία των πολυεθνικών εταιρειών.

Εύχομαι να μην καταφέρουμε να καταστρέψουμε τον πλανήτη στα επόμενα 100 χρόνια.

Ονειρεύομαι συχνά.

Η πολιτική είναι ο δρόμος προς τον παράδεισο ή την κόλαση. Ανάλογα πώς θα το χειριστούμε.

Πολιτικοί δεν θα έπρεπε να λέγονται αυτοί που απλά μαθαίνουν να εξαπατούν τον κόσμο.

Η ποίηση βρήσκεται μέσα στη γλώσσα και συχνά έξω από αυτήν.

Η Κρήτη είναι ένας τόπος που αξίζει να αγαπιέται. Δεν συμβαίνει πάντα. 

Η παράδοση είναι ένα χέρι βοήθειας από τους προγόνους.

Το εξωτερικό γενικά «ανοίγει» το μυαλό.  

Ο τόπος μου είναι όπου αγαπάω.

Η μουσική συχνά είναι όμορφη σαν γυναίκα. 

Από την τέχνη της φωτογραφίας ξεχωρίζω τους Τίνα Μοντότι και Άρλοντ Νιούμαν.

Ο κινηματογράφος είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορείς να μοιραστείς με κάποιον, ιδιαίτερα ο θερινός.

Η εκπαίδευση έχει νόημα όταν μας μαθαίνει να ζουμε και όχι απλά να επιβιώνουμε.

Η αγαπημένη μου ταινία, ας πούμε πως είναι το «UnderGround» του Κουστορίτσα. Κανονικά είναι πάνω από εκατό οι «απαραίτητες».

Οι αγαπημένοι μου συνθέτες είναι οι Ρότα, Μορικόνε, Τζον Μπάρι κ.ά.

Το τραγούδι μου «Έρωτας ή τίποτα» βρήκε το δρόμο του. Θα είναι τελικά ντουέτο που θα μοιράζομαι με τον Σπύρο Γραμμένο.

Μου ταιριάζει η φράση από ένα ποιημα του Τάσου Λειβαδίτη: «Η μουσική είναι μια άλλη δικαιοσύνη»

Θα ήθελα να ρωτήσω τον Κεμάλ: «Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτε;»

 

 

 

Σε πρώτο πρόσωπο...Αντώνης Χουδαλάκης

    Γεννήθηκα στα Χανιά το 1975. Ζωγραφίζω όσο καιρό μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου. Η πρώτη μου ουσιαστική επαφή με την ζωγραφική, ήταν στο Ε.Π.Λ. Χανίων στον κλάδο εφαρμοσμένων τεχνών με καθηγητή τον Αντώνη Παυλάκη το 92-93. Η οριστική απόφαση ωστόσο ‘πάρθηκε’ το 1998 όταν ξεκίνησα σπουδές στα Π.Σ.Ε του Πολυτεχνείου Κρήτης στο αντίστοιχο τμήμα Καλών Τεχνών και Σύγχρονης Τεχνολογίας, με καθηγητές μεταξύ άλλων τους Αλέκο Καψοκαβάδη, Γιάννη Μαρκαντωνάκη, Πέτρο Ξενάκη. Μετά την βίαιη κατά την γνώμη μου κατάργηση του τμήματος, συνέχισα τις σπουδές μου στη Σχολή Καλών Τεχνών της Γλασκόβης όπου έγινα δεκτός στο δεύτερο έτος το 2000.

Σε πρώτο πρόσωπο… Θοδωρής Θωμαδάκης

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Σπούδασα στην Σχολή Σταυράκου εικονολήπτης και ασχολήθηκα επαγγελματικά με τον κινηματογράγραφο το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου. Έχω συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους δημιουργούς με διαφορετικές ειδικότητες. Τα τελευταία 13 χρόνια μένω μόνιμα στα Χανία οργανώνοντας μαθήματα κινηματογράφου δίνοντας την ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες να γυρίσουν την δικιά τους ταινία.

Σε Πρώτο Πρόσωπο … Κάρολος Καμπελόπουλος

    Καλλιτέχνης που εμπνέεται και άκούραστος εργάτης του χαλκού, της τερακότας, της πέτρας και συγχρόνως ένας σημαντικότατος δημιουργός σε monotype, ο Κάρολος Καμπελόπουλος είναι ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης ως γλύπτης και ως ζωγράφος. Ένας ποιητής όσον αφορά την αυθεντικότητα και τη μοναδική αφή κάθε μορφής.

