05302017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μάρτιος 2008 - φ.66

Περίπου πριν δεκαεπτά χρόνια ένας φίλος από τη σχολή με πήρε τηλέφωνο αξημέρωτα:
-         Το βράδυ μην κανονίσεις τίποτα.
-         Γιατί;
-         Θα δεις…
Δε σκοτίστηκα και πολύ για το θέμα την υπόλοιπη ημέρα γιατί τέτοιου είδους συναντήσεις μυστηρίου ήταν μάλλον συνηθισμένες εκείνα τα χρόνια. Απλώς κράτησα το βράδυ μου ελεύθερο και περίμενα. Κατά τις δώδεκα χτύπησε το κουδούνι και ανοίγοντας βλέπω τον Παναγιώτη χαμογελαστό και με δυο σακούλες παραμάσχαλα.

Απρίλιος 2008 - φ.67

Σκάνδαλο, σκάνδαλο! Έντεκα αρσιβαρίστες της εθνικής ομάδας πιάστηκαν ντοπαρισμένοι. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί σοκαρισμένη καθώς οι ήρωες των ολυμπιακών μεταλλίων μετατρέπονται σε τέρατα που με τη χρήση απαγορευμένων ουσιών απέκτησαν υπερφυσικές δυνάμεις.

Φεβρουάριος 2009 - φ.76

Σκηνή της καθημερινότητας: μια παρέα μπαίνει ένα βράδυ σ’ ένα μπαρ να πιει τα ποτά της και ν’ ακούσει μουσική. Το μαγαζί παίζει αυτό το είδος που αποκαλείται all time classics ή διαφορετικά "αν δεν τα ‘χεις ακούσει έστω και μία φορά στη ζωή σου μάλλον ζούσες σε άλλο πλανήτη μέχρι σήμερα".

Μάιος 2008 - φ.68

Έχουν σχέση η επέτειοι με την ιστορία;
-Παρακαλώ να μου συγχωρήσετε το ύφος του κειμένου. Οι επέτειοι είναι μια από τις βαρετότερες εφευρέσεις στην ιστορία. Κατά κανόνα κανείς δεν τους δίνει σημασία και οι λόγοι και οι γιορτές που τις συνοδεύουν έχουν ως υπόκρουση ουρανομήκη χασμουρητά. Τουλάχιστον στο τέλος υπάρχει μπουφές.

Μάρτιος 2009 - φ.77

Δεν ξέρω πως ακριβώς να σου πω αυτά που θέλω… υποθέτω ότι η θέση μου απαιτεί να σε καθησυχάσω και να σε νανουρίσω με λόγια παρήγορα και τρυφερά. Ξέχνα το. Το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι να μιλάω με σιγανή, ήρεμη φωνή για πράγματα δυσοίωνα και ανησυχητικά.

Ιούνιος 2008 - φ.69

Μερικά χρόνια πίσω, εγώ και κάποιοι φίλοι με τις ίδιες μουσικές ανησυχίες είχαμε μια κουβέντα που κατέληξε σε μουρμούρα διαρκείας για το πόσο δύσκολο είναι να καβαλάς πλοία και αεροπλάνα, απλά και μόνο για να δεις μια συναυλία της προκοπής.

Απρίλιος 2009 - φ.78

Κάθε Πάσχα, μαζί με τις ίδιες τηλεοπτικές σειρές και τα κουλουράκια, μου ξανάρχεται στο μυαλό το Jesus Christ Superstar, η ροκ όπερα του Andrew Lloyd Webber, λόγω της συνάφειάς της με τη θεματολογία των ημερών, αλλά και για τη διαφορετική οπτική απ’ την οποία βλέπει τα Πάθη και τις σκέψεις και τα συναισθήματα που αυτή γεννά.

Ιούλιος-Αύγουστος 2008-φ.70

Κοντεύω να γίνω κάτι σαν μοιρολογίστρα, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Ο χαμός κάποιον ανθρώπων με επηρεάζει, όσο με επηρέασε και η ζωή ή η δουλειά τους. Το κείμενο αυτού του μήνα έχει σαν αφορμή το θάνατο του σπουδαίου Βρετανού συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Άρθουρ Κλαρκ.

Η Συνωμοσία Του Θορύβου

Οι αμερικανικές εταιρείες και τα δίκτυα ψυχαγωγίας διαπίστωσαν κάποια στιγμή ότι οι δοκιμασμένες συνταγές του παρελθόντος δεν απέδιδαν πια κι έτσι αποφάσισαν να στραφούν σε άλλους δρόμους.
Η διαφοροποίηση αυτή παρουσιάστηκε στην τηλεόραση με αρκετές σειρές νέας γενιάς, που δεν περιορίζονται στα κλισέ του χιούμορ και της δράσης που μέχρι πρόσφατα κυριαρχούσαν στα μεγάλα δίκτυα των ΗΠΑ.

Σεπτέμβριος 2008-φ.71

Ένας πόλεμος παραπάνω, ένας παρακάτω τι διαφορά έχει; Τι κι αν γίνεται στην Οσετία, το Ιράκ, τη Σομαλία ή αλλού; Είναι μια καλή ευκαιρία για αναλύσεις και δακρύβρεχτα ρεπορτάζ για τους άμαχους, αλλά και τους ηρωικούς μαχητές του τάδε ή του δείνα (μια από τις μεγαλύτερες πατάτες που έχει πει ο κατά τ’ άλλα σπουδαίος Νιόνιος).