Μια προσωπικότητα που προστατεύει την εργασία του από τη δίνη των σήμερα τάσεων, που κάνουν τα αληθινά στοιχεία μιας καθαρής και αυθεντικής τέχνης. …

Ο κομμωτής των διασημοτήτων που  αφηγείται ανέκδοτες ιστορίες επωνύμων και την προσωπική του διαδρομή από τα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας των Παρισίων στο "μοναστήρι του Κάρολου" στα Χανιά

Πρόσωπα στην Πυξίδα / Νίκος Ιγγλεζάκης

Ο Νίκος Ιγγλεζάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1975 όπου και εργάζεται στο χώρο των γραφικών τεχνων. Τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με την γραφιστική, ανακαλύπτει την τέχνη της φωτογραφίας έχοντας αποσπάσει μια σειρά από διακρίσεις τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας.

 

ingle-wΓεννήθηκα …

Στα Χανιά το 1975

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μου είναι…

Η παρατηρητικότητά μου

Το μεγαλύτερο μειονέκτημά μου…

Η παρορμητικότητά  μου

Η αγαπημένη μου απασχόληση…

Να παίζω με τους γιους μου

Η  αρετή που θαυμάζω περισσότερο σε έναν άνθρωπο …

Η αγάπη

Θεωρώ σημαντικό στους φίλους μου…

Να είναι δίπλα μου όταν τους χρειάζομαι με ανιδιοτέλεια

Θεωρώ έσχατο βαθμό δυστυχίας…

Να μην μπορείς να δώσεις σε αυτούς που αγαπάς αυτό που χρειάζονται

Θα ήθελα να γίνω…

Μουσικός. Να γράφω μουσική και να λέω με νότες όσα δεν μπορώ να πω με λέξεις

Θα ήθελα να ζήσω…

Χωρίς οικονομική ανασφάλεια

Το χρώμα μου είναι το …

Μαύρο

Συχνά αναρωτιέμαι …

Α. Πόσο απλά είναι όλα και πόσο περίπλοκα τα κάνουμε

Β. Τι θα γίνω όταν μεγαλώσω

Θεωρώ ενδιαφέρον …

Κάθε ερέθισμα που εξάπτει την φαντασία μου και με κάνει δημιουργικότερο

Αγαπώ …

Την οικογένειά μου. Αγαπώ και όλο τον κόσμο γιατί ζεις και εσύ μαζί

Διάβασα …

Ασκιτική, Νίκος Καζαντζάκης

Οι αγαπημένοι μου λογοτέχνες…

Καζαντζάκης, Καββαδίας

Ταξιδεύω με …

Το μυαλό μου. Πάντα..

Μου αρέσει …

Να ακούω ιστορίες από ηλικιωμένους ανθρώπους πίνοντας τσικουδιά μπροστά στο τζάκι

Δεν μου αρέσει …

Όταν βρέχει

Οι άνθρωποι γύρω μου …

Λίγοι και καλοί

Θα ήθελα να συναντήσω …

Την Annie Liebovich, Αμερικανίδα φωτογράφο πορτραίτων

Φαντάζομαι …

Τον εαυτό μου παππού να κρατάω τα παιδιά των παιδιών μου. Τρομερό συναίσθημα

Ανησυχώ …

Για το μέλλον των νέων στη χώρα μας

Θέλω να πάω…

Σαφάρι στην Αφρική με τη φωτογραφική μου μηχανή

Ο αγαπημένος μου φανταστικός ήρωας…

Superman

Από την Ιστορία με συγκινεί …

Το ανήσυχο πνεύμα των ανθρώπων εκείνων που, ο καθένας με το δικό του τρόπο, συνέβαλλαν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής

Τα αγαπημένα μου ιστορικά πρόσωπα…

Σωκράτης, Πλάτωνας, Μ. Αλέξανδρος

Τα ιστορικά πρόσωπα που απεχθάνομαι…

Αδόλφος Χίτλερ

Θαυμάζω γενικότερα…

Τους ανθρώπους που ξεχωρίζουν

Μισώ …

Δεν το έχω νιώσει αυτό το συναίσθημα και εύχομαι  και εύχομαι να μην το νιώσω ποτέ

Θα άλλαζα στην πόλη μου …

Τίποτα. Στους ανθρώπους που ζουν σε αυτή, πολλά

Θα άλλαζα στον κόσμο …

Την κερδοσκοπία. Θα ήμασταν καλύτεροι άνθρωποι

Εύχομαι …

Να με αξιώσει ο Θεός να γίνω παππούς

Ονειρεύομαι …

Σπάνια. Μέχρι κάποια ηλικία ονειρευόμουν κάθε βράδυ ότι πέταγα

Πολιτική…

Υπάρχει;

Πολιτικοί …

Υπάρχουν; Δεν θεωρώ ότι υπάρχουν σοβαροί πολιτικοί στη χώρα μας

Ποίηση …

Ταξίδι

Κρήτη…

Κρήτη μου, όμορφο νησί,
κλειδί του Παραδείσου,
θεριό ανήμερο εσύ,
βγες να σε χαιρετίσουν.

Παράδοση…

Οι ρίζες μας είναι αυτές που χαρακτηρίζουν την κουλτούρα μας και τον πολιτισμό μας

Κινηματογράφος…

Όλες οι τέχνες μαζεμένες σε μία. Ομαδική δουλειά από καλλιτέχνες για ένα προϊόν που δημιουργεί συναισθήματα

Εξωτερικό …

Το μέρος στο οποίο ανακαλύπτεις τον παράδεισο που κρύβει η χώρα μας

Ο τόπος μου…

Όπως είπε ο μικρός μου λεβέντης μια φορά: "Μάνα, την Κρήτη τη λούζει με φως ο Θεός"

Γραφικές Τέχνες…

Η επαγγελματική ζωή μου ως τώρα. Ένας μαγικός κόσμος τον οποίο φτιάχνεις όπως σου αρέσει. Αν αρέσει και στον αποδέκτη, τότε κάτι κάνεις καλά

Φωτογραφία…

Η επαγγελματική μου ζωή από δω και πέρα. Όταν ήμουν μικρός νόμιζα ότι κάθε άνθρωπος έβλεπε διαφορετικά πράγματα. Μάλλον είχα δίκιο

Φύση…

Ένας καταπληκτικός πίνακας ζωγραφικής τον οποίο όλοι εμείς οι ημιμαθείς καλλιτέχνες προσπαθούμε να καταστρέψουμε

Γυμνό…

Αλήθεια, συναίσθημα, μαγεία, ελευθερία.

Σοκαριστικό, ερωτικό, πρόστυχο,  πάθος μου σε κάθε του μορφή. Μέσα από το φακό μου.

Η αγαπημένη μου ταινία …

Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό (Taare Zameen Par του Aamir Khan)

Οι αγαπημένοι μου συνθέτες…

J. S. Bach, Ludovico Einaudi, Max Richter, Rene Aubry, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Μικρούτσικος

Το τραγούδι μου …

Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά (Υπόγεια Ρεύματα)

Μου ταιριάζει η φράση …

Μη λες τίποτα αν αυτό που θα πεις απλά θα ταράξει τη σιωπή

Θα ήθελα να ρωτήσω …

Για να μου απαντήσει ποιος ..;

 

Ένας ανήσυχος Κήπος

    
            Ο δημοτικός κινηματογράφος είναι σημείο αναφοράς για πολλούς Χανιώτες αλλά και επισκέπτες της πόλης. Σε μια ήσυχη γωνία του καταπράσινου κήπου τα αρώματα μπερδεύονται γλυκά με τις εικόνες και τις μουσικές. Μια συζητηση αστραπη με τον Λεωνίδα Κακάρογλου, ακούραστο εργάτη του κινηματογράφου.
Μ.Φ.

Πρόσωπα στην Πυξίδα / Γιάννης Μανουσάκης

 Ο Γιάννης  Μανουσάκης είναι δικηγόρος.

Γεννήθηκε το 1954 στα Χανιά, όπου ζει και εργάζεται. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης» την πρώτη του ποιητική συλλογή «Κίτρινες μέρες του ΄Ετους της Βροχής».

Σε πρώτο πρόσωπο… Ευαγγελία Βουτσάκη / Ιούνιος 2007 - φ.58

    
Πάντα μου άρεσε να παρατηρώ και να καταγράφω. Σιγά σιγά αυτό μεταλλάχθηκε απο τεχνική σε τέχνη.  Σπούδασα νομική και τούρκικα για να γίνω αυτό που πάντα ήμουν: φωτογράφος. Είμαι τυχερή που γνώρισα τον  Anders Petersen , ένα ζωντανό θρύλο της φωτογραφίας,  ο οποίος  με έπεισε οτι έχω καθήκον να ακολουθήσω τη φωτογραφία. Είναι δύσκολη η πορεία προς το βαθύτερο είναι μου, επώδυνη, μοναχική αλλά και αναπάντεχη.
 