Ιούνιος 2009 - φ.80

Η ελπίδα μπορεί να πεθαίνει τελευταία, αλλά πεθαίνει. Κάθεσαι και κοιτάς μια μπάντα να παίζει ένα τραγούδι που μιλάει για το καλοκαίρι και τις χαρές του και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι έχεις ξεχάσει πως είναι το καλοκαίρι, οι χαρές του, ακόμη και η γεύση της παγωμένης μπύρας. Τότε είναι η στιγμή που αρχίζεις ν’ αναρωτιέσαι σε πιο ακριβώς χρονικό σημείο πέρασες την πύλη που γράφει "όσοι εισέρχεστε αφήστε πίσω κάθε ελπίδα".

Οκτώβριος 2008-φ.72

Είναι λογικό κάθε νέα αρχή να δημιουργεί προσδοκίες. Είναι παράλογο να κάνεις ξανά και ξανά την ίδια αρχή και να εξακολουθείς να έχεις προσδοκίες. Ο Γερουσιαστής Ομπάμα κέρδισε το χρίσμα των Δημοκρατικών και θα είναι υποψήφιος πρόεδρος στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Ιούλιος-Αύγουστος 2009 - φ.81

Η διαφήμιση είναι το κεντρί που περιέχει το τοξικό δηλητήριο της αγοράς. Το ξέρω ότι δεν είναι καινούριο αυτό αλλά καλό είναι να το επαναλαμβάνουμε που και που για να μην ξεχνιόμαστε.

Νοέμβριος 2008 - φ.73

Κάποτε οι Ντάλτον αποφάσισαν ότι δεν πάει άλλο. Ότι το να δραπετεύουν μετά κόπων και βασάνων κάθε λίγο και λιγάκι για να τους ξαναγυρίσει την επόμενη μέρα στη φυλακή ο Λούκι Λουκ δεν είναι λύση. Κάποιος άλλος τρόπος έπρεπε να βρεθεί για να κερδίσουν, αλλά και να διατηρήσουν την ελευθερία τους.

Σεπτέμβριος 2009 - φ.82

Μετά από δύο χρόνια αποχής για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής μου, ξαναμπήκα σε κινηματογραφική αίθουσα. Το "εμπάργκο" έσπασε προς τιμήν του Κουέντιν Ταραντίνο. Το "Inglorious basterds", η τελευταία του ταινία, ήταν πολυσυζητημένη και πολυαναμενόμενη πριν ακόμη βγει στα σινεμά, όπως άλλωστε και οι περισσότερες προηγούμενες.

Δεκέμβριος 2008 - φ.74

Remember, remember
the 6th of December…
"Καλησπέρα Λονδίνο.
Καταρχήν με συγχωρείτε για τη διακοπή. Κι εγώ, όπως πολλοί από εσάς, εκτιμώ την καθημερινότητά μας, την ασφάλεια των οικείων πραγμάτων, την ηρεμία της ρουτίνας. Το απολαμβάνω όσο κι εσείς. Μα, στο πλαίσιο της ανάμνησης των γεγονότων του παρελθόντος που συνήθως συνδέονται με το θάνατο κάποιου σημαντικού ανθρώπου ή το τέλος ενός αιματηρού αγώνα και γιορτάζονται με ημέρα αργίας, σκέφτηκα να ξεχωρίσουμε τη μέρα της 6ης Δεκεμβρίου, μέρα που δυστυχώς δεν θυμόμαστε πια, να μου αφιερώσετε λίγο χρόνο για να με ακούσετε.

Οκτώβριος 2009 - φ.83

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου πέθανε ο Μάρεκ Έντελμαν. Πρόκειται για έναν από τους ηγέτες και ελάχιστους επιζώντες της εξέγερσης του γκέτο της Βαρσοβίας το 1943. Ο Έντελμαν, έχοντας χάσει σε μικρή ηλικία και τους δύο γονείς του, γνώρισε την καταπίεση και τον εξευτελισμό που επέβαλαν στους εβραίους της Βαρσοβίας οι Ναζί από την κατάληψη της πόλης το 1939.

Ιανουάριος 2009 -φ.75

-         Το δέντρο στο Σύνταγμα δεν το ‘καψε το χιόνι … αυτό είναι γνωστό. Διεθνής κατακραυγή ξεσηκώθηκε για τους αδίστακτους εμπρηστές (αλήθεια πως είναι ένας διστακτικός εμπρηστής; Προσπαθώ να φέρω την εικόνα στο μυαλό μου αλλά δε μου βγαίνει). Γιατί καλά να καίγονται η Πελοπόννησος, η Αττική, η Χαλκιδική κι όλη η υπόλοιπη Ελλάδα μαζί με τους κατοίκους της. Όταν όμως καίγεται το δέντρο του Δημάρχου η οργή γίνεται ποτάμι και ξεχειλίζει. Ας κερδίσουμε τουλάχιστον τη γιουροβίζιον να αποκατασταθεί το κύρος της χώρας.

Νοέμβριος 2009 - φ.84

Σε ιδιαίτερα φορτισμένες συνθήκες διάβαζα το βιβλίο του Τζο ΜακΓκίνις "Τα δοκάρια του Καστέλ ντι Σάνγκρο" των εκδόσεων Μεταίχμιο. Μπορεί να ήταν η γενικότερη κατάστασή μου υπεύθυνη, αλλά το βρήκα εξαιρετικά τρυφερό και ανθρώπινο. Το θέμα προσφιλές και οικείο: ένας Αμερικανός ανακαλύπτει τη χαρά του ποδοσφαίρου και περιγράφει τις εμπειρίες του από το πώς βιώνουν οι Ευρωπαίοι, αλλά και ο ίδιος τη μαγεία του.