Δείτε περισσότερα για την δουλειά μου στο:  www.evavoutsaki.com

Καλό ταξίδι καπετάνιε

Ο Νίκος Κοκοβλής αναχώρησε για το μεγάλο ταξίδι... Την Δεύτερα 13 Αυγούστου 2012 τον μεσημέρι τον αποχαιρετήσαμε στο Βαμβακόπουλο Χανίων.

Μέσα από μια γεμάτη διαδρομή ζωής όπου η προσφορά για το κοινό ήταν το κυρίαρχο στοιχείο ο Νίκος σημείωνε στο τέλος της ζωής του :

"...όταν φτάνεις στο τέλος και κοιτάς προς τα πίσω έχει σημασία να βρίσκεις τις στιγμές προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο..."

Σε πρώτο πρόσωπο...Δημήτρης Αστερίου/Μάιος 2007-φ.57

        
Γεννήθηκα … Το έτος 1973 στην Δράμα. Σπούδασα Νοσηλευτική στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης και αργότερα Ψυχολογία στο Ρέθυμνο. Έχω κάνει 6 ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτικής, ενώ συμμετείχα σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις. Ασχολήθηκα επίσης με την κατασκευή σκηνικών και εικονογράφηση βιβλίων.

Ο Συνθέτης Λίνος Κόκoτος στην Πυξίδα Της Πόλης

Συνέντευξη Μαρία Καλογεράκη

ΕΡ:Καλώς ήρθατε στα Χανιά .

ΑΠ: Καλώς σας ξαναβρίσκω μιας και ξανάρχομαι καλεσμένος για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες.

Σε πρώτο πρόσωπο... Άρης Σταματάκης/ Απρίλιος 2007-φ.56

    
Από μικρός στα βάσανα, κόλλησα το "μικρόβιο" συμμετέχοντας σε "πειρατικά" ραδιόφωνα φίλων στα τέλη της δεκαετίας του ΄80. Βοήθησαν σ΄αυτό και οι σπουδές στην μουσική από μικρή ηλικία…
Από το 1992 εκπέμπω πιο εντατικά στην απαντά των Fm με πολλούς και σημαντικούς "σταθμούς" ενώ συνεισφέρω και ως dj σε γνωστά "πολιτιστικά" κέντρα της πόλης. Σημειώστε επίσης ένα σύντομο πέρασμα από την μικρή οθόνη, 2 συμμέτοχες σε νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές και κάτι σπουδές στα οικονομικά (δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι καθηγητές μου υπουργοποιήθηκαν!). Για την ώρα… αυτά!!!

Άννα Λαμπρινού, αρχιτέκτονας - κομίστας

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1980. Μεγάλωσα στα Χανιά, μέσα σε ένα αρχιτεκτονικό περιβάλλον. Την εποχή που έπρεπε να αποφασίσω “μετά το λύκειο τι;”, επέλεξα την αρχιτεκτονική,

Σε πρώτο πρόσωπο… Νίκη Τρουλλινού/Μάρτιος 2007-φ.55

    
 
Γεννήθηκα… 1953, Χανιά, ο γενέθλιος τόπος. 1971, Νομική Αθηνών, "μετά μας πήγε Αριστερά... 1979, Ηράκλειο, το σπίτι, η μάχιμη δικηγορία, η διδασκαλία, θέατρο, ραδιόφωνο. Δημοσιεύσεις, ατάκτως ερριμμέναι: Ελλωτία, Όστρια, Φηγός, Έρεισμα, Πυξίδα της Πόλης, Μπιλιέτο, Παλίμψηστο Βικελαίας, Λέξη κ.ά. Βιβλία, Ένα μολύβι στο κομοδίνο (Αναλόγιο, 1995, εξαντλ.), Μαράλ όπως Μαρία, Το Ροδακιό 2002 (υποψήφιο για το βραβείο διηγήματος του ΔΙΑΒΑΖΩ 2003). Ανέλπιστες κριτικές, έπαινοι. Η προσπάθεια συνεχίζεται, πιστή προσκυνήτρια του διηγήματος